Het is inmiddels 2 weken dat Steef nu thuis aan de slag is. Full time, zei en schreef ik eerst. Dat moet toch een beetje bijgesteld worden, want het gezinsleven slokt ongemerkt meer tijd op dan we dachten. Maar ondanks dat is het een aanzienlijk verschil: in plaats van 3 avondjes in de week, en de weekenddagen, is Steef nu zeker 3 volle dagen en 3 minder volle dagen per week aan de klus. In dit verslag de voortgang van de afgelopen 2 maanden.

Muurtjes vullen

Steef werd het een beetje zat om dag in dag uit met dezelfde kleine ruimte (badkamer) bezig te zijn, dus zodra hij ´vrij´ was, is hij op de eerste verdieping (woonkamer) bezig geweest, om daar de muren te herstellen en dicht te smeren. Verandering van spijs doet immers eten. Intussen is een poos geleden alweer weer een stuk van de keuken geleverd. In dit geval de fronten. Die staan nu gezellig bij ons in de woonkamer, en ik ben natuurlijk onwijs benieuwd hoe het zal staan, maar voor dat zover is, moeten we nog even geduld hebben.

Fotoverslag deel 14

De keukenfronten! Ze staan nu gezellig bij ons in de woonkamer.

Eikenhouten fronten, met een betonstuc blad straks, ik kan niet wachten…

In de douche heeft Steef een vakje gemaakt om de shampoo en douchegel kwijt te kunnen.

Eerst bepalen hoe groot en waar de inham komt, en dan het gat eruit zagen…

Vervolgens weer dichtmaken met deze speciale platen, die in elke vorm kunnen worden gezaagd.

Voor de radiator laat Steef de leidingen uit de muur komen, zodat ook hier niks vanuit de vloer komt, en zoveel mogelijk is weggewerkt. Hier zie je het ´kattengrit´ waarop de noppenprofielen komen. De noppenprofielen worden gebruikt om de vloerverwarming leidingen uiteindelijk in te klikken.

Letterlijk wekenlang heeft Steef met Fons zijn hoofd gebroken over een oplossing voor de afvoer in de douche. Door de scheefstand en doordat de afvoerleiding iets hoger lag, was een gewone oplossing niet mogelijk. Fons opperde om geen horizontale, maar een  verticale afvoer te plaatsen. Dat heeft Steef gecombineerd met mijn wens voor een bankje in de douche, wat tot dit resultaat heeft geleid. Je ziet hier de warm en koud water leidingen lopen en een soort bak, waarin ijzeren profielen geplaatst worden. Deze staan hier rechtop op de foto. Op de ijzeren profielen komen uiteindelijk de leidingen van de vloerverwarming, waarover een laag beton wordt gestort.

Over vloerverwarming gesproken. Na maanden was het dan zover: de reusachtige rollen werden bezorgd. Het was nog een uitdaging om die in z´n eentje naar boven te sjouwen. Daarachter liggen de vloerplaten van gips. En pakken betonmortel voor de muren.

Drie onwijze rollen leidingen. Ik heb geprobeerd er eentje op te tillen, maar kreeg hem niet van de grond. Ik snap er niks van dat Steef ze in z´n eentje boven heeft gekregen.

Dan eindelijk eens een meevaller. De verdelers van de vloerverwarming (het startpunt waar de leidingen samenkomen, niet op de foto), konden precies mooi boven elkaar geplaatst worden. Op zolder komt dit uiteindelijk ook in de kast bij de CV.

Goeie actiefoto van Steef. Hier loopt de leiding naar de verdeler op de eerste verdieping.

En dan kan het feest beginnen: de vloerverwarming leggen! Dit is in de kinderkamer.

En even later…

En vanuit de andere hoek…

En natuurlijk in de badkamer, want die moet als eerste af! Hier zie je meteen de ijzeren profielen in de douche liggen.

En als de vloerverwarming erin ligt, kunnen de gipsvloerplaten erin. Waterpas!! Wat een verademing!

De hele badkamer is nu dicht. Als de lijm tussen de platen is weggehaald, kunnen daar in principe de tegels worden gelegd.

En ook in de overloop wordt alles uitgevlakt, met veel vulling, bolletjes en daarna de noppenprofielen. Ook hier maakt Steef een soort bak, omdat er opstapjes komen tussen de verschillende ruimtes.

Vanaf de trap genomen…

En nog een keer…

De doucheruimte mét vloerverwarming. Signe doet een laatste inspectie.

En ook test Signe even de uitlijning en stevigheid van de overloop bij de dagelijkse controle.

“Is dan de hele zolder nu klaar?” Wordt regelmatig gevraagd. Ehhhh…. nee. Zoals je ziet, is er aan de andere kant nog wat werk aan de winkel.

De muur in de keuken lekker dichtsmeren…

En daar gaat behoorlijk wat spul in. Maar alles voor een goede isolatie 🙂

Ook de muur in de overloop op de eerste verdieping is dicht gesmeerd en zo glad mogelijk gemaakt.

Hier is de muur van de andere kant, vanuit de woonkamer te zien.

Dit was het fotoverslag voor nu! Bijgewerkt tot half april. Hopelijk kunnen we nu op meer regelmatige basis verslagen delen.

Het bericht De verbouwing deel 14 verscheen eerst op Michelle Houtman.

Langzaam maar zeker worden het nu échte kamers. De wanden zijn bijna geheel bedekt met gipsplaten en de overloop is helemaal dicht. De grootte van de ruimtes wordt ook steeds beter voelbaar. Maar mijn gevoelens over de verbouwingen worden een beetje heen en weer geslingerd. In de praktijk moeten we namelijk wel dealen met de ijzige kou zonder CV in huis, vochtige ruimtes vanwege slechte (of zeg maar gewoon ontbrekende) ventilatie. De douche staat in dezelfde ruimte als onze provisorische open kledingkast, waardoor de was nooit droogt en je altijd een klam en koud shirt aantrekt.

Ongemakken tijdens het verbouwen

Ik sta duimen te draaien terwijl ik wacht tot onze elektrische tweepitter éindelijk warm genoeg is om er een pan op te zetten en kom chronisch ruimte tekort om mijn (schone of vuile) vaat neer te zetten. Ja. De ongemakken van het provisorisch ‘kamperen in eigen huis’ worden steeds beter voelbaar. Toen de douche het begaf en we dit oplosten met rubbercoating op een houten douchewand, zei Steef nog: “ach, het is maar voor een paar weken”. En die paar weken zijn nu toch langzamerhand aan het uitgroeien tot een paar maanden.

Duurt lang…

Als ik bedenk welke klussen er nog voor ons liggen, kan ik soms benauwd worden. Ik zou het liefst mensen inhuren om de gang erin te krijgen, want hoeveel werk Steef ook verzet, hij blijft toch alles zelf doen. En in je eentje, of hooguit met z’n twee, ga je nou eenmaal niet zo snel. Ik hoop maar dat alles op zijn pootjes terecht zal komen. Gelukkig hadden we nog een keer een dag hulp van twee goede vrienden: inmiddels kunnen zij volgens mij geen gipsplaten meer zien!

De binnenkant van de kinderkamer.

Dezelfde kinderkamer, met deze hoek al geheel met gipsplaten bedekt.

De hoek en de post van de kinderkamer. De muren zijn nu ook helemaal stevig.

