Het is juni 2019, inmiddels zijn we al bijna 2 jaar aan het verbouwen en ben ik al 1,5 jaar ondernemer en praktijkhouder, waarvan sinds het laatste halfjaar aan huis! Er is veel gebeurd, en ik schrok toen ik even keek wanneer ik mijn laatste berichtje heb gepost: december 2018! Het wordt intussen bijna een dooddoener, maar er is zoveel gebeurd in de tussentijd, dat het me simpelweg niet lukte om te blijven schrijven.

Eindelijk: praktijk aan huis

Kerstvakantie 2018 was voor ons werkvakantie. Scheelt tenslotte maar een paar letters. We hebben non-stop gebuffeld, met dankbare hulp van vrienden en familie, die onze grauwe gezichtjes van vermoeidheid weer deden opklaren. En wat zijn we onwijs trots voor het resultaat dat er nu al is. Natuurlijk is het nog lang niet af, en dat gaat voorlopig ook niet snel afkomen. Die illusie heb ik intussen wel van me afgeschud. Maar het geeft niet, we kunnen er werken, en met plezier. En in de loop van de tijd wordt het gewoon steeds een beetje mooier en beter.

Impact op het gezin

Op privé gebied heeft het veel impact gehad: als gezin moesten we ook een nieuw ritme vinden en duidelijke regels opstellen over bijvoorbeeld het gebruiken van de praktijkruimtes, hoe we binnenkomen (stil), hoe we reageren op cliënten, etc. Inmiddels hebben we -thank god!!- eindelijk 2 kinderkamers min of meer af, en konden de kinderen dus naar boven verhuizen. Daar voelen ze nu veel meer vrijheid en privacy in het spelen en meebrengen van vriendjes en vriendinnetjes, en andersom is het minder storend voor de praktijk.

Interne verhuizingen

We zijn in de afgelopen maanden ook weer talloze keren intern aan het versjouwen geweest: wat eerst onze ‘kledingkast’ was, is nu ineens een kast in de praktijk, en wat daar een boekenkast was, voldoet nu ineens als opbergkast in de kinderkamer. Onze voormalig eettafel is gepromoveerd tot praktijktafel, en andere meubels moesten het bekopen met een enkeltje kringloop. Achja, aan alles komt een eind tenslotte.

Steef weer aan het werk

Omdat Steef de boel thuis intussen ook wel een beetje gezien had, heeft hij sinds april ook weer een baan aangenomen, wat betekent dat we na precies een jaar ‘hoera, mijn man is klusser!’ weer opnieuw in het circus van tijdgebrek en keuzestress terecht komen qua gezin, werk en verbouwing. We hebben toen wel met onszelf afgesproken dat we dan toch echt een aannemer in de hand moeten nemen. Niet omdat Steef het niet kan (integendeel), maar omdat na 2 jaar verbouwen nu toch eindelijk ook weleens een beetje schot in de zaak mag komen.

Nog meer cliënten

Nadat het ergste stof was neergedaald van onze woeste klusavonturen in de kerstvakantie, vonden we langzaamaan onze draai in onze nieuwe, toffe praktijk. De leuke reacties en nieuwsgierige blikken van de cliënten waren zeer welkom, na alle inspanningen. We hadden er een beetje rekening mee gehouden dat het misschien wat rustiger zou worden, omdat we onze cliënten uit de regio Papendrecht misschien zouden verliezen. Het tegendeel blijkt waar: het wordt steeds drukker, de wachtlijst groeit en mensen zijn positief over de gemakkelijke bereikbaarheid met de trein en waterbus.

Nieuwe collega

Hartstikke leuk, en het maakte me ook trots, maar we merkten al snel dat de taken zich opstapelden. Helaas nam ook de stress toe en zag ik mijn toch al spaarzame vrije tijd als sneeuw voor de zon verdwijnen. Ik besloot daarom mijn stoute schoenen aan te doen en een vacature te plaatsen voor een administratief medewerkster. Nooit had ik verwacht dat er zoveel animo voor was, en nog minder had ik verwacht hoe dit zou leiden tot de fijne werksituatie die we nu hebben!

Weer (schrijf)tijd?

Ik schrijf dit stuk trouwens op mijn allereerste vrije ochtend sinds ik kinderen kreeg, want Signe is 4 jaar geworden en gaat sinds kort dus naar school! Hoera voor haar en voor de vrije uurtjes die ik nu terugkrijg, en waar ik heel dankbaar gebruik van ga maken. En dan kom ik misschien ook wel wat meer toe aan schrijven.

Het bericht Update in vogelvlucht verscheen eerst op Michelle Houtman.

Nog minder dan 2 maanden, dan moet de praktijk over zijn. Als ik er te lang over nadenk, dan breekt het zweet me uit. Er moet nog zoveel gebeuren! Maar tegelijkertijd word ik zo ontzettend enthousiast van de vorderingen die we maken. Er zit echt schot in de zaak, en elke week zijn we weer een stukje verder.

Een eigen kamer

De kinderen beginnen (eigenlijk nu pas) te mopperen dat ze hun eigen kamer missen, en dat ze het zat zijn de rommel van een ander op te moeten ruimen. Geef ze eens ongelijk. Met z´n drieën op één kamer is supergezellig, maar heeft ook wel z´n beperkingen. Je nek breken over het poppenservies van je zusje, of wakker worden van het nachtlampje van je grote zus terwijl je probeert te slapen. Tsja, het leven gaat soms niet over rozen.

Nog een interne verhuizing

Reden genoeg voor mij om direct te zwelgen in schuldgevoel naar mijn kroost toe, want ja, het was tenslotte mijn idee. Dus heb ik unaniem besloten dat we weer een interne verhuizing gaan doen. Zodra de vloer in de keuken is uitgevlakt, maken we daar onze woonkamer. Om je alvast even voor te zijn: nee, het is daar nog lang niet klaar. Maar de vloer is recht en de keuken werkt, en wat wil een mens nog meer? Nouja, een eigen kamer dus.

Kinderkamers

Dus gaan we de kamer (onze toekomstige slaapkamer) die nu dienst doet als woonkamer opsplitsen in 2 gedeeltes: dat worden de kinderkamers, samen met de kamer die ze nu al hebben. Dat is alvast een kleine vooruitgang, want het feit dat de kinderkamers de minste prioriteit hebben om af te krijgen, zullen ze vast niet graag horen van ons.

Veel werk verzet

Nog steeds is er veel werk verzet in de nieuwe aanbouw. Vrienden zijn een dagje komen helpen, de vloerverwarming is gelegd, de muren klaargemaakt voor de afwerking en inmiddels is zelfs het beton over de vloerverwarming gestort. Volgende week wordt de CV ketel geïnstalleerd en kunnen we het ´stookprotocol´ kan starten, als voorbereiding op het afwerken van de vloer. Omdat we in die periode de vloer niet mogen betreden, richten we ons op de gang en het toilet.

