Aandacht richten op wat je wél wilt Wat ik eerder schreef, werkt het maken van bepaalde keuzes vaak als een katalysator. Zo was één van de lessen die ik na de vipassana retraite trok, dat ik me vooral moest focussen op wat ik wél wil, waar ik wél heen wil bewegen. Niet op wat ik niet wil. Dat gaat natuurlijk over het richten van je aandacht. Alles wat je aandacht geeft, groeit. Het is de wet van de aantrekkingskracht. En…
De lessen uit afzien in stilte In november heb ik een 10 daagse Vipassana retraite gedaan. Jaren geleden las ik hier een boekje over door Koen de Jong (van sportrusten, en ook één van mijn docenten van de runningtherapie opleiding), die hier een komische uiteenzetting van zijn eerste ervaring over schreef. Het triggerde me: wat zou dat met mij doen? wat zou ik tegenkomen, kunnen leren, wat zou het me kunnen brengen? Maar ik mediteerde toen nog niet, en 10…
Full focus op preventie en een mooiere wereld Ik heb een beslissing genomen voor mezelf. Of eigenlijk meerdere, maar ze volgen elkaar logisch op. Want als je eenmaal ergens iets in beweging zet, is dat vaak een katalysator voor wat daarna komt. In 2021 heb ik al stappen gezet in de richting die ik op wil: ik heb toen besloten te stoppen met het leveren van vergoede zorg, en ik zegde mijn contracten met de gemeente op. Dat voelde al…
Wat een dag zweethut ceremonie kan brengen In de vorige blog beschreef ik meer algemene informatie over wat een zweethut ceremonie inhoud. In deze blog vertel ik over onze persoonlijke ervaringen met onze eerste keer zweethut ceremonie doen. We kwamen die dag aan met een flinke tas vol badjassen, handdoeken, kleding, eten en drinken. En ook wel een beetje zenuwen, want we zijn beiden geen fan van de warmte, en ik heb altijd het idee dat ik er niet zo…
Uit je comfort zone Leren gebeurt buiten je comfort zone. We zijn als mensen gemaakt om lui te zijn, om comfort op te zoeken en alles bij het oude te houden. Dat is ons primaire brein, ons oerbrein. Die is nog steeds vele malen krachtiger (want: veel ouder evolutionair gezien) dan ons mensenbrein, waar ons verstand gezeteld is. Dat betekent dus in de praktijk dat het nodig is om af en toe jezelf in situaties te zetten die niet direct…
Afwijzen op jouw keuzes Een ander pijnlijk gevolg van de polarisatie en verdeeldheid, waar ik er één van ben, en die helaas wordt herkend door velen, is dat mensen afstand nemen van elkaar vanwege elkaars medische beslissing. Wanneer is ooit gebeurd, dat mensen elkaar afwijzen op basis van een persoonlijke of medische keuze? Ik heb het nooit eerder meegemaakt. Begrip opbrengen Je kunt het oneens zijn met iemands besluit, natuurlijk. Dat is een groot (verworven!) recht dat we hier hebben….
Elephant in the room Wat ik misschien nog wel het ergste vindt is de polarisatie, de tweedeling. Ik krijg meer en meer het gevoel dat er 2 kampen bestaan, waarbij de niet-gevaccineerde de impopulaire minderheid vertegenwoordigd. Ik begeef me nu op glad ijs, maar ik wil juist deze discussie opengooien, wat ik merk dat mensen, wederom uit angst, dit gesprek niet meer durven aan te gaan. Uit angst voor kritiek, afwijzing, belediging of ongemakkelijke situaties wordt de ‘elephant in the…
In hoeverre heeft angst grip op jou? We stapten de trein uit. Het was intussen donker geworden en het was een lange dag geweest. Ik zocht half naar m’n OV-chipkaart toen ik links en rechts van me twee mensen staande gehouden zag worden. Ze werden onvriendelijk te woord gestaan door BOA’s, die hen vervolgens een boete gaven voor het niet dragen van een mondkapje. Op dat moment gingen er verschillende dingen door me heen: woede, verontwaardiging, een gevoel van onrust,…
Laat een ander niet bepalen wat je waard bent Nou goed, we gingen dus met de trein, zonder mondkapje. Ik bracht mijn dochter weg en schuilde bij mijn oma voor de regen, die daar in de buurt in het verpleegtehuis zit. “Doe dat ding af” was één van de eerste dingen die ze zei toen ik binnenkwam, refererend aan m’n mondkapje die ik in het verpleegtehuis had opgedaan. We hadden een goed gesprek. Ze vertelde over haar volwassen jaren: dat…
Wantrouwen, angst, gevaar Laatst was ik met Meia naar een lessenmiddag op een school in Rotterdam. We gingen met de trein, want als ze straks voor deze school kiest, moet ze straks met het OV. “Moet ik dan ook een mondkapje op?” vroeg ze met een mengeling van verontwaardiging en angst. “Nee, dat heeft niet, je bent nog geen 12”. Het feit dat hier al een gesprek over plaatsvindt kun je al je vraagtekens bij zetten. Mondkapjes? Voor kinderen? Wat…