Plafond van de kinderkamer, waar ook de vliering met bed komt. Deze loopt door over de badkamer.

Alleen de verticale muren onder de schuine wanden moeten nog beplaat worden, dan is deze kamer af qua gipsplaten.

De muur tussen de kinderkamer en badkamer, waar de muur stopt qua hoogte, komt de vliering.

En ook naast het dakraam zitten inmiddels gipsplaten nu.

Laatste stukje rondom het dakraam op de overloop beplaten.

Het dak tot de nok op de overloop ook bedekt met gipsplaten

Begin met gipsplaten tegen de muren op de overloop.

Boven het trapgat is inmiddels alles met gips bedekt.

Grote stappen, snel thuis. Met grote rechte (waterpas) vlakken, is het snel bedekt met gipsplaten op de overloop.

Foto vanaf de trap genomen.

En de andere kant op.

In de badkamer helaas nog geen verandering. Ik wacht vol spanning tot het gat voor de ventilatie door het dak heen wordt gemaakt en de wc wordt geplaatst (die toevallig vandaag is gekocht!).

De rest van de badkamer.

Deze foto’s zijn gemaakt ‘as we speak’: een start met de platen tegen de onderkanten aan.

Meten, zagen, schroeven…

Het volgende fotoverslag zal het plaatsen van de dakkapel laten zien! Deze kamer wordt afgemaakt zodat daar alle rotzooi geplaatst kan worden die nu ligt op de plek waar de dakkapel komt.

Het bericht De verbouwing deel 11 verscheen eerst op Michelle Houtman.

Er zijn alweer heel wat weken verstreken. Zo af en toe komen mensen voor een tweede, of derde keer kijken en gelúkkig reageren ze allemaal dat ze veel verschil zien, en dat er veel is gebeurd in de tussentijd. Dat is altijd fijn, want als je zo middenin de verbouwing zit, is het moeilijk om zelf de voortgang te blijven zien. Het is nu medio november, en we zijn nu 4 maanden aan het klussen. Het gaat voor mijn gevoel traag, hoewel soms ineens weer de vaart erin zit.

Er zijn daarnaast ook veel dingen gebeurd op privé gebied, waardoor de focus tijdelijk wat meer op mijn gezondheid kwam te liggen en daardoor de versnelling even uit de verbouwing ging. Ik had in die periode weinig puf om dan ’s avonds te klussen. En helaas zit het er door mijn operatie ook niet in dat dit snel weer gebeurd. We proberen daarom zoveel mogelijk te regelen aan hulp en oppas, om de gang in de verbouwing te houden. Want uiteindelijk moet ik er wel kunnen werken. En dat is nu nog een lange weg te gaan.

We nemen je mee naar de vorderingen van afgelopen weken. Ik heb iets minder foto’s dit keer, hopelijk kan ik volgende keer weer meer laten zien.

De Hornbach heeft meerdere keren hun magazijn moeten aanvullen nadat wij wat metal studs kwamen halen. Ik heb ze niet geteld, maar er zijn behoorlijk wat ladingen tegen alle muren en plafonds gemonteerd. Omdat we zoveel schuin dak hebben, hebben we er veel van nodig.

Het laatste muurtje aan deze kant van de zolder wordt gemonteerd. Op de lijn waar Steef z’n voeten staan. Dit is de grens van de overloop en de kinderkamer. En tevens het eerste muurtje waar al gipsplaten tegenaan zijn gemonteerd.

We boffen echt enorm met de hulp van Fons, mijn middelste broertje. Elke week komt hij trouw een hele dag helpen met klussen. Gelukkig met veel plezier en goeie input. Hij mag echt trots zijn op wat hij neerzet.

Voor de stevigheid wordt er achter elke gipsplaat een houten plaat gemonteerd. Zodat je er ook nog een plankje aan kan ophangen of de kinderen niet bij de kleinste ruzie dwars door de gipswand heen schoppen. Hier kijk je trouwens de badkamer in.

Elektra is getrokken met flexibele leidingen (zoals op de grond liggen) en daarna was het plaatsen van isolatie aan de beurt.

Ook van het isolatiemateriaal hebben we behoorlijk wat meters nodig. Met de winter voor de deur geen overbodige luxe. Beneden hebben we nog geen CV en de straalkacheltjes geven geen vergelijkbare warmte af. Nu maar hopen op een milde winter.

De kinderkamer vanaf de andere zijde.

Als al het isolatiemateriaal is aangebracht, moet er vervolgens klimaatfolie op, om ervoor te zorgen dat er geen vocht achterblijft waardoor het hout gaat rotten.

Het folie laat snel los na het plakken. Daarom wordt er nu steeds zo snel mogelijk een gipsplaat tegenaan gezet, zodat alles goed blijft zitten.

Hier zie je in de badkamer het eerste resultaat van gipsplaten tegen het klimaatfolie gemonteerd. Nog even en we kunnen de vloer eindelijk aanpakken (recht maken).

Boven het trapgat zijn de gipsplaten bevestigd en is alleen nog de afwerking nodig. Maar dat doen we maar nádat de volledige trap hier is vervangen.

De laatste foto van deze reeks: een stukje van de kinderkamer, deels met gips, deels met isolatie.

Het bericht De verbouwing deel 9 verscheen eerst op Michelle Houtman.

Nog geen halfjaar geleden schreef ik dit artikel, waarin ik vertelde over de verhuizing en hoe dit voor ons gezin was. Nu, een halfjaar later, maken we voor de tweede keer een grote verandering mee. Als kinderen bij ons op intake komen, vragen we altijd uit of er ingrijpende gebeurtenissen zijn geweest, zoals een verhuizing. Want een verhuizing is ingrijpend. En ik voel me er rot over dat we noodgedwongen 2x in korte tijd zo’n heftige verandering moesten ondergaan.

Wat doet het met je kind?

Wat betekent een verhuizing voor een kind? Je thuis is alles wat vertrouwd en bekend is. Met de personen die van je houden en met wie je graag samen bent, met al jouw spulletjes die bij jou als persoon horen en jou representeren. Want het speelgoed van een kind zegt ook iets over zijn interesses, zijn vrijetijdsbesteding, zijn karakter en passies. Het is voor een kind een verlengstuk van zichzelf.

Vertrouwde plek

Een kamertje, een favoriet hoekje of plekje in huis. De bekende plekken die verbonden zijn met de rituelen en gebruiken in een gezin: een stoel waar je altijd je kind in slaap wiegt voor het gaat slapen, de eettafel waar je samen aan ontbijt, de kachel waar je schoentjes neerzet met Sinterklaas, of dat fijne plekje op het aanrecht waar je op mocht zitten als mama aan het koken was.

Herinneringen

Een huis is meer dan een berg stenen, ramen en een deur. Voor je kind is het de plek waar het zich ontwikkelt, zijn eerste en meest belangrijke herinneringen maakt. Het huis maakt bovendien onderdeel uit van nog meer. Denk maar aan de vaste wandelingetjes naar de speeltuintjes om de hoek, de buurtsuper verderop of tripjes naar de bieb. Bovendien maakt je kind er vaak ook vriendjes, heeft het misschien wel de school in de wijk zitten en speelt het er graag buiten.