Fotoverslag

Hieronder weer een fotoverslag van de afgelopen weken. En voor alle mensen die vorig jaar riepen ´bel maar als er geschilderd moet worden´: die tijd is nu aangebroken! We maken heel graag en gretig gebruik van alle mogelijke hulp, met de deadline van januari hijgend in onze nek.

Op de woonetage komen gipsplaten tegen de muren. Hierachter zitten spaanplaten, en daarachter is het nodige herstelwerk gedaan. Weet je nog, dat in een ver verleden hier een schouw stond en inbouwkasten…?

Hier zie je hoe de muren er kaal uitzagen. Hier zie je ook de leidingen die gelegd zijn. In dit geval de waterleidingen voor het kookeiland.

Het kookeiland wordt op een vlonder gezet. Geen kleinigheidje om te bouwen, want het huis is zowel naar voren als naar opzij verzakt. Alles waterpas maken, met oog op de uiteindelijke vloerafwerking is een heleboel precies en secuur rekenwerk.

Ook bij het plaatsen van de keukenkastjes moet een vlonder geplaatst worden. Zo zie je direct de scheefstand van het huis, zowel onder de kastjes als links in de kier naast de kast. Daar komt overigens natuurlijk wel een afwerkplint. Maar ondanks dat ben ik in mijn nopjes, want mijn ´natte keuken droom´is geplaatst!! Een 7 pits fornuis, met 3 ovens. Ik heb al 10x de vraag gehad of ik voor de hele buurt ga koken. Dus bij deze buurtjes, jullie zijn van harte uitgenodigd voor lekkere pannenkoeken! Moet ik nog wel wat extra pannen aanschaffen…

Mijn keuken, mijn paradepaardje. Ik heb moeten schikken, inmiddels al bijna 2 jaar, met een elektrisch tweepittertje. Maar straks wordt mijn geduld beloond. Met o.a. een schitterend betonnen aanrechtblad. Kon natuurlijk veel goedkoper, maar dat voelde toch niet zo lekker (in de letterlijke zin van het woord). Ja, noem het autistisch, maar als mijn keukenblad niet goed voelt, heb ik straks eeuwig spijt. En hé, dat is toevallig wel mijn domein he?

Ik had doemscenario´s (overigens niet helemaal uit de lucht gegrepen) van lekkend beton door mijn hele huis bij een doe het zelf projectje. Dus om die reden hebben we het uitbesteed.

De mal is geplaatst en het beton gestort, nu maar wachten tot het droog is.

Hier zie je nog het kleurverschil tussen natter en droger beton. We wilden graag licht beton, omdat het hout van de kasten al donker is.

Een moment van ´oh…´ als je ineens beseft dat je fornuis te laag staat ten opzichte van het schandalig hoge werkblad. Maar geen man overboord, want mijn handige vent bouwt gewoon een hoger vlondertje voor mijn pronkstukje, zodat het fornuis gelijk staat aan het werkblad.

Yes! Gelukt! En onze mega spoelbak misstaat ook niet in deze omgeving.

Wat word ik toch blij van dit pure karakter van het beton…

De mal wordt verwijderd en de laatste inspecties vinden plaats. En dan kunnen de keukenfrontjes er weer op.

De keukenfrontjes van massief eiken kunnen op de kastjes (hier zit het betonblad er nog niet op trouwens).

Zo blij ben ik met mijn keuken in wording!

En daar ontstaat langzaam mijn mooie kookeiland…

Kastjes in elkaar puzzelen…

Zo gaaf…

Ik kan het niet laten. Zelfs zonder aanrecht wil ik mijn fornuis uitproberen. En hoe kan dat beter dan met pannenkoeken? Als ik genoeg pannen zou hebben, kan ik er 7 tegelijk bakken!

Ziehier, het resultaat na het uitlijnen van het fornuis met het werkblad!

En ook aan de zijwanden van de kastjes zit inmiddels een frontje.

En ook de apparatuur is geplaatst. Wat een luxe!

Mooi doorkijkje in ons paradepaardje.

En last but not least! Na 2 jaar dagelijks afwassen, dan EINDELIJK weer een vaatwasser!!

Regelmatig worden er ´pakketjes´ afgeleverd. Het is maar goed dat ik thuis was, en dat de buren het vandaag niet hoefden aan te nemen.

Jordi en Esther komen weer een dagje helpen, zo fijn!! We hebben flink wat werk verzet in de aanbouw met het voorbereiden van de muren, het installeren van een verlaagd plafond in de overloop en het ophangen van verlichting.

Alle overgangen tussen de gipsplaten en schroefgaatjes worden dichtgesmeerd en opgevuld.

We beginnen deze dag met een hele ochtend puin sjouwen van de zolder, naar de vuilstort brengen en de kar leegmaken. Geen foto´s van, maar met 4 man sterk gaat dat echt 10x sneller dan alleen.

De mix laat wat te wensen over, het vraagt snel werken en het is wat dat betreft een geluk dat we met z´n vieren zijn.

Dit is de overloop van de wachtkamer naar de praktijk. Op dit stukje moeten alle kabels komen: internet, netwerk, elektra…

In eerste instantie had Steef de kabels op elkaar, waardoor het te hoog uitkwam. Uiteindelijk is het gelukt de kabels naast elkaar te plaatsen, zodat de vloer niet hoeft te worden opgehoogd.

Een andere vriend (geen foto) komt langs en maakt een plan voor alle internet en netwerkkabels. Heel nuttig advies, dat niet in het eindresultaat is terug te zien, maar zeker bijdraagt aan de efficiëntie van werken.

Nog een fotootje van de grote werkkamer. Dat gele pak is een soort piepschuim wat wordt gebruikt voor het uitvlakken van ongelijke ruimtes (boven).

Als alle kabels liggen, is het tijd voor de noppenplaten.

Daarna is de vloerverwarming aan de beurt.

Ook in de grote kamer ligt de vloerverwarming nu.

Mooi gezicht.

En een weekje later zijn daar de aannemers weer om de betonvloer te storten op de ruimtes.

Nu maar hopen dat alles er goed in ligt.

Dat ziet er strak uit. Ook de muren zijn meermaals gesmeerd en geschuurd. Ze zijn nu klaar voor de afwerking.

Het beton moet drogen en uitharden, dus er mag voorlopig niet op gelopen worden.

Een grote wagen voor de deur om het beton te storten.

Dit is voorlopig de laatste foto van het fotoverslag! Laat je weten hoe je het vind worden?

Het bericht De verbouwing deel 21 verscheen eerst op Michelle Houtman.

