Het leed, dat taart maken heet

Het leed, dat taart maken heet

Een nieuwe traditie Toen onze oudste bijna één jaar werd, kreeg ik een goed idee. Althans, dat vond ik toen. Ik zag dat mijn schoonzusje voor haar dochter een prachtige taart had gemaakt, bekleed met marsepein en prachtig versierd. ‘Dát wil ik ook!’ Dacht ik toen. En dus keek ik mijn schoonzusje lief aan en vroeg ik haar me te helpen en te leren hoe je zo’n taart bakt. En pas veel later drongen de hints en stille waarschuwingen tot…

Lees Meer Lees Meer

Volg me en deel als je wilt
Pin Share
Het einde van het peuterspeelzaal-tijdperk

Het einde van het peuterspeelzaal-tijdperk

Friet met mayo Ik heb vorige week friet getrakteerd. Nouja, groente-friet. Want het is een gezonde school hè! Maar wel in een puntzak. En een klodder mayo voor de liefhebber. Want vorige week is er weer een mijlpaal geslagen: die van de overgang tussen de peuterspeelzaal en de basisschool. Fosse is 4 jaar geworden en was die ochtend dus voor de laatste keer naar de speelzaal. En toen ik daar kwam, bepakt en bezakt met schalen friet (als in stokjes gesneden wortel…

Lees Meer Lees Meer

Volg me en deel als je wilt
Pin Share
Haat-liefde verhouding met de Action

Haat-liefde verhouding met de Action

Ik heb een soort haat-liefde verhouding met de Action. Liever kom ik er niet, maar ik wéét dat ik sommige dingen veel goedkoper daar kan halen, dus voel ik me gedwongen er af en toe heen te gaan. En als ik dan tussen de miljoenen knopen, glitterstiften en notitieboekjes staat, voel ik mijn liefde groeien. Ik heb ineens dringende noodzaak tot uitbreiding van ons knutselassortiment, bedenk ineens essentiële tekorten  in onze bak-artikelen of verzin een ander urgent excuus om van…

Lees Meer Lees Meer

Volg me en deel als je wilt
Pin Share
Op de grens van gewoon opgroeien

Op de grens van gewoon opgroeien

Blog als brug Yes! Eindelijk kan ik dan beginnen met mijn blog. Het was al een poos een stille wens van me: een blog over de brug tussen ‘gewone opvoeding’ zoals ik die ervaar met mijn eigen kinderen, en het werken als orthopedagoog in een praktijk voor pedagogisch en psychologische hulp. Herkenbaarheid Soms is die scheidslijn duidelijk. Een vette markering tussen een ‘voortkabbelende sleur van de dagelijkse dingen’ en het spastisch contact zoeken met crisisteams om nú in te grijpen…

Lees Meer Lees Meer

Volg me en deel als je wilt
Pin Share