Voorspelbaar

Een verhuizing trekt als het ware bijna letterlijk de grond onder de voeten van je kind weg. Al deze vertrouwdheden, die de veiligheid en voorspelbaarheid garandeerden in zijn leventje, vallen in één klap weg. Zeker als je kind wordt ‘weggetrokken’ uit de wijk, en ook nog afscheid moet nemen van vriendjes, school, sport en andere vastigheden, kan dit een grote schok zijn voor je kind.

Ingrijpende gebeurtenis

Natuurlijk is een verhuizing echt niet altijd rampspoed en raakt je kind heus niet per definitie getraumatiseerd als je verhuisd, maar het is naïef om te denken dat je kind er niks van meekrijgt of de impact onderschat. Het is altijd ingrijpend namelijk. Als volwassenen hebben we gelukkig het vermogen alles in perspectief te zetten, het grotere plaatje in gedachten te houden en ons te richten op die abstracte, lange termijn. Je kind niet. Die is bij wijze van spreken maar overgeleverd aan de grillen van zijn ouders. Weten zij veel waar zij terecht gaan komen, hoe ze dat zullen vinden en hoe dat later zal gaan.

Vertrouwen

Ze hebben het maar van ons aan te nemen, en vertrouwen daarin bijna blind op ons. Ze moeten wel, want ze beschikken nog niet over het vermogen om net als wij verder te kijken dan morgen. Dat is iets prachtigs en wonderlijks, maar we moeten ons als ouders ook goed realiseren dat het iets kwetsbaars is. Ga dus niet onverschillig of nonchalant om met de zorgen of reacties van je kind op de verhuizing, maar neem ze serieus.

Spannend

Terugkomend op onze verhuizing. Ons grut logeerde die nacht bij opa en oma, waarvan we al te horen kregen dat met name de oudste stikzenuwachtig was voor de verhuizing. De laatste nacht in de flat waren ze niet te houden. Als een stel ongeleide projectielen schoten ze die avond door de flat heen en was het een kakofonie aan uitgelaten kreten in huis. Slapen lukte pas toen ze zich uiteindelijk uitgeput overgaven aan de slaap. Aan alle kanten was merkbaar dat het onderwerp leefde, ook al uitten ze dat niet direct naar ons toe.

Vastigheden

Toen we de kinderen uiteindelijk naar hun nieuwe huis brachten, schoten ze nerveus het huis door, op zoek naar hun bekende spullen, naar de ijkpunten uit hun leven.  Zodra deze belangrijkste zaken waren gevonden, keerde heel snel de rust terug. De eerste nacht ging verbazingwekkend soepel, en eigenlijk alle nachten daarna sliepen ze goed. Van derden (school, de sport) kregen we ineens de vraag terug hoe het nu beviel: blijkbaar hadden onze kinderen het er ook met anderen over gehad, en dat is een goed teken. Ze delen dit met anderen en, gelukkig, laten ze zich er positief over uit.

Zeggenschap

Waar we nu zitten: de benedenverdieping, is tijdelijk. Uiteindelijk wordt het meerendeel van waar we wonen ingericht voor de praktijk en een deel gesloopt (aanbouw). We proberen de kinderen zoveel mogelijk te betrekken bij alle processen van de verbouwing en ze hierin ook zeggenschap te geven. Wij maken bijvoorbeeld de indeling van de kinderkamers, maar we laten de vrije keuze wie welke kamer kiest. En hetzelfde geldt voor de kleuren die ze willen: we laten ze de keuze voor de kleuren op de muur, maar wij kiezen de uiteindelijke kleurstaaltjes waar ze uit mogen kiezen.

Meer betrokken

Op deze manier hoop ik dat ze ook meer concreet beleven wat er gebeurd, dat het minder abstract wordt. Dat ze mee kunnen groeien met de vorderingen van de verbouwing. En dat het daarmee een gedeelde belevenis wordt. Voor nu ben ik in ieder geval trots op ze, op hoe goed ze zich er doorheen slaan, hoe veerkrachtig ze zich tonen. Ik ben ook blij voor ze, dat het nu klaar is, dat verhuizen. Dat ze zich nu weer voorzichtig kunnen wortelen in deze nieuwe locatie. Want wat is het fijn hier, wat een toplocatie. We genieten nu al van alle luxe om ons heen en waarderen elke kleine vooruitgang.

Het bericht Opnieuw verhuisd! verscheen eerst op Michelle Houtman.

Oh wat ben ik momenteel blij! Schreef ik in de vorige verbouwingsblog nog dat ik in een lichtelijke frustratiemodus zat, op dit moment geniet ik van de grote stappen die we hebben gemaakt. En dat hebben we met de dankbare hulp van o.a. twee van mijn broertjes,  een vader van school en, voor het eerst, de aannemer gedaan. Feest! Hoewel de meesten eerder een rolberoerte zullen krijgen van de foto’s vermoed ik.

Nieuwe vloeren

De nodige elektra is gedaan op zolder. De planken van ruim 5 meter zijn zo goed en zo kwaad als het ging losgemaakt en er zijn nieuwe grondplaten gekomen. Op het moment dat ik dit schrijf, is de vloer op zolder nog steeds half open. Maar gelukkig zijn er heel veel dingen die wél gebeurd zijn. Met als mijlpaal: het einde van de sloopwerkzaamheden! Hoera! We gaan na 2 maanden klussen een nieuwe fase in de verbouwing in. Die van opbouwen in plaats van afbreken.

Fotoverslag

Geniet mee, of het nu uit medeleven, medelijden of leedvermaak is, van ons fotoverslag van afgelopen dagen. Ja dagen! Want in korte tijd is er véél werk gezet. Bedankt lieve iedereen, voor al jullie hulp en oppasmomenten! Zonder jullie hadden we nog niet zo ver geweest.

Weet je nog? Een hele dag is er met 3 man keihard gezwoegd om de rookkanalen te slopen. En met succes, op de platen van gewapend beton na, die behóórlijk goed verankerd waren in de muur. Met een zware klopboor lukte het niet. Er was meer geweld nodig.

En dat geweld kwam er. In de vorm van een 16 kilo zware klopboor. Mét effect, want die ellendige betonnen platen zijn er eindelijk uit!  Hier het beest, dat we gelukkig even van de aannemer mochten lenen. Wát een bak herrie en ellende. Ik praat uit tweede hand hoor, ik moest de sterke verhalen tijdens het avondeten (of schaften?) natuurlijk in alle kleurtinten aanhoren. Maar ik geloof het direct, wát een ding!Tadaaaa! Het resultaat in de keuken op de eerste verdieping. Wég rookkanaal en betonnen plaat! Welkom, ruimte!En ook op de begane grond is de schouw verleden tijd. Hier gaan wij (tijdelijk) onze slaapkamer maken tijdens het verbouwen. Uiteindelijk wordt dit de wachtkamer van de praktijk.

Hoera! Onze lieve vrienden namen ons grut mee naar de dierentuin, wat een verwennerij! Zo kon ik Steef helpen vandaag. Wat fijn om weer lekker bezig te zijn. Hier ben ik isolatieplaten aan het snijden om op de balken onder de vloer te bevestigen, voor een stukje extra geluidsdemping. De vader van vriendjes van onze kinderen kwam vol enthousiasme meehelpen. Wat een goeie timing, want we (of ik?) zat in een dipje omdat ik het allemaal wat traag vond gaan. Met Steef heeft hij de nieuwe vloerplaten omhoog gesjouwd en geholpen met het bevestigen van deze nieuwe platen, op maat zagen ervan, etc.