Het is een tijdje stil geweest op de blog. Met 4 weken vakantie heeft de verbouwing ook een tijd stil gelegen, maar inmiddels zit de vaart er weer goed in. Dat moet ook wel, want op 1 januari moet mijn praktijk helemaal functioneel zijn aan huis. Dat betekent dat er in korte tijd nog een heleboel moet gebeuren. Om maar wat te noemen: de aanbouw met 2 praktijkkamers moet afgewerkt worden. Er moeten vloeren in komen, vloerverwarming, de muren moeten afgewerkt worden, lampen geïnstalleerd, contactdozen, etc.

Klussen to go…

De entree, met de hal, de gang, de wachtkamer en het toilet moeten ook gedaan worden: de vloer moet geëgaliseerd worden, er moeten nieuwe vloeren in met vloerverwarming, de wanden moeten afgewerkt worden, in de hal moet het raamwerk, de meterkasten en andere zooi in orde worden gemaakt. Het toilet moet vervangen worden, inclusief alle tegelwerk.

Keuken en slaapkamers

Om de wachtkamer af te kunnen maken, moet het keukenblok wat we nu nog gebruiken naar boven verhuizen. Maar dan moet boven eerst de vloer geëgaliseerd worden en gelegd worden, er moet een aanrecht komen en dan pas kan de keuken daar worden afgemaakt. Om de derde praktijkruimte te maken, moeten de kinderen uit die kamer wat nu hun slaapkamer is. Waar zij dan heen moeten? Liefst in hun eigen slaapkamers. Maar dát is een project waar we nog niet mee kunnen starten, dus zullen we daarmee moeten wachten.

Uitdaging

Kortom, een flinke uitdaging en waarschijnlijk komt het erop neer dat we nog volle bak aan de klus zullen zijn als ik al mijn praktijk aan huis zal hebben. Aan de andere kant hoop ik dat de ´essentials´ in ieder geval gedaan zullen zijn: toilet, vloeren, wachtkamer en 2 kamers klaar. Ohja, er moet ook nog ergens verhuisd worden. Al zin om te helpen? Méér dan welkom!

Fotoverslag!

Maar los van alle klussen die er nog liggen, is er ook veel om te laten zien van wat er al is gedaan. In verslag 18 eindigden we met de sloop van de oude aanbouw. Nu volgt een verslag van de nieuwe aanbouw. Dit is in juni, voor de zomervakantie gestart.

Terwijl wij op vakantie waren, maakten de aannemers een deel van de aanbouw af.

Helaas was het niet zover af als we hoopten toen we thuis kwamen. Glas in de deuren ontbrak, net als beslag, het voegwerk, de buitenkraan…

En helaas was ook het dak ook nog niet dicht en lag er na een paar flinke plensbuien een zwembad binnen.

Er moest ook nog gemetseld worden.

Het raam en de deur in de linker kamer heeft al wel glas.

Vanuit de wachtkamer is er een deel van het raam opgeofferd om hoogte te winnen in de aanbouw.

Na een paar weken is dan eindelijk de lichtstraat geplaatst. Dit zorgt voor daglicht in de aanbouw, maar ook in de naastgelegen kamer.

De lichtstraat vanaf het dak. Hier hopen we uiteindelijk een sedumdak (groen dak) te kunnen maken.

En dan, met oog op privacy en comfort, wordt er maar liefst 14cm dikke isolatie in alle muren geplaatst. Geen kattepis dus. Knappe jongen die dan nog kan horen wat er wordt gezegd tijdens behandelingen!

Voordeel van nieuwbouw is dat alles lekker ´recht toe, recht aan´ is, wat vlug werkt.

En dan is ook de muur gemetseld en komen ze een paar weken later het voegwerk doen. Intussen is ook het glas geplaatst.

Voegwerk.

Na de isolatie zijn de platen aan de beurt.

Geheel rondom wordt alles bekleed.

Daarna folie aanbrengen en beginnen met de gipsplaten.

Dit wordt het kantoor/kleine spreekkamer.

Met gipsplaten oogt het direct weer een stuk lichter.

En dan is het tijd om de ruimte op te delen in 2, zodat er 2 kamers ontstaan en een overloopje.

En hier is dan ook de tussenmuur geplaatst.

Het overloopje vanuit de wachtkamer wordt gemaakt.

En dit is de grote behandelkamer (rechts).

En ook de overloop is met gipsplaten bekleed.

En de posten zitten erin.

Minder grappig was dat de trap het begaf met Steef erop. Flink blauw en beurs, maar gelukkig niks gebroken.

Dan is het plafond aan de beurt, met de eerste gipsplaten.

En de laatste foto van dit verslag. Het plafond van de kleine kamer is helemaal beplaat.

Het bericht De verbouwing deel 20 verscheen eerst op Michelle Houtman.

Er is nog helemaal niks af in huis. In elke ruimte kun je dingen aanwijzen die nog gedaan moeten worden, niet helemaal werken of afgewerkt moeten worden. We werken niet met een planning en dat roept vaak vragen op bij mensen. Vragen als: `hoe lang ben je nog bezig´ of ´wanneer is de keuken klaar denk je?´ moet ik steevast met een schouderophalen of groot vraagteken beantwoorden. Geen idee. Aan de uitdrukking op hun gezicht te zien wordt ik meermaals voor gek verklaard, en dat is prima.

Teleurstelling voorkomen

Als wij een planning hadden gehad, dan was er waarschijnlijk keer op keer teleurstelling. Want dan zouden we steeds weer moeten constateren dat dingen veel langer duren dan gedacht, en frustratie geven, omdat alles in de soep loopt. Nee, dan liever gewoon maar doen, en kijken hoe het gaat. Hard werken doen we toch wel, en af moet het toch ook. Ik denk daarom liever in volgordes. En ook die wisselen zeer regelmatig, soms afhankelijk van het weer of seizoen, dan weer vanwege mijn veranderde wensen of door gevorderd inzicht.

Toekomstige wachtkamer in wording

Hoe dan ook, sommige stukjes zijn al een beetje af. De keuken in de praktijkruimte is daar een voorbeeld van. En hoe klein de stukjes dan ook zijn, ik kan er wel onwijs van genieten dat het dan mooi wordt. Zélfs als het nog niet af is. Het is fijn om steeds een klein stukje te hebben dat definitief is, wat verrijkt of iets toevoegt. Daarom vandaag een update van onze keuken in de toekomstige wachtkamer.

De kamer zoals die was, nadat we de interne verhuizing hadden gedaan.

Dit wordt de toekomstige wachtkamer van de praktijk. Links een keukenblok voor koffie en thee, rechts een bank.

Muurtje gemetseld en hersteld. Daarna gaat Steef met de metal studs aan de slag.

Isolatie, leidingwerk en elektra.

Daarna spaanplaten er tegenaan.

Gipsplaten er tegenaan.

Keukenblokje in elkaar zetten.

Keukenblokje alvast op hoogte plaatsen voor de toekomstige vloer, die ook wordt geëgaliseerd.

Keukenblokje staat op een soort vlondertje, waterpas.

