Ja, er is weer een mijlpaal bereikt in ons huishouden, want ons middelste kind is inmiddels ook trotse bezitter van zwemdiploma A! Al eerder haalde Meia haar A-diploma, en daarna binnen 4 weken haar B en een poos later ook haar C. Meia begon op wat latere leeftijd, terwijl Fosse met 4 jaar al het water in dook. Leuk om die verschillen ook te zien in ontwikkeling.

Hard werken loont

Fosse is apetrots op zijn diploma, en terecht! Hij heeft hem dubbel en dwars verdiend, door er keihard voor te werken. In tegenstelling tot zijn oudere zus ging het hem namelijk niet zo eenvoudig af. En laten we eerlijk zijn, tegenwoordig is afzwemmen voor je A-diploma al heel wat! Voor mijn gevoel moeten de kinderen meer kunnen dan je vroeger met A en B samen moest doen. Niet zo gek dat er met gemak een jaar tot 1,5 jaar over wordt gedaan.

Verschillen in ontwikkeling

Omdat Meia toch al daar zwom, was het logistiek wel zo makkelijk om Fosse meteen te laten beginnen met zwemles, aangezien we ook voor hem een pakketprijs hadden. Het maakte dus niet zoveel uit hoe lang hij erover zou doen. Dat betekende in de praktijk wel dat hij al met 4 jaar begon, ruim een jaar vroeger dan Meia. Kinderen hebben vaak pas met 5 jaar voldoende kracht om goed mee te komen. Maar Fosse is een waterrat en had zin in de zwemles, dus er was voor ons geen reden om ermee te wachten.

Waterrat

We hadden dan ook wel voorzien dat Fosse wat langer de tijd nodig zou hebben, omdat hij aan kracht nog wat tekortschoot. In de eerste maanden bouwde hij die trouwens best goed op met al dat zwemmen, zeker toen hij ook begon met korfballen op de zaterdag. Alle beetjes beweging helpen, en uiteindelijk werpt het zijn vruchten af. Dus vorderde Fosse gestaag. Fosse was echter een ongeleid projectiel met vrij zwemmen, in tegenstelling tot de lessen.

Bang en onzeker

Wat was er aan de hand? Fosse had in het begin een vrij strenge juf. Eentje die soms bijna onredelijk fel reageerde op de kinderen, waarbij zij bijvoorbeeld kinderen in het gezicht spetterden als ze niet opletten. Gevoelig als Fosse is, schrok hij hier heel erg van. Ook al was hij zelf niet het doelwit, hij was als de dood dat hij dat wél zou zijn. Voor Fosse werd de druk om het goed te doen ineens torenhoog. De vrije waterrat die ik kende, was niet meer terug te zien.

Met tegenzin naar zwemles

Er volgden een aantal maanden waarin Fosse met tegenzin naar zwemles ging. Stilletjes zat hij dan in de auto, tot hij op een gegeven moment zei: ‘eigenlijk vind ik zwemles helemaal geen leuke sport’. Dat vond ik aandoenlijk en sneu tegelijkertijd. Blijkbaar leefde Fosse al die tijd in de veronderstelling dat hij dit deed omdat wij dachten dat hij het leuk vond, dat het een vrijwillige keuze was. Gelukkig konden we daarna goed duidelijk maken dat dit niet een kwestie van ‘leuk vinden’ was, maar noodzakelijk voor de veiligheid. Maar leuk vond hij het inderdaad niet meer.

Positieve aansporing

Toen de auto bij ons kapot gingen, hadden we een tijdlang geen vervoer, waardoor Fosse niet naar zwemles kon en weer wat terugzakte in niveau. Na deze intermezzo was er gelukkig een andere zwemjuf bijgekomen, waarmee Fosse een betere klik leek te hebben en waardoor hij ineens de smaak weer te pakken kreeg. Er was tijdens de vakantie ook een inval badmeester die instak met humor en positieve aansporing bij de kinderen, waardoor Fosses motivatie en tijdelijke en broodnodige boost kreeg. Hij ging ineens met sprongen vooruit.