Goed nieuws! Hulptroepen in de vorm van mijn broertje! Omdat hij nu tijd over heeft, komt hij de komende tijd af en toe helpen met klussen. Ik heb echt staan juichen bij dit aanbod, want het helpt zó in de snelheid en ook in de motivatie om aan de gang te blijven. Plus dat het erg gezellig is. Achter mijn broertje zie je een heel gedeelte met nieuwe vloerdelen.

En dan, op 7 september 2017 is het eindelijk zover: de eerste aannemersklus is een feit. Er wordt vandaag een draagmuur doorgebroken tussen de keuken en de woonkamer. De draagmuur wordt op andere plekken hersteld (er zitten gaten en scheuren in) en er wordt een deur verwijderd en dichtgemetseld.  Hier kijk je de keuken in en zie je de stempels staan om het plafond te dragen (zodat de boel niet instort).De muur wordt ingefreesd, want aan beide kanten blijft er nog een klein stukje muur staan. Op deze stukjes wordt vervolgens een alternatieve draagconstructie geplaatst, in de vorm van een ijzeren balk. Deze foto is van bovenaf genomen. Als je goed kijkt zie je de rode metalen draagbalk. Daarboven nog een tijdelijke constructie voor tijdens de werkzaamheden van de latten die met linten zijn vastgezet aan de vloerbalken. En dan kan het breken beginnen. De muur is weg!En Steef en mijn broertje storten zich op de overige muurtjes die er nog staan: alles wordt weg gesloopt. Er staat nu nog een deurpost in het luchtledige. Die gaat nog weg, maar het puin ligt er nu voor. Wat een gave ruimte! De nu zichtbare deur is de wc-deur, die blijft in de overloop. Haaks op die deur komt de deur naar de (straks) keuken en eetkamer. Achter mijn broertje kijk je de woonkamer in. Ja, het geeft wel wat rommel. In de woonkamer wordt de deurpost dichtgemaakt. Zodat we deze muur kunnen gebruiken om er bijvoorbeeld een kast tegenaan te zetten.

Nog een spannend moment. Het wegzagen van de oude draagbalken! Eindelijk niet meer ons hoofd stoten en ook hier meer lucht en ruimte. Bovenop de balken komen, uiteindelijk, de bedden van de kinderen. Oh en hier zie je ook direct het resultaat van de nieuwe vloerdelen tot nu toe.

Dit keer geen busje, maar een container. Met z’n drieën hebben we de volledige stenenzooi van de sloopwerkzaamheden van de eerste verdieping in een middag en avond in de container gemikt. Wat een berg werk!

Het bericht De verbouwing deel 6 verscheen eerst op Michelle Houtman.

Op het moment dat ik dit schrijf zijn we ongeveer 2 maanden bezig met verbouwen. Er is aan de ene kant al veel gedaan, aan de andere kant kan ik niet wáchten tot de grote ‘klappers’ worden gemaakt. Er is voor mijn gevoel afgelopen weken niet zoveel veranderd. Maar sommige essentiële zaken vergen tijd en denktijd. Dat is wel eens frustrerend. Steef en ik zien elkaar nu veel minder vaak en elk moment dat hij thuis is, ligt de boel stil. Het grote nadeel van alles zelf willen doen.

Dubbele lasten

We hebben besloten zo snel mogelijk te verhuizen, zodat we niet onnodig lang de dubbele lasten hebben én omdat we dan vanuit huis gemakkelijker kunnen gaan klussen. We hebben lang getwijfeld, want de valkuil ligt op de loer om zaken te versloffen als je er eenmaal in trekt. Maar het is nog zodanig een bouwput, dat de motivatie om het zo snel mogelijk leefbaar te maken bij ons beiden heel groot is.

Veel tijd, weinig verandering

Steef is momenteel bezig met de elektra. Dat kost veel tijd. Er liggen nog oude leidingen die vervangen moeten worden en er liggen ook veel draden die op de muur bevestigd waren, die ook weggewerkt moeten worden. Bij elektra moet er goed nagedacht worden over de groepen, waar je stopcontacten en lichtpunten wilt en wat praktisch is in het gebruik. Zeker met bijvoorbeeld hotelschakelaars is dat net even wat meer werk. En het moet nu, want straks ligt de vloer erop en kun je er niet meer bij.

Lekkage

We hadden trouwens een kleine tegenslag. Toen we op een avond samen binnenstapten om te klussen en ik met klushandschoenen van het aanrecht pakte, bleken die drijfnat: bij nadere inspectie was het hele keukenblok en de muren erboven drijfnat. Lekkage dus. Helaas op het keukenblok wat we nog wilden gebruiken en helaas ook aan de binnenkant van de kastjes, waar o.a. de post en wat administratie lag (of course…). Gelukkig is de oorzaak gevonden en hebben we zelf de lekkage kunnen oplossen!

Hulptroepen

We hebben één dag twee vrienden gehad die kwamen klussen, en samen met Steef hebben zij onwijs veel werk verzet: het gehele rookkanaal van de zolder t/m begane grond is uitgehakt. En deze zat volledig in de muur gemetseld, dus dat was nogal een klus. Het is zo fijn als er af en toe helpende handjes zijn! Dan gaat alles meteen 2x zo snel (of sneller) en het is goed voor de teamspirit. Geniet mee van het fotoverslag van afgelopen weken 🙂

Hier zie je de bron van de lekkage: in de regenpijp op het dak was de doorgang volledig geblokkeerd. Er lag zelfs een bot in, zoals je ziet. Misschien was het wel een tijdelijk onderkomen van een grote vleesetende vogel ofzo… (ok, ik draaf door).

Ondanks het meedenken van meerdere mensen (waarvoor veel dank!), is ons ‘stempelprobleem’ nog steeds niet opgelost. Het dak weegt nog steeds door, en het is nog niet gelukt om de platen omhoog te duwen om er extra latten tussen te frummelen. Steef is zelfs ‘creatief met krik’ geweest, maar ook dat mocht niet baten.

Dit is de enige lat die er tussen zit, maar nog niet op zijn plek. We kregen als tip om trek/duw stempels te gebruiken, maar groot nadeel (of risico?) is dat deze aan de vloerbalken bevestigd moeten worden. Vinden we niet zo’n fijn idee.

Onze lieve vrienden aan het werk. Zij zijn bezig geweest met het slopen van het rookkanaal van de zolder tot de begane grond. Het was écht sloopwerk pur sang (sorry buren): Meppen met die hamer en steentje voor steentje weghakken. Daar krijg je het warm van. En spierballen krijg je er ook van trouwens. Dit is trouwens de schouw op de begane grond.Omdat we niet wisten wat er zou gebeuren met de betonnen plaat in de schouw wanneer we er met grof geweld op los sloegen, hebben we deze gestut met balken: zo kon, in geval van nood, de plaat via de balken wegglijden en niet dwars door de vloer heen vallen.

Dit is de schouw op de eerste verdieping, in de keuken.

Een avond lang zijn Steef en ik bezig geweest met het weghakken van tegels in de wc op de eerste verdieping. Ook deze waren bevestigd op hout en koste heel veel moeite om los te krijgen.