Dubbele laag bovenkastjes, voor extra veel bergruimte.

We hadden veel snijverlies van de badkamertegels. Ik vond het zonde om al deze kilo´s tegels weg te doen, dus besloot ik ze te hergebruiken voor een mozaïekmuur als achterwand in de keuken.

Een hele leuke, maar wel tijdrovende klus.

Oh en ons pronkstuk: de quooker in de keuken!! Wat zijn we daar ontzettend blij mee!

De tegeltjes worden ook hier met een lichtgrijze voeg gevoegd.

Tadaaaa, de hele muur is af. Was een paar weken werk, maar dan heb je ook wat. Moet alleen nog even gepoetst en gevoegd worden.

En dan kan ook eindelijk de quooker worden geïnstalleerd, yes!

Er komt in ieder geval al water uit…

En hoera!! Ook kokend water! De sperziebonen zijn meteen 56x sneller klaar, op dat elektrische kookplaatje!

Het bericht De verbouwing deel 19 verscheen eerst op Michelle Houtman.

Zomer 2018 en het is al weken achtereen stralend weer. Gelukkig maar, want ons huis staat in open verbinding met buiten. Het schuifdeurtje van onze keuken eindigt in het niks, en als je niet oplet, val je zo een meter naar beneden wanneer je de ´tuin´ instapt. Nouja, tuin… Het mag intussen de titel niet meer dragen. Toch maken we er nog steeds op de meest creatieve manieren gebruik van. Zo hadden we ineens even een zandbak en kun je bij ons zo terecht om een zandstraal kuur te ontvangen.

Doemscenario´s

De aannemers zijn begonnen en dat is leuk. Hoewel ze er niet dagelijks zijn, is het iedere keer weer een feestje als ze geweest zijn. Op mijn werk krijg ik al het nodige aan foto updates doorgestuurd, en als ik dan aan het eind van de dag mijn fiets parkeer, tref ik steeds weer iets nieuws aan. Ik ben soms blij dat ik er niet bij ben, want ik zou duizend doden sterven uit angst dat ons huis instort, de gevel naar beneden komt of andere gruwelijke scenario´s ontstaan waar ik getuige van kan zijn.

Van afbraak naar aanbouw

Het was echt een enorme klus om de aanbouw af te breken en afgevoerd te krijgen. Maar toen de tuin eenmaal leeg was, was er een enorme vlakte. Wat een lel van een tuin hebben we eigenlijk! Bijna jammer dat de aanbouw er weer op komt. Bijna. Want ik kan ook niet wachten om straks de binnenkant aan te kleden!

Het fotoverslag is bijgewerkt tot begin juli.

De tegelvloer moest er nog uit.

Dat waren ook weer de nodige kilootjes sjouwwerk voor Steef.

It´s all in the family! Fosse vind het prachtig om zijn pa te helpen met klussen.

En hij doet het met verve!

De aannemers komen. De grond moet afgegraven worden en er worden 2 holle palen de grond in geslagen voor de fundering. Deze worden vervolgens met beton gevuld.

Er wordt aardig wat grond weggehaald.

Er lag nog een oude rioolleiding.

En helaas ook een muur van gewapend beton. Heeft meerdere dagen gekost om die weg te drillen.

Hèhè, eindelijk die muur door, maar dat stuk beton is zó zwaar dat we het vervolgens niet verplaatst krijgen…

De aannemers lossen het betonblok probleem op en graven een geul die ook met beton wordt gevuld.

Het uitzicht die avond op de tuin.

De keer daarop worden er 11 gaten in de gevel gemaakt, om daar de balken van de fundering van de aanbouw in te bevestigen.

Ik was blij dat ik er niet bij was. Ziet er doodeng uit, die gaten in de gevel.

In de gaten komt steeds een paal van 160kg per stuk. Net even wat degelijkere kwaliteit dan hiervoor 😉

Dit wordt een broodjesvloer genoemd. Soort broodjes van piepschuim die vervolgens gevuld worden met beton.

En daarvoor wordt serieus materieel uitgerukt.

En dan vullen maar!

Hier een korte impressie.

Egaliseren van de grond…

En dan een paar dagen laten uitharden.

Het eerste gedeelte van onze nieuwe aanbouw ligt! Het is onwerkelijk hoe het was, en hoe het wordt. Heel bijzonder om alles zo te volgen en mee te maken!

Het bericht De verbouwing deel 18 verscheen eerst op Michelle Houtman.

Oeps! Is het al zo lang geleden sinds mijn laatste blog? Dat is me nog niet eerder overkomen! Writers block? Nee hoor, maar gewoon heel veel aan de gang. Ik heb het idee dat ik met 20 dingen tegelijk bezig ben, waardoor het allemaal ook meteen 20x trager gaat dan ik zou willen. Maarja, ik ben nu eenmaal nooit een ster geweest in keuzes maken. Ik vind gewoon teveel leuk.

De laatste post ging over mijn trainerschap bij NatuurlijkSportief, en stamt alweer van een maand geleden. Wat is er in de tussentijd allemaal gebeurd? Voor degenen die nieuwsgierig zijn, ik licht jullie even bij.

Vertrek en komst van collega

Mijn lieve collega Vera heeft een andere baan gevonden, en heeft onze praktijk met weemoed verlaten. Ze kon haar ene dag bij ons niet combineren met haar nieuwe baan. Balen! Maar alsof het zo had moeten zijn, kwam Sanne bij ons in dienst. Na een goed stagejaar ging zij direct aan de slag. Met veel plezier werken we nu samen, en dat is soms net een snelkookpan. In veel opzichten lijken we op elkaar, we bruisen allebei van de ideeën en zijn altijd op zoek naar verbetering. In sneltreinvaart brengen we dan ook onze to-do lijstjes en actiepunten in de praktijk. Hoe gaaf is het, om al je eigen ideeën ook echt waar te kunnen maken!

Groepsbehandelingen

Zo zijn we bezig om groepsbehandelingen te starten, voor kinderen en jongeren met angstklachten, somberheid, piekerklachten en denkproblemen. Ook voor negatief zelfbeeld komt een groep. Naast deze groepen gaan we na de zomer ook starten met groepen gericht op bewegen, naar buiten gaan volgens het NatuurlijkSportief principe, en aanvullend komt er een groepsbehandeling voor kinderen en jongeren met overgewicht of obesitas. Deze groepen krijgen een vaste plek in de week.

Huisbezoeken

Ook kijken we of we huisbezoeken kunnen toevoegen aan ons aanbod. We hebben gemerkt dat hier veel behoefte aan is, en dat het nog weinig wordt aangeboden door andere aanbieders. Het is soms een meerwaarde om een kind en zijn/haar ouders in de thuissituatie te kunnen zien en direct daarbij te kunnen aansluiten in de behandeling.

