Hoe ziet de ideale praktijk eruit? Inmiddels heb ik nu ruim 8 jaar bij mijn werkgever gewerkt. Best een tijd al. Als ik wel eens om mij heen hoor hoe vaak er soms van baan wordt gewisseld… Toch is het niet dat ik zo honkvast ben. Ik ben van nature wat onrustig van aard: altijd op zoek naar iets nieuws, nieuwe uitdagingen en prikkels om mijn grenzen te verleggen en meer te ontdekken of te leren. En toch ben ik…
Verstaanbaar leren praten Fosse gaat sinds kort naar logopedie. Voor de zomervakantie spraken we met de juf, die aangaf dat Fosse soms wat onduidelijk spreekt. Ik begreep wat ze bedoelde, want ik merkte het soms ook. Toch konden we beiden niet goed aangeven wát we nu precies merkten en wat er mis ging. Het leek ons goed om alvast te starten met het traject en niet te wachten op de screening van groep 2. Jong geleerd… Voor jonge kinderen geldt…
Dakkapel, dakraam en sterrenhemel Een uitgebreid fotoverslag dit keer, nadat de tweede aannemersklus is voltooid. En wat een verschil! Er zit een dakkapel van 3,5m en een raam van ruim 1m op de zolder, waardoor het ineens een stuk lichter, hoger en ruimer is geworden. Wel confronterend om (opnieuw) te zien hoe scheef het huis staat. Ach, het is ook de charme van zo’n oud pand, toch? Niet kunnen slapen De aannemers kwamen de week voor kerst. Op de laatste…
Wat maakt je gelukkig? “Wat voor cijfer geef jij voor 2017?” Sinds mijn voormalige collegaatje dit aan mij vroeg, vorig jaar, houd ik deze vraag erin. En ik stel hem ook graag aan jou. Wat voor cijfer geef je voor afgelopen jaar en waarom? Wat voor cijfer hoop je in 2018 te krijgen, en wat is daarvoor nodig? Prestatiegericht? Misschien. Maar het schijnt dat we aan de andere kant juist gelukkiger worden als we onszelf goed kennen, inclusief onze wensen,…
Een jaar van ‘onrust’ Net als vorig jaar leek het me fijn om aandacht te schenken aan de belangrijkste gebeurtenissen van afgelopen jaar. Het doet je ineens beseffen dat de tijd sneller voorbij vliegt dan je wilde en dat er aan de andere kant ook weer een heleboel gebeurd is. Het verrast me elk jaar weer hoe onverwachts het leven kan zijn. Dat maakt het spannend. Besef van dankbaarheid 2017 Was mijn laatste jaar in loondienst, een jaar waarin ik…
Regelzaken voor het ondernemerschap Het was me het maandje wel. Ik mag van geluk spreken dat ik nu herstellend thuis zit en daardoor de tijd heb om zaken te regelen. Want ik had niet geweten hoe ik dat had moeten doen zonder die “vrije” dagen. Ik heb niet het idee dat ik echt vrij heb gehad, want er waren zoveel zaken die mijn aandacht vroegen. Als starter is er sowieso al een heleboel te regelen. Maar nu ik een bestaand…
Nog meer gipsplaten en wandafwerking Langzaam maar zeker worden het nu échte kamers. De wanden zijn bijna geheel bedekt met gipsplaten en de overloop is helemaal dicht. De grootte van de ruimtes wordt ook steeds beter voelbaar. Maar mijn gevoelens over de verbouwingen worden een beetje heen en weer geslingerd. In de praktijk moeten we namelijk wel dealen met de ijzige kou zonder CV in huis, vochtige ruimtes vanwege slechte (of zeg maar gewoon ontbrekende) ventilatie. De douche staat in…
Geslaagd voor A diploma Ja, er is weer een mijlpaal bereikt in ons huishouden, want ons middelste kind is inmiddels ook trotse bezitter van zwemdiploma A! Al eerder haalde Meia haar A-diploma, en daarna binnen 4 weken haar B en een poos later ook haar C. Meia begon op wat latere leeftijd, terwijl Fosse met 4 jaar al het water in dook. Leuk om die verschillen ook te zien in ontwikkeling. Hard werken loont Fosse is apetrots op zijn diploma,…
Omdat je als opvoeder altijd wel ergens tekort schiet Ik moet iets bekennen. Al sinds ik moeder ben, en vooral sinds de kinderen naar school gaan gaat er iets mis. Ik heb me er inmiddels maar bij neergelegd, want ik krijg het gewoon niet voor elkaar om alles te bolwerken. Met één kind was het nog redelijk overzichtelijk. Als er dan een vraag van de peuterspeelzaal kwam, dan kon ik het nog betrekkelijk rustig in mijn agenda noteren, en had…
Over wandafwerking en nieuwe deurposten De operatie is gedaan en ik ben alweer eventjes thuis. De verbouwing lag daardoor de laatste weken, maanden zelfs, soms noodgedwongen even stil. Heel even leefden we in het moment en bezochten we iedere week concert of ging ik met vrienden op stap, ‘nu het nog kan’. De focus kwam daarmee op genieten van het hier en nu te liggen, en het leven vieren, vooral op die onzekere momenten toen. Gelukkig blijkt alles in orde…