In een hele avond hebben we met zijn tweeën slechts de helft van de tegeltjes weg weten te krijgen. Frustrerend. Ik heb maar een lange broek aan gedaan want de wegspringende splinters waren vlijmscherp.

Met hulp van mijn stiefvader is uiteindelijk de rest van de tegels ook afgebikt, en ook dat koofje rechtsachterin weggesloopt. En uiteraard vonden we ook in deze kleine ruimte een anekdote verstopt achter de houten muur. Grappig!

Project elektra. Ik kan nu iets heel interessants opschrijven wat hier gebeurt, maar ik heb er totaal geen kaas van gegeten dus ik hou nu maar gewoon mijn mond.

Wat ik wel weet is dat Steef iedere keer zuchtend de planken van ruim 5 meter weghaalde en tot de ontdekking kwam dat er dan weer 12 aftakkingen onder die ene plank zaten van elektra. Kort gezegd: het was blijkbaar een heleboel werk en erg langdradig (haha, vat je de woordgrap!?).

Zo troffen we Steef de laatste weken meestal aan. Het ging me wel een beetje aan mijn hart om die prachtige houten vloerdelen te zien splijten bij de pogingen om ze omhoog te wippen. Ik hoop maar dat we voldoende vloerdelen overhouden voor onze hergebruikplannen.

Nadat de elektra klaar is, moet de vloer weg worden gehaald en vervangen worden voor een nieuwe vloer op de balken. Hier is een start gemaakt.

Je denkt er niet bij na, maar zo’n stom vloertje kost een aardige smak met geld! Hier zijn de nieuwe vloerdelen die overal gaan komen in plaats van de oude houten vloerplanken.

De laatste foto van dit deel gaat over een kleine aanpassing die moest worden gedaan in de nieuwe balken. Nu ze zijn gecheckt en goedgekeurd door een constructie-expert, kunnen we eindelijk zonder zorgen de oude balken weghalen. Dan is het hoofdstoten verleden tijd.

Ook afgelopen weken hebben we niet stil gezeten met regelzaken. Zo is er een aannemer en iemand met verstand van de constructie langs geweest. En er is een opdracht gegeven om de muur eindelijk weg te breken tussen de keuken en eetkamer, yes!

Het bericht De verbouwing deel 5 verscheen eerst op Michelle Houtman.

Het is zo lief hoeveel hulp we krijgen aangeboden! Onze ouders en schoonouders vangen de kinderen af en toe ’s avonds op, zodat ik Steef kan helpen met klussen na het werk. Een van mijn broertjes is een weekend over geweest om te helpen met klussen, dat was top! We hebben de kinderen uit logeren mogen brengen bij vriendjes van onze kinderen zodat wij onze handen vrij hadden. Een andere vriendin nam onze kinderen een dag onder haar hoede zodat zij een leuke dag hadden en wij aan de slag konden. Laatst kwamen drie vriendinnen ons helpen met sjouwen van puin, en de dag daarna kwamen twee vrienden een hele dag mee bikkelen!

Steun

Dankjewel allemaal, het is zo lief en zo waardevol! En dan vergeet ik nog het hulpaanbod van mensen van de sport, mijn schoonzusje, een andere vriendin en andere moeders van school, waar we op een later tijdstip nog een beroep op mogen doen. Oh, en onze nieuwe buren, die ons zo’n warm welkom hebben gegeven en hun materiaal en koffie ter beschikking stellen voor ons. Wat tof dat jullie ons willen helpen, ik vind het bijzonder en voel me echt gesteund door jullie.

Vooruitgang

Iedereen die tot nu toe komt kijken is onder de indruk van het pand. Maar dat heeft meerdere redenen. De meesten schrikken toch behoorlijk van de hoeveelheid werk of de scheefstand. Toch ziet iedereen ook wel de potentie, of hoe het uiteindelijk zal worden. Ik zie al niet eens meer de zooi. Zoals een vriendin van me ook zei: ‘als ik nu binnenloop, dan zie ik niet hoe het nu is, maar alleen nog hoe het straks wordt’ (zij gaat ook een klusperiode tegemoet). En precies zo is het: met elke dag dat we bezig zijn geweest, zie ik een stukje vooruitgang. Ook al wordt het een steeds grotere troep.

Veranderingen

Al met al zijn we daarom nog steeds heel tevreden met hoe alles loopt. Natuurlijk gaat het langzaam. De uurtjes na het werk en de weekenddagen zijn toch bij elkaar weinig effectieve tijd. Maar grote tegenslagen zijn er nog niet, en we hadden in ons hoofd al rekening gehouden met een jaar klussen. Dus we mogen van onszelf ook de tijd ervoor nemen. Ook nu zijn er weer de nodige veranderingen aangebracht. Er zijn ook verschillende vakmensen langs geweest om mee te denken over verschillende zaken, zoals het bekijken van alle rookkanalen, het herstellen van de ornamenten en lijstplafonds, het doorbreken van een draagmuur en het plaatsen van een dakkapel.

Hieronder een fotoverslag van afgelopen tijd:

Dit is in de ‘keuken’ op de begane grond. Dit wordt uiteindelijk de wachtkamer van de praktijk. Er staat hier een keukenblok in, die naar de andere kant moet, en er hangt een grote stenen schouw, die afgebroken moet worden. Hier zie je een foto van het wegbreken van een ingebouwde kast naast de keuken.

De rotzooi die overal achter vandaan komt en de wirwar aan leidingen, kabels en pijpen. Inmiddels is de elektra voor een groot gedeelte al hersteld, zijn de gasleidingen weggehaald en alle overige leidingen die niet meer nodig zijn.

Hier is te zien hoe de toog was (en de rest van de kamer) toen we het huis kochten.

Dit is dezelfde muur boven de toog. Hier zie je de draagmuur (!) in de woonkamer. We hebben (met moeite) een stuk weggebroken om te zien wat ermee is gedaan boven de toog. En het is maar de vraag of deze constructie bouwkundig wel helemaal in orde is. Omdat aan de andere kant van deze muur de muur wordt doorgebroken, laten we daar sowieso even naar kijken. Er lopen ook flinke scheuren in deze muur (niet op de foto).

Hier nogmaals een foto van de muur in de achterkamer zoals deze was. In een eerder verslag zag je al hoe de inbouwkasten links en rechts weggebroken zijn. In het midden loopt een rookkanaal. Deze wilden we ook weg hebben.

Dit is het rookkanaal vanaf de zolder, waar we zijn begonnen met wegbreken van de stenen. Het bleek dat dit rookkanaal al vrijwel los stond van de muur, erg gevaarlijk, maar gelukkig wel weer makkelijk om weg te breken.
En opnieuw verzamelen we heel veel puin. Dit keer stenen, ook leuk voor de variatie.Hier zie je hoe het rookkanaal er in de woonkamer uitzag, wat dus achter de voorzetwanden verstopt zat.

Het afbreken van de stenen ging snel. Kwam natuurlijk een heleboel roet en stof mee, maar ach.

Het uitzicht vanaf de zolder.Het resultaat na een avond wegbreken.

En van een afstandje. Afwerken met mooie muren en we hebben een boel ruimte gewonnen in dit gedeelte 🙂

Ohja. Dit was mijn klus toen ik mocht helpen klussen. Heb het puin mandje voor mandje naar beneden gelopen.