Beweging en voeding

Achter de schermen ben ik daarnaast druk bezig met het op poten zetten van een particulier aanbod, meer gericht op het bewegen en de voeding, gericht op psychisch welzijn. Het uitdenken en invullen van de website kost tijd. Veel tijd. Maar ik wil het eerst goed hebben, voor ik ergens mee begin, dus geduld is een schone zaak.

Regelzaken

Brengt wel met zich mee dat er soms tijd tekort is voor die randzaken die nu eenmaal moeten. Werkpunten voor de nieuwe AVG wet in de praktijk brengen, cliënten tellen voor het CBS of het herschrijven van algemene voorwaarden, een toestemmingsverklaring of de tarieven. Saai, maar noodzakelijk. Ik zou liever blogjes schrijven, maar de woensdagochtenden worden vaker ingepikt door dit soort moetjes. De keerzijde van het ondernemerschap zullen we maar zeggen.

Naar Dordrecht

Intussen wordt door steeds meer cliënten de vraag gesteld of we nu ook in Dordrecht zitten of wanneer we naar Dordrecht komen. Van meer mensen begrijp ik dat de behoefte er is om die kant op te komen, omdat de wachtlijsten bij de huidige aanbieders steeds verder toenemen. Nou beste mensen, de deadline staat natuurlijk op 31-12-2018, maar ik hoop toch echt eerder over te gaan.

De nieuwe praktijk

Half juni (ja, dat is nu) komen de aannemers om de nieuwe aanbouw te maken aan het huis. Op dit moment is Steef bezig met het slopen van de huidige aanbouw. Daarover in een andere blog meer. Maar kortgezegd kijk ik naar een getroffen oorlogsgebied als ik uit het raam van de ´keuken´ (straks wachtkamer) kijk. Daar, in dat slagveld, moet over een paar maanden de praktijk herrijzen. Ik kan het me nog niet voorstellen, maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Halfjaar ondernemer

Ik ben nu een halfjaar ondernemer en het bevalt me goed! Ik werk veel uren, maar ik doe alles voor mezelf, en dat geeft een heerlijk gevoel. Soms ineens een uurtje eerder thuis zijn, een spontaan ochtendje vrij plannen om te hardlopen of de kinderen zelf naar school brengen. De vrijheid is een luxe. Steef denkt tussen het slopen en klussen door, na over zijn toekomstplannen, maar is voorlopig nog volle bak bezig met het huis.

Ik ga gauw aan een volgend blogje schrijven, over de verbouwing, want er is veel om jullie te laten zien!

Het bericht Stand van zaken anno juni 2018 verscheen eerst op Michelle Houtman.

Het is inmiddels 2 weken dat Steef nu thuis aan de slag is. Full time, zei en schreef ik eerst. Dat moet toch een beetje bijgesteld worden, want het gezinsleven slokt ongemerkt meer tijd op dan we dachten. Maar ondanks dat is het een aanzienlijk verschil: in plaats van 3 avondjes in de week, en de weekenddagen, is Steef nu zeker 3 volle dagen en 3 minder volle dagen per week aan de klus. In dit verslag de voortgang van de afgelopen 2 maanden.

Muurtjes vullen

Steef werd het een beetje zat om dag in dag uit met dezelfde kleine ruimte (badkamer) bezig te zijn, dus zodra hij ´vrij´ was, is hij op de eerste verdieping (woonkamer) bezig geweest, om daar de muren te herstellen en dicht te smeren. Verandering van spijs doet immers eten. Intussen is een poos geleden alweer weer een stuk van de keuken geleverd. In dit geval de fronten. Die staan nu gezellig bij ons in de woonkamer, en ik ben natuurlijk onwijs benieuwd hoe het zal staan, maar voor dat zover is, moeten we nog even geduld hebben.

Fotoverslag deel 14

De keukenfronten! Ze staan nu gezellig bij ons in de woonkamer.

Eikenhouten fronten, met een betonstuc blad straks, ik kan niet wachten…

In de douche heeft Steef een vakje gemaakt om de shampoo en douchegel kwijt te kunnen.

Eerst bepalen hoe groot en waar de inham komt, en dan het gat eruit zagen…

Vervolgens weer dichtmaken met deze speciale platen, die in elke vorm kunnen worden gezaagd.

Voor de radiator laat Steef de leidingen uit de muur komen, zodat ook hier niks vanuit de vloer komt, en zoveel mogelijk is weggewerkt. Hier zie je het ´kattengrit´ waarop de noppenprofielen komen. De noppenprofielen worden gebruikt om de vloerverwarming leidingen uiteindelijk in te klikken.

Letterlijk wekenlang heeft Steef met Fons zijn hoofd gebroken over een oplossing voor de afvoer in de douche. Door de scheefstand en doordat de afvoerleiding iets hoger lag, was een gewone oplossing niet mogelijk. Fons opperde om geen horizontale, maar een  verticale afvoer te plaatsen. Dat heeft Steef gecombineerd met mijn wens voor een bankje in de douche, wat tot dit resultaat heeft geleid. Je ziet hier de warm en koud water leidingen lopen en een soort bak, waarin ijzeren profielen geplaatst worden. Deze staan hier rechtop op de foto. Op de ijzeren profielen komen uiteindelijk de leidingen van de vloerverwarming, waarover een laag beton wordt gestort.

Over vloerverwarming gesproken. Na maanden was het dan zover: de reusachtige rollen werden bezorgd. Het was nog een uitdaging om die in z´n eentje naar boven te sjouwen. Daarachter liggen de vloerplaten van gips. En pakken betonmortel voor de muren.

Drie onwijze rollen leidingen. Ik heb geprobeerd er eentje op te tillen, maar kreeg hem niet van de grond. Ik snap er niks van dat Steef ze in z´n eentje boven heeft gekregen.

Dan eindelijk eens een meevaller. De verdelers van de vloerverwarming (het startpunt waar de leidingen samenkomen, niet op de foto), konden precies mooi boven elkaar geplaatst worden. Op zolder komt dit uiteindelijk ook in de kast bij de CV.

Goeie actiefoto van Steef. Hier loopt de leiding naar de verdeler op de eerste verdieping.

En dan kan het feest beginnen: de vloerverwarming leggen! Dit is in de kinderkamer.

En even later…

En vanuit de andere hoek…

En natuurlijk in de badkamer, want die moet als eerste af! Hier zie je meteen de ijzeren profielen in de douche liggen.

En als de vloerverwarming erin ligt, kunnen de gipsvloerplaten erin. Waterpas!! Wat een verademing!

De hele badkamer is nu dicht. Als de lijm tussen de platen is weggehaald, kunnen daar in principe de tegels worden gelegd.

En ook in de overloop wordt alles uitgevlakt, met veel vulling, bolletjes en daarna de noppenprofielen. Ook hier maakt Steef een soort bak, omdat er opstapjes komen tussen de verschillende ruimtes.

Vanaf de trap genomen…

En nog een keer…

De doucheruimte mét vloerverwarming. Signe doet een laatste inspectie.

En ook test Signe even de uitlijning en stevigheid van de overloop bij de dagelijkse controle.

“Is dan de hele zolder nu klaar?” Wordt regelmatig gevraagd. Ehhhh…. nee. Zoals je ziet, is er aan de andere kant nog wat werk aan de winkel.

De muur in de keuken lekker dichtsmeren…

En daar gaat behoorlijk wat spul in. Maar alles voor een goede isolatie 🙂

Ook de muur in de overloop op de eerste verdieping is dicht gesmeerd en zo glad mogelijk gemaakt.

Hier is de muur van de andere kant, vanuit de woonkamer te zien.

Dit was het fotoverslag voor nu! Bijgewerkt tot half april. Hopelijk kunnen we nu op meer regelmatige basis verslagen delen.

Het bericht De verbouwing deel 14 verscheen eerst op Michelle Houtman.

Er zit bijna 3 maanden tussen deel 12 en deel 13. Er was niet bepaald een vliegende start qua voortgang in 2018. Maar niks ten nadele van Steef, want ook al duikt het kwik onder nul op zolder, hij loopt dapper elk vrij moment de donkere trappen op naar boven, naar zijn ´man cave´ waar hij doorbikkelt en -bijt.

Samenvatting van de afgelopen 3 maanden

Een samenvatting van de werkzaamheden sinds het plaatsen van de dakkapel: eigenlijk alles in de badkamer. Te beginnen met de verschrikkelijke klus van het maken van een sterrenhemel. Toen de glasvezel draadjes er alle 600 doorheen gestoken waren, kwam de afwerking: dicht maken van alle gaatjes, vervolgens glad schuren, verven met speciale verf en als laatste alle 600 dopjes over de draadjes plaatsen. Een helse klus die al met al weken heeft geduurd. Maar ik ben blij als een kind met het resultaat. Het is dat het zo koud is, anders had ik op de grond gaan liggen en urenlang gaan kijken naar alle twinkelende sterretjes boven me. In het echt is het nog mooier dan op het filmpje dat ik bij het verslag plaats.

Leidingen, afvoer en ventilatie

Daarnaast moesten alle voorbereidingen getroffen worden: waterleidingen trekken, afvoer van de douche, en wc naar de centrale afvoer door de woonverdieping door naar beneden, waar het bij de voordeur uiteindelijk de kruipruimte induikt. De afvoer moet schuin aflopen, wat soms weer een strijd met de zwaartekracht opleverde, vanwege de scheefstand van ons huis. Maar het is gelukt! Samen met Fons heeft Steef de waterleidingen keer op keer getest, en met succes. Na enkele lekkages in de beginfase, is dit uiteindelijk goed gekomen.

Inbouwkranen

In de badkamer hebben we gekozen voor inbouwkranen: bij de dubbele waskommen komen inbouwkranen uit de muur, het waterreservoir van de wc is uiteraard ingebouwd en ook onze douchekranen zijn ingebouwd. Dat betekent puzzelen en uitmeten van waar uiteindelijk de meubels komen, hoe hoog de vloer uitkomt, en daarmee dus bijvoorbeeld ook de waskommen. Inbouwen betekent ook veel afwerken en wegwerken.

Afwerken van gipsplaten

Verder zijn alle gipsplaten voorbereid voor afwerking. Gaatjes vullen, kieren dichten en alles gladschuren. In elk mogelijk kiertje kit spuiten en zo glad mogelijk afwerken. Steef´s klustenue is recent opgepimpt met grote witte kitkorsten. Superhip. Veel werk, maar weinig dankbaar. Het is absoluut noodzakelijk, maar er gaan veel uren zitten met weinig zichtbaar resultaat. Nouja, als je tenminste die witgrijze stoflaag niet meerekent waarmee hij dan beneden komt, want die is bepaald niet te missen.

Vloeren uitvlakken

Van recentere aard is het (eindelijk!!!) uitvlakken van de vloer op zolder. Over tijdrovend gesproken: het uitdenken van dit plan heeft heel wat uurtjes en energie gekost. Maar het lijkt erop dat Steef voor 95% zeker is van zijn aanpak. Te beginnen met een soort schuimplaten om de grootste hoogteverschillen op te vullen. Fons kwam met de slimme suggestie om draden te spannen waaronder het hoogteverschil over de hele ruimte heen zichtbaar wordt.

Voorbereidingen voor vloerverwarming

Als alles zoveel mogelijk is gevuld met de platen, wordt de rest opgevuld met korrels, die vanzelf in de gaatjes en kiertjes vallen en ongelijkheden opheffen. Daaroverheen komt dan een noppensysteem, ´droogbouw´, waarin de vloerverwarming wordt gelegd. Het is nog de vraag welke platen hier precies voor nodig zijn, maar dat wordt binnenkort hopelijk duidelijk.

Fotoverslag

Al met al moge het duidelijk zijn dat er niet is stilgezeten. Hieronder een fotoverslag van de belangrijkste werkzaamheden. Geniet ervan!

Luchtafvoer en ventilatie aanbrengen in de douchecabine.

Afvoer van de wc, de douche en luchtafvoer.

Op de overloop: waterleidingen aanbrengen (warm en koud) aan de waterleidingen die we eerder hebben aangelegd.

Waterleidingen voor de wastafels, inbouwkranen aanbrengen.

Voorproefje van de inbouwkraan.

Inbouwen door de leidingen achter de platen weg te werken. Straks zijn alleen de kranen en knoppen zichtbaar.

Vervolgens afwerken met gipsplaten. Ziet er al een stuk strakker uit.

Klussen in de vrieskou. Verder met de wc inbouwen en afwerken.

Steef blijft lachen en optimistisch.

Waterreservoir van de wc.

Afvoer van de wc aanleggen.

Wat zijn dit!? Dit zijn inbouwvakken voor de voorraad wc rollen en de inbouw toiletborstel. Ze staan op de houten plaat die ervoor wordt bevestigd. Het kleine vierkante gat is waar je een nieuwe wc rol uit kan pakken, het rechthoekige vak is waar de wc borstel straks in staat.

Hier zijn de vakken ingebouwd en is de plaat ervoor bevestigd. Doordat het waterreservoir van de wc toch moet worden ingebouwd, is er automatisch ruimte voor andere dingen, zoals deze.

Hier is het waterreservoir ingebouwd en gips bevestigd. Steef heeft tevens een plankje gemaakt boven de wc, waar je nog spulletjes kunt plaatsen (waar nu de elektrische schroevendraaier staat).

Zo ziet het e

r dan uit na afwerking met gipsplaten.

En dan de ellendige taak van het opvullen en schuren van de gipsplaten, als afwerking. Alle witte stukjes op het groen is opvulling en opschuren.