De volgende vrije avond was het rookkanaal in de keuken aan de beurt. Helaas voor ons zit dit rookkanaal volledig vastgemetseld en zelfs afgesmeerd met een dikke laag beton. Dit was dan ook het resultaat van een hele avond.

Omdat tekenen op de muur altijd leuk blijft. Hier kregen we hulp van 3 vriendinnen met wie we de hele avond stenen naar beneden hebben gesjouwd. Top!

Eén van de hoofdbrekens van Steef is hoe we de vloer nu moeten uitvlakken. Het huis is in het verleden extreem verzakt: zowel naar voren als naar opzij. Het verschil tussen de voor- en achterkant bedraagt 53cm (!) in hoogte. 

Gelukkig heeft het pand hoge plafonds. Toch balen we dat we die hoogte moeten inleveren om de vloeren uit te vlakken. Bovendien stoeiden we met de afstand tussen de vloer en de balken op zolder. We hebben nu uiteindelijk bedacht dat we per kamer gaan uitvlakken. Op die manier komen er verschillende opstapjes vanaf de overloop naar de kamers, maar wordt het hoogteverschil wel minder extreem.

Toen onze lieve vriendin onze kinderen meenam voor een dagje binnenspeeltuin, kon ik Steef helpen in huis. Mijn project die dag: de trapbekleding eraf halen. Er zat vloerbedekking op en, zoals het onze timmerman betaamt, legio nietjes. De bekleding ging er rap af, maar ik heb die dag behoorlijke blaren gekregen van het uittrekken van een miljoen nietjes. Deze trap is de trap naar zolder. Op de foto’s zie je misschien al hoe scheefgezakt deze is: de treden zijn niet meer horizontaal maar schuin en lopen naar voren af. De trap is daardoor erg gevaarlijk geworden en moet worden vervangen. Omdat de treden ook erg smal zijn, willen we een nieuwe trap gaan plaatsen met 2 treden minder. Hierdoor worden de treden iets hoger, maar ook iets breder.

De trap van de begane grond naar de eerste verdieping is gelukkig in betere staat. Deze houden we zo. Toevallig zitten er op de trappen geschilderde lopers: zoiets willen we uiteindelijk ook in de afwerking.

En dan nog een blijmakertje: de keukenkastjes zijn al geleverd. Veel te vroeg, maar dat kon niet anders. Gelukkig staan ze niet erg in de weg. Het maakt ons al wel enthousiast en blij, het is één van de eerste nieuwe dingen in huis 🙂

Het bericht De verbouwing deel 4 verscheen eerst op Michelle Houtman.

Helaas, de klusvakantie van Steef zit er op. Dat betekent vanaf nu: terug in het werkritme met enkel ’s avonds en de weekenden mogelijkheden om te klussen. Babysteps. Maar elke stap is er eentje. Alleen is het soms frustrerend als het zo traag gaat, als je ziet dat er nog zoveel moet gebeuren.

Tegenslagen of tegenvallers

Er wordt geregeld gevraagd of we al tegenslagen hebben gehad, gekke dingen zijn tegengekomen of andere teleurstellingen moeste verwerken. Gelukkig is dat *even afkloppen* (nog) niet gebeurd. Ja, misschien wel, maar met alle zaken hebben we tot nu toe rekening gehouden. Zo moet alle elektra vervangen worden. Evenals het leidingwerk voor zowel gas als water. De grootste tegenslag is misschien wel dat alles zó goed is vastgezet door de vorige eigenaar, dat het ons bloed, zweet en tranen kost om dingen te slopen, los te krijgen of uit te breken.

Tijd…

Wat ook tijd kostte, was het afvoeren van puin. De hele tuin lag vol. Waren we eerst van plan een container neer te zetten, uiteindelijk kozen we ervoor een grote bus te huren. Maar goed ook, want de container was achteraf gezien niet groot genoeg geweest voor al het puin. Helaas kostte het afvoeren van alleen al het hout (niet eens alles) een volledige dag. Zie hieronder de vorderingen sinds de tweede week verbouwen en ons fotoverslag.

Fotoverslag deel 3

Na het afvoeren van 5 bussen hout kunnen we eindelijk weer de tuin in zonder ons nek te breken.

Helaas ligt er inmiddels alweer een nieuwe stapel puin trouwens… Nouja, blijf je fit bij.

De gekke halfronde (en vooral erg scheve) toog is eruit gesloopt. Het is nu weer een rechte toog. Maar het is de vraag of deze toog bouwkundig wel goed is uitgevoerd. Hier moet dus iemand naar kijken, voordat we de dikke plank die er nu tegenaan zit weghalen. Ja, de kinderen zijn inmiddels al best gewend aan ons huis. Een mooi compliment dat Meia laatst maakte: ‘het lijkt wel of de familie van Gijn in dit huis heeft gewoond, het lijkt er zo op!’. Nou, die ziet in ieder geval al de potentie van het pand! Terwijl Steef even uitpufte, hielpen Meia en Fosse een handje mee met behang afsteken en vuilniszakken vullen met rommel.

Waarom behang afsteken als de muur toch weggaat? Zul je wellicht denken. Dat komt omdat alle schroefgaten verstopt zitten onder dit behang en het onmogelijk is het zonder losschroeven weg te breken. Geduld is een schone zaak, is een gezegde dat absoluut opgaat bij het klussen hier.

Eindelijk zijn alle houten platen en rachels eraf. Via deze muur wil Steef voornamelijk de elektra laten lopen. Op deze plek, een verdieping lager, zit de meterkast en hier precies boven komt de badkamer en cv.

Dit is de muur tussen de achterkamer en de keuken. Deze wordt later doorgebroken, tot één grote ruimte. Het is een draagmuur, dus daar moet een andere draagconstructie voor terugkomen. Dat stuk mag de aannemer doen. Maar het sloopwerk doen we zelf.

Ook hier zitten de ellendige dikke houten platen met oneindig veel schroeven, kit, lijm en spijkers. Het kostte weer een dag om deze muur te strippen.

Dit is de inbouwkast naast de keuken. Omdat deze ook bij de keuken wordt getrokken, moet dit ook aan de zijkant en bovenkant worden weggesloopt.

Hier zat een verlaagd plafond in, wat eruit moet, want ook dit stukje wordt weer de oorspronkelijke hoogte.

Het is nu ongeveer 3.30m hoog. Dat wordt (helaas) wel lager, omdat de vloer moet worden uitgevlakt. Hier (op zolder) zit het hoogtverschil al op ruim 20cm, en dat is nog niet eens over de volledige lengte van het pand! Dat betekent dat we met opstapjes gaan werken. Bijvoorbeeld tussen de voor- en achterkamer of tussen de kinderkamers en de overloop.

Beneden in de oude uitbouw stond nog een douche. Hoewel de uitbouw uiteindelijk helemaal tegen de vlakte gaat, moeten we hem in eerste instantie nog gebruiken om er tijdelijk in te gaan wonen. De douche staat dan in de weg, dus moest eruit.

Het wegslopen van de houten ombouw (again!) was weer een verschrikking. Steef en ik waren die avond samen, en we hebben na heel veel grof geweld, kracht en uithoudingsvermogen ein-de-lijk  een houten wand eruit gekregen. Wat je allemaal al niet over hebt voor je tijdelijke onderkomen hè?