Terug in de douche, waar dan eindelijk na weken kan worden gezegd: de sterrenhemel is af! Hier een foto, hieronder een filmpje.

Ja, hier kan ik alleen maar blij van worden.

Te zien is de afwerking van de gipsplaten en dan de meest recente klus: het uitvlakken van de vloeren, stap 1.

Ook in de kinderkamer worden de voorbereidingen voor het uitvlakken getroffen.

Onder de gespannen rode touwtjes wordt afgemeten hoeveel er waar moet worden opgevuld. Een heel precies klusje.

Het bericht De verbouwing deel 13 verscheen eerst op Michelle Houtman.

De operatie is gedaan en ik ben alweer eventjes thuis. De verbouwing lag daardoor de laatste weken, maanden zelfs, soms noodgedwongen even stil. Heel even leefden we in het moment en bezochten we iedere week concert of ging ik met vrienden op stap, ‘nu het nog kan’. De focus kwam daarmee op genieten van het hier en nu te liggen, en het leven vieren, vooral op die onzekere momenten toen. Gelukkig blijkt alles in orde en kunnen we onze blik weer verruimen en richten op onze oorspronkelijke dromen. Gestaag pakt Steef zijn boormachine dan weer op en zaagt hij verder aan gipsplaten.

Nieuwe muren

Nog steeds zitten we in de fase van wandafwerking. Beetje eentonig misschien, maar in een ruimte van 7x10m zonder muren, waarin 4 kamers en een overloop worden gecreeërd, zijn er behoorlijk wat meters wanden af te werken. En dat kost veel tijd. Vooral omdat het huis zo verzakt is. Niet alleen naar voren, maar ook opzij. De wanden staan waterpas, maar het dak en de vloer lopen allesbehalve waterpas. Dat brengt behoorlijk wat meet en bijschaafwerk met zich mee. Een gipsplaatje zetten is daarmee niet zo eenvoudig als je (nou goed, ik) had gehoopt.

Alles zelf bepalen

Wat het ontzettend leuke is van zo’n grote verbouwing van de grond af, is dat je álles nog kunt bepalen. Hoe de indeling wordt, wat je afwerking wordt, waar de deur komt, en wat je allemaal niet voor creatieve ideeën hebt. De badkamer is dan ook ‘one of a kind’, want we hebben hem zelf bedacht. Ik kan niet wachten om al mijn fantasieën hierover eindelijk werkelijkheid te zien worden. Dat het daarom niet zo snel gaat als menig ander zou willen, is dan ook beter te verteren. Je doet alles zélf, wat een ontzettend trots gevoel geeft (ik ben vooral heel trots op mijn vent, want hij krijgt alle credits in dit geval). Je leert elke vierkante centimeter van je huis helemaal kennen, en krijgt ook een zeker respect voor het huis (of klink ik nu sentimenteel?). Een huis van 130 jaar draagt een lange geschiedenis, en heeft zijn bewoners al zolang gediend, dat ik het daarom ook belangrijk vind om dat in ere te houden en dat zoveel mogelijk te tonen.

Hergebruik

Nog los van het feit dat het de kosten behoorlijk kan drukken, willen we daarom zoveel mogelijk hergebruiken. Alle deurposten zijn met beleid uit de muren gehaald en hergebruikt, alle deuren die daarmee vrijkwamen, worden straks weer gebruikt voor de slaapkamers. Eén van de dubbele en suite deuren hebben we aan een oude deurenhandelaar verkocht, zodat zij een tweede leven zullen krijgen. Alle hoge plinten zullen we op dezelfde manier weer terugzetten, evenals de panelen onder de vensterbank. Ook de 130-jaar oude vloerdelen krijgen een tweede leven in onze slaapkamer. De schouw of ombouw om het fornuis krijgt een nieuwe bestemming in de kinderkamers en de natuurstenen schouw in de woonkamer moet van mij blijven, ook al vindt Steef hem eigenlijk foeilelijk.

Fotoverslag VOOR en NA

Ik neem jullie mee in ons 10e fotoverslag. Een jubileumstatus 🙂 Ik ben benieuwd hoeveel verslagen er nog zullen volgen. Omdat het de 10e keer is, doe ik voor deze keer ‘voor’ en ‘na’ foto’s bij de werkzaamheden. Geniet ervan en mocht je aan je armspieren en technisch CV willen werken, dan mag je je nog altijd melden 😉

VOOR: de originele status van het rechtergedeelte van de zolder, zoals we het kochten. Inclusief heel veel zooi.

VOOR: de originele status van de kamer aan de rechterkant van de zolder, vóór het strippen.

VOOR: de zolder aan de rechterkant na het strippen.

VOOR: de rechterkant van de zolder na het strippen.

NA: de status nu. Nieuwe vloerdelen, isolatie eronder, metalstuds, isolatie, nieuwe balken, nieuwe muren…

NA: en ook nieuwe deurposten (helaas waren niet alle posten te redden en kwamen we tekort), elektra doorgevoerd in de nieuwe wanden. Hier kijk je vanuit de deurpost van de kinderkamer op de overloop met de CV, richting trap. Om de CV wordt nog een kast gebouwd.

NA: op de overloop met rechts de ingang naar de badkamer, waar ook alle elektra al voorbereid ligt. Links de ingang naar de kinderkamer.

NA: de ingang naar de badkamer, met een deel van de houten platen en de isolatie er tegenaan.

NA: en de tweede deurpost is geplaatst en de platen worden verder vastgezet.

NA: de muur wordt tot in de nok dichtgemaakt. De kamers en overloop krijgen nu hun definitieve vorm.

NA: de nieuwe deurpost en de wandplaten verder tegen de muur aan bevestigd. De nieuwe balken zijn ook goed te zien, waarop de vliering van de kinderkamer komt.

NA: de badkamer aan de binnenkant, met klimaatfolie tegen de isolatie, en daar tegenaan groene gipsplaten (voor vochtige ruimtes).

NA: en nog een stukje verder…

NA: …en nog een stukje…

NA: en als dan alle houten wandplaten zijn bevestigd, volgen hier ook de groene gipsplaten.

NA: de badkamer vanaf de andere kant

NA: en de laatste foto, met nog weer een stukje verder met gipsplaten.

Het bericht De verbouwing deel 10 verscheen eerst op Michelle Houtman.

Het is alweer een poosje geleden sinds het laatste verbouwingsverslag. Inmiddels zijn we verhuisd en wonen we al een paar weken in ons definitieve stekkie. Eigenlijk kwamen de eerste tegenslagen pas nadat we waren verhuisd. We hadden een tijdelijke douchecabine, die moest worden aangesloten op de leidingen. De leidingen bleken helaas anders te lopen dan Steef had gedacht, wat op de valreep nog veel werk gaf. Dat betekende dat we dus nog niet konden douchen. Sowieso was er nog geen warm water.