We kregen een weekend klushulp van één van mijn lieve broertjes. Superdankbaar en blij waren wij met zijn aanbod! Samen met Steef heeft hij de nieuwe dakbalken gehaald, versleept, op maat gezaagd en uiteindelijk bevestigd.

De balken die er nu hangen zijn, logisch natuurlijk, met het huis mee verzakt en daardoor absoluut niet recht meer. Bovendien zitten ze te laag: we stoten er nu ons hoofd tegen.

De nokhoogte is nu 3,70m. Om ruimte te besparen in de kinderkamers, maken we straks bedden in de vlieringen, zodat ze voldoende vloeroppervlak hebben om lekker te spelen.

Eindelijk: de eerste foto van een stukje opbouw, i.p.v. afbraak. De bovenste balk is de nieuwe balk. Zodra de balken om het dak extra te stutten (omdat de dakpannen te zwaar zijn en doorwegen) ertussen zitten, worden de oude balken weggehaald. Dan toch een tegenvaller: we hadden stempels gehuurd om het dak omhoog te duwen. Ze zijn echter niet geschikt voor een schuin dak, of we snappen niet hoe het moet worden gebruikt. In ieder geval konden we toen even niet verder en moeten we hier alsnog een oplossing voor vinden. Iemand tips?

Tot zover het fotoverslag van deel 3 van de verbouwing. We zijn benieuwd hoe ieder het ervaart en hoe het de mede-klussers vergaat. Alle tips en ideeën zijn trouwens welkom!

Het bericht De verbouwing deel 3 verscheen eerst op Michelle Houtman.

Steef heeft twee weken vrij genomen om full time te gaan klussen. Nouja klussen… Zoals een vriendin opmerkte: het is meer slopen. Inderdaad. Maar dat is wel het voorstadium van klussen. Een noodzakelijk kwaad. Of eigenlijk, als ik heel eerlijk ben, is het best heel erg lekker: raggen met een sloophamer en het hout voelen splijten onder druk van de koevoet. Ja, subtiliteit is nu eenmaal niet echt mijn ding, dus win ik tot nu toe de wedstrijdjes ‘wie het eerste de inbouwkast er uit heeft gesloopt’ met Steef.

Ervaringen uitwisselen

De economie trekt aan en onze generatie lijkt massaal te verhuizen of te gaan verbouwen. Het is leuk om deze ervaringen onderling uit te wisselen en ik merk dat ik met hele andere ogen naar bijvoorbeeld huizen, trappen of vloeren kijk. Zo betrapte ik mezelf er vanmiddag in de speeltuin op dat ik bedacht in welke volgorde het klimtoestel gedemonteerd moet worden om hem goed te slopen.

Taken verdelen

Dat Steef nu aan het klussen is, betekent automatisch dat de kinderen voor mijn rekening komen. Het is tenslotte vakantie, dus vermaak ik onszelf met zoveel mogelijk activiteiten en uitstapjes. Ik probeer waar het kan zo vaak mogelijk langs ons nieuwe huis te fietsen, om te wennen aan de omgeving en het huis zelf. Ik hoop dat ze op die manier wat meer betrokken raken bij het hele proces.

Blij met de hulp

Het is soms wel irritant, dat ik niet mee kan doen met het kluswerk. Gelukkig hebben we heel veel lieve vrienden en familie, waar ik eerder al een blogje aan wijdde, die ons grut zo nu en dan onder hun vleugels nemen. Dat is feest! De kinderen genieten van het spelen met vriendjes of logeren bij bekenden, terwijl Steef en ik letterlijk een slag kunnen slaan met slopen. In het eerste deel kon je zien en lezen wat we in die eerste week hadden bereikt. Intussen is er alweer het een en ander gebeurd. Tijd voor de 2e update dus. Veel plezier met ons tweede fotoverslag van de verbouwing!

Dit is de oorspronkelijke staat van de woning. De achterkamer op de eerste etage, met dubbele en suite deuren. Een van de eerste taken was om één van de en suite deuren eruit te halen, want de tussenruimte was net onhandig.

De en suite deuren waren originele paneeldeuren uit ergens rond 1890, dus die wilden we graag een nieuwe bestemming geven. Ze zijn ruim 2,70m hoog.

Het demonteren moest daarom met veel beleid. Zoals onze vorige eigenaar betaamt was ook tegen deze muur het een en ander aan bevestigingsmateriaal, planken en latjes getimmerd, wat behoorlijk tijdrovend is om los te maken.Voorste wandje weg, vervolgens latten en planken…De volgende laag…En de andere kant…Tot er eindelijk een geraamte overblijft. Voorzichtig losmaken zodat het ornamentenplafond zo veel mogelijk onbeschadigd blijft. Hij is eruit! Meteen een stuk luchtiger.

Vanaf de andere kant genomen.

Hier weer een foto van de originele staat zoals we het kochten. Deze vloer is verhoogd, maar niet uitgevlakt. Vraag ons niet waarom. Omdat wij de vloer gaan uitvlakken (het huis staat ontzettend scheef), moest deze vloer eruit. 

En wederom een heleboel hout verstopt onder deze plankenlaag.Hier krijg je een idee van hoe scheef de vloer loopt.

Onze vorige bewoner had ook een gezonde dosis humor. Zo vonden we tijdens het openbreken van de vloer ineens deze slippers (birckenstocks notabene!) en anekdote op een, hoe kan het ook anders, plankje.

De verhoogde vloer is eruit. Tijd voor de inbouwkasten in de achterkamer die onze timmerman er met alle waarschijnlijkheid met heel veel zorg en liefde in heeft gemaakt.

Helaas, ook deze gaan eruit. We willen de oorspronkelijke ruimte zoveel mogelijk terugkrijgen. Ook hier zit een rookkanaal die niet meer in gebruik is. Inmiddels hebben we er 3 die er nog uit moeten worden gesloopt. Een klus voor iemand die er verstand van heeft. Als iemand tips heeft, ze zijn meer dan welkom!

Weer een foto van de staat waarin we het huis kochten. Links de muur met ook hier inbouwkasten, de schouw en gaskachel in de voorkamer. Na lang twijfelen hebben we toch besloten ook deze kant weg te breken, met het uiteindelijke doel: behouden van de schouw, maar dan met houtkachel. En ruimte aan weerszijden van de kachel terugkrijgen. Met dit project mocht ik helpen, al zou je dat niet zeggen aan de foto’s 😉 Het uitbreken van die inbouwkasten was een crime, het heeft ons meer dan een dag gekost, en helaas is het bovenblad van de schouw ook gebroken, superbalen! hopelijk kunnen we dat nog goed herstellen.Eindelijk is één kant van de kast weg. Er moet na het slopen het nodige herstelwerk aan het plafond gebeuren. Tot nu toe lijkt er meer werk bij te komen sinds we bezig zijn.

Het is niet normaal hoeveel puin we uit het huis halen. 

Een hele dag heeft het gekost om alleen al dit hout afval weg te brengen. Vijf bussen vol gingen er weg, en we zijn voorlopig nog niet klaar met al het sloopwerk.

Tot zover ons fotoverslag van het tweede deel van de verbouwing! Met dank aan iedereen die ons helpt, met helpende handjes, uurtjes klussen, de kinderen opvangen, eten verzorgen of wat dan ook. Het is voor ons ontzettend waardevol!

Het bericht De verbouwing deel 2 verscheen eerst op Michelle Houtman.

We zijn inmiddels een weekje bezig met klussen. Wat is de tijd gevlogen! Vrijdags kregen we de sleutel en de kinderen waren die 4 dagen ondergebracht bij onze ouders. Super! Zij genieten van de vakantie, terwijl wij de eerste stappen kunnen maken met klussen.

Sleutel naar de toekomst

Vrijdagavond was het dan zo ver: met onze sleutel zelf de deur van onze toekomst open doen. Wauw, wat een gaaf gevoel! Ik ben nog steeds iedere keer onder de indruk van het pand. De hoogtes, de ornamenten plafonds, paneeldeuren, glas in lood… Het maakt me dan ook niks uit dat het een klushuis is. Want dat is het. Gelukkig hebben we de nodige ervaring met ons vorige huis, waar Steef als een echte autodidact van alles heeft verbouwd. Dat staat alleen in geen verhouding tot de uitdaging waar we nu voor staan.

Eerste stap naar praktijk aan huis

Omdat het letterlijk bouwen aan onze toekomst is, heeft het voor mij een extra bijzondere betekenis. Ik ben zo blij met dit pand, dat ik graag met jullie deel hoe wij als gezin toewerken naar het uiteindelijke doel: een praktijk aan huis hebben. Daarom vandaag een eerste verslagje van de vorderingen.

Slopen en puin ruimen

De vorige eigenaar was een timmerman, een klusjesman. Hij werkte in een ziekenhuis en heeft in de loop der jaren allerlei materialen in het huis gestopt. Hier zit geen muur in het huis, maar een laag planken, dan weer platen, dan weer planken van 3cm dik, en tot slot een laag schrootjes. Ohja en ertussen nog wat lagen behang, kit, houtlijm, 30 schroeven per vierkante meter en kilometers nietjes. Blijkbaar was hij nogal fobisch dat ooit iets zou loslaten. Mijn hemel, wat hebben we soms moeten zwoegen op de vierkante centimeter. Het kostte zelfs al een hamer: die is gebroken door de weerstand.

Troep opruimen

Het verbouwen begon met verhuizen van alles spullen van de vorige bewoner. Deze had nogal wat achtergelaten: laminaat, zeil, systeemplafonds, montagematerialen, héél veel planken, hout, héél veel kasten, ophangsystemen, en noem maar op. De volgende dag begon het echte werk: slopen van alles op zolder. Hier komen uiteindelijk 3 slaapkamers en de badkamer, dus alles wat er nu nog zat, moest weg.

Tuin als stortplaats

In 3 dagen tijd is dat gelukt. Gelukkig kunnen we de tuin als stortplaats gebruiken voor al het puin, maar inmiddels is dat zoveel geworden dat er een container moet komen om alles af te voeren. De vloer, of beter gezegd het hele huis, staat heel erg scheef. Een van de grootste klussen die als eerst moet gebeuren, is het uitvlakken van de vloeren. Dat kan pas als alles wat niet nodig is, weg is gehaald. Slopen dus. De koevoet en sloophamer zijn deze dagen (weken) mijn grote vrienden.

Fotoverslag van de eerste week

Hieronder een foto verslagje van de resultaten tot nu toe.

De keuken zoals hij was toen we het huis kochten. De schouw links is er zo voorzichtig mogelijk uitgehaald. Deze sierlijst wil ik ergens als detail in het huis laten terugkomen, als het lukt. De gaskachels aan de muur zijn intussen verkocht en achter de schouw en boven de inbouwkast naast de schouw bleken enorme stenen koven/schoorstenen te zitten. Deze moeten uiteindelijk weg, maar dat is nog een bouwkundige vraag hoe we die kunnen slopen zonder dat de boel instort!

Dit was na het verwijderen van de schouw, meerdere lagen vinyl en allerhande latjes en planken.

De deur en post van de inbouwkast zijn hier weg, de binnenkant van de inbouwkast zit er nog gedeeltelijk in. Dit heeft me bijna de hele dag gekost om eruit te krijgen.

Eindelijk lukte het om de kast eruit te slopen. Je kijkt nu dwars door het plafond heen naar de zolder. En als je goed kijkt staat de muur ook gewoon los van de draagmuur. Daar moet dus nog het een en ander aan herstelwerk plaatsvinden. De muur links naast de trap moet er uiteindelijk ook uit.

Steef is begonnen met het voorzichtig demonteren en ontmantelen van één van de en suite muren. Wel met zekere pijn in ons hart, want het zijn schitterende authentieke hoge paneeldeuren van ruim 2m70 hoog. Maar het zijn er 2 achter elkaar, en dat is een beetje veel van het goede. We zorgen er in ieder geval voor dat de deuren en posten een nieuwe plek krijgen.Een van de eerste klussen was ook met jeukende vingers weghalen van die spuuglelijke systeemplafonds die door het hele huis zaten. Met hoogtes van 3.30m is er gewoon geen geldige reden om systeemplafonds op 2.40m op te hangen en zelfs ramen er achter te verstoppen. Ik was benieuwd en tegelijkertijd huiverig wat we eronder zouden aantreffen. Het gipsen plafond in de woonkamer was helaas niks, evenals in de keuken. 

Maar op de overloop op de eerste verdieping hadden we een leuke verassing: een origineel lijstplafond! Helaas wel flink beschadigd, maar na het wegwerken van alle leidingen en elektra zal deze in ere worden hersteld. Gaaf!

Deze foto’s hierboven zijn de originele staat van de zolder, waar uiteindelijk 3 slaapkamers en de badkamer komen. Let vooral op de hoeveelheid zooi die nog op de balken ligt en alle spullen die er nog staan en hangen. 

Zo, hier was het al een stuk opgeruimder. Tijd voor het betere hak en sloopwerk…

Hoppaaa, de plastic schrootjes zijn niet meer. En de kasten hebben de verhuizing ook niet overleefd trouwens.

Zien jullie die muur links? Leuk detail: daar zit een krant op uit 1883! Zo oud is het huis al. Gaaf hè? Hieronder een kiekje wat verder ingezoomd:

Nederlandsche Staats-Courant van donderdag 6 december 1883. Ruim 130 jaar oud. Antiek aan de muur!

My new BFF, mister Koevoet! Ik kan komende maanden helaas niet sporten, maar dit is een goed alternatief.

Dit is de tuinkant waar we mee zijn begonnen op dag 1 en 2.

Dag 3 was de voorkant van de zolder aan de beurt. Deze kant had nog iets meer voeten in de aarde.

Waar gaat al dat vuil heen…? Ik laat het je zien.

Zo was de ’tuin’ toen we het huis kochten…

De houtstapel na dag 2…

De puinstapel na dag 2…

Dag 3…

En dan, als na gemiddeld 83x de trap oplopen al het puin in de tuin ligt, even genieten van het resultaat van onze inspanningen:

Een lege, gestripte zolder. Zie je die gave vloerdelen? Die gaan we natuurlijk laten terugkomen, maar niet in de vloer. De balken worden verhoogd, geschuurd en bruin gelaten.

Omdat de dakpannen doorwegen, moeten er extra balken komen om het gewicht te stutten. De dakdelen tussen de balken worden wit afgewerkt.

Tot zover het eerste foto verslag. Er zullen er vast nog wat volgen komende maanden!

Het bericht De verbouwing deel 1 verscheen eerst op Michelle Houtman.