CV installatie

De maandag na het weekend dat we verhuisden, kwam er iemand de CV installatie aanleggen. Gelukkig was net op tijd de vloer dicht en de muur gezet waar de CV aan zou komen te hangen. Maar door het leidingwerk wat open lag, hadden we op dat moment helemáál geen water meer. Dat was dus 2 dagen de wc doorspoelen met flessen water, voor de echte kampeerervaring.

Geen water en douche

Nadat de CV er hing, en Steef eindelijk alle leidingen goed op elkaar had weten aan te sluiten, hadden we weer stromend water. Alleen de douche moest nog even aangesloten worden. Ik zat heel erg te hopen dat ik op mijn verjaardag dan eindelijk kon gaan douchen in mijn eigen huis! Maar terwijl Steef wat kracht zette om een leiding aan te draaien, besloot deze glaswand de geest te geven. Een enorme PANG schalmde door het huis, gevolgd door een kwartier lang regenen van miniscule stukjes veiligheidsglas. O-VER-AL. In plaats van douchen op mijn verjaardagsavond, werd het glas vegen om 22.30u en waren we nog verder van huis, want: geen douche meer.

Vertraging

Helaas waren er geen douches in de aanbieding en ook niet op marktplaats. Gelukkig hadden ze in een plaatselijke bouwmarkt de tip om een houten achterwand te gebruiken, deze in te smeren met rubbercoating om het waterdicht te maken, en zo het probleem op te lossen. Een paar dagen later was het dan eindelijk zover: we hadden een douche!! Hallelujah, wat kan je blij zijn met kleine dingen!

Nog meer vertraging

Vol goede moed kon Steef na deze 2 weken aantobben weer boven verder. Dat duurde welgeteld 1 avond, want toen begaf onze wasmachine het. Natuurlijk. Maar ik mag me gelukkig prijzen dat ik zo’n handige harry heb, want de wasmachine werd ondersteboven gekeerd en geanalyseerd en vervolgens werd de waterpomp vervangen. Probleem opgelost.

Een weekend knallen

Afgelopen weekend was het dan eindelijk weer eens tijd om flink te knallen. Mijn lieve schoonfamilie legde onze kroost in de watten door ze, samen met onze nichtjes, mee te nemen naar een gaaf vakantiepark op de Veluwe. Van Vrijdag t/m maandag waren zij onder de pannen en konden wij aan de bak. Vrijdag hebben we maar liefst 450km gereden, om van alles te bekijken voor de keuken. Gelukkig zijn we inmiddels geslaagd voor zowel de vloer als de keukenfronten en weten we wat we zoeken als werkblad voor de keuken.

Metal studs en meer…

De rest van het weekend hebben we meters gemaakt met het neerzetten van de metal studs. Dit zijn metalen profielen waartegen gipswanden komen en daartussen isolatie en elektra. We hebben op de valreep toch weer de plannen voor de badkamer gewijzigd en ook één van de kinderkamers is iets aangepast. Geniet mee van de vorderingen van afgelopen tijd!

Hoera! Het is eindelijk gelukt om extra balken bij het dak te plaatsen, om ze iets minder te laten doorwegen.

Ook hier de nieuwe, extra balken tegen het dak aan.

Helaas blijkt het dak zo zwaar, dat het zelfs met de nieuwe balken alweer doorweegt.

Daar is helaas niks aan te doen.

Nou, hier heb je hem hoor. De bron van ellende. Hier issie nog heel, maar nu zit er dus een zwart gecoate plaat als achterwand. Geen gezicht maar dat maakt niet uit voor nu.

Steef plaatst samen met Fons de eerste wand van de zolder.

De muur heeft twee hergebruikte deurposten uit een ander deel van het huis. Dit worden uiteindelijk twee kinderkamers.

Nog een stukje verder…

En de muur zit dicht! De CV kan er nu eindelijk aan. Die komt links.

Een hijskraan voor de deur. Soms is het alsof je een bak met geld leeggooit voor iets wat je nooit meer ziet. In dit geval moest onze schoorsteen gerepareerd worden. De oude asbest pijp is weggehaald, er is een nieuwe op gezet en het gaskanaal dat er nog in zat is vervangen door een rookkanaal voor een houtkachel of allesbrander. Dan kunnen we tzt in de schouw een kacheltje plaatsen in de woonkamer.

Weer terug naar zolder. Dit zijn de muren die om het trapgat heenkomen. Ze worden verstevigd met houten platen. In eerste instantie wilden we hier een muurtje maken, maar de plannen zijn gewijzigd en dit wordt de douche (half onder het schuine dak dus).

Het is puzzelen om dit soort kleine gaten goed te dichten.

Afgelopen weekend met 3 man flink meters gemaakt. We zijn bezig de badkamer op alle muren te bedekken met metal studs. Dat betekent veel meten, profielen knippen, weer meten, waterpas zetten, vastzetten, en weer meten.

Het is een tijdrovende klus die bovendien heel precies moet worden uitgevoerd, omdat anders je muren scheef staan. Hier ben ik profielen aan het knippen. Eind van deze dag had ik de blaren op mijn handen staan.

Er gaan heel wat meters aan profielen doorheen. Dit is de hoek in de badkamer waar uiteindelijk wasmachine, droger en wasmanden gaan komen.

Eind van deze dag hebben we onze nieuwe plannen voor de badkamer definitief gemaakt door de profielen al op de vloer uit te meten. De opening vooraan is de deuropening. Dan rechts, voor de houten platen, komt de inloopdouche. Links loopt een ‘paadje’ schuin weg, waarna je in het vierkante gedeelte stapt. Daar komt links de wastafel en rechts de wc.

Hier sta ik als het ware in de douche. Op de grond zie je de lijnen van de muur tussen de badkamer en een kinderkamer.

Hier maken we een begin met het maken van deze muur.

Dezelfde muur, de andere kant op gefotografeerd.

En met z’n tweeën gaat het gelukkig lekker snel.

Het begint al vorm te krijgen…

De nokhoogte is 3,70m, dus dat is best een hoge muur en boven je macht werken op een trap…

Het ‘gangetje’ door de badkamer. Meteen rechts is de inloopdouche, en daarna komt de rest van de badkamer. Om het hoogteverschil zoveel mogelijk op te vangen, komt er in het schuine stukje van het gangetje een afstapje.

Het ‘gangetje’ vanaf de andere kant gefotografeerd. Steef staat nu in de douche.

Dit is gefotografeerd vanuit de kinderkamer naast de badkamer. De badkamer komt onder de nieuwe balken. Op deze nieuwe balken komt een vliering met de kinderbedden.

De andere kant op vanuit de kinderkamer.

En verder met de douchemuurtjes plaatsen.

Tot zover deel 8! Bedankt iedereen voor alle hulp en steun! We waarderen het enorm. En het blijft de komende maanden nog steeds heel welkom.

Het bericht De verbouwing deel 8 verscheen eerst op Michelle Houtman.