Belemmerende onzekerheid

Waar Meia met een zelfdiscipline en plichtsgevoel zichzelf de lessen door sleepte, wordt Fosse helaas vaker geremd door zijn eigen onzekerheid. Onbewust vergelijkt hij zichzelf met anderen, die soms al veel ouder of verder zijn, of inderdaad sneller dan hij. Dat gooit onzichtbare barricades op de weg. ‘Ik kan het niet’ is nooit ver weg, en ‘het lukt me niet’ ligt altijd op de loer.

Bevestiging

Toen we, met enig aandringen, het halve diploma hadden geregeld, kreeg Fosse de bevestiging die hij nodig had: hij kan het wél. Voor de helft in ieder geval. Het afbouwen van de kurkjes was voor hem dan ook spannend. Alleen al het idee dat hij het zonder moest, was voor hem een reden om het niet te proberen. Toen ze eenmaal afgingen, zwom hij als een speer. Het duurde niet lang voor de felbegeerde woorden klonken: ‘Fosse, je mag afzwemmen’.

Zelfvertrouwen

En na die boodschap was hij terug. Ons ongeleide projectiel, ons waterratje. Met salto’s en bommetjes wierp hij zich in het water. Geen angst meer te bekennen. Hij had namelijk van buitenaf gehoord dat hij het kon, dus kon hij het. Er was nog één hobbeltje: het afzwemmen. Maar hij ging er ontspannen heen. Hij kon het immers, was hem verteld. Eenmaal daar, met al dat publiek, was het toch een beetje spannend. Maar dat mag natuurlijk.

Trots!

Bij de boodschap ‘nu mogen jullie drie rondjes op je buik zwemmen’ zag ik Fosse een diepe zucht slaken. Bij voorbaat al moe. Maar hij deed het. Het koste moeite. De stilte doorbroken door ingespannen geluidjes en kreungeluidjes van het vele zwemmen. Uiteindelijk heeft hij alles gedaan en kreeg hij dan eindelijk zijn diploma. Zo verdiend! Ik ben zo blij dat hij die in ieder geval binnen heeft. Nu verder voor B, en volgen hoe dat gaat.

Het bericht Hoera! Fosse heeft ook zijn A diploma! verscheen eerst op Michelle Houtman.

Afgelopen weekend was het zover: Meia ging afzwemmen! Weer een mijlpaal, weer een vinkje in de ontwikkelingsstappen van onze kinderen. We hadden mazzel dat de klok precies een uur terug ging, want om 9.00u moesten we al paraat staan in het zwembad. Gelukkig had Meia een goeie nacht gemaakt en stond ze uitgerust op.

Spanning

Opgewacht door opa’s en oma’s van beide zijden en zelfs een oom, kwam Meia zenuwachtig aan in het zwembad. Hier had ze een jaar naartoe gewerkt. Perfectionistisch als ze is, nam ze het hoog op. De afgelopen dagen had ze al meerdere keren laten vallen hoe spannend ze het vond en riep soms ineens out of the blue “ik mag afzwemmen!”. Er gaat vaak meer in die koppies om dan waar je erg in hebt. Hoewel ik meerdere keren aangaf dat het afzwemmen betekende dat ze sowieso al geslaagd was, bleef de spanning.

Afzwemmen

Het was een drukte van belang, het hele zwembadje vol met toeschouwers, wat op Meia sowieso altijd indruk maakt. Toen het dan eindelijk 9 uur was, mochten de kindjes zich verzamelen aan de rand van het zwembad. Gekleed in zwemkleding, ondergoed, hemd, shirt, korte broek én waterschoenen. Want afzwemmen gaat met kleren aan. Er zijn een aantal vaste onderdelen die de kinderen tonen tijdens het afzwemmen om te bewijzen dat ze de vaardigheden beheersen.

Zwemles vroeger

Nu ben ik zelf alles behalve een zwemkampioen. Ik weet nog dat ik in het zwembad pas werd gecorrigeerd van richting als ik tegen de kant, de slangen in de banen of een ander kind aan zwom. Ik miste 9 van de 10 keer de uitleg van de badmeester omdat ik stond te dromen of de binnenkant van mijn zwempak aan het inspecteren was. Ik kon wel redelijk zwemmen, maar het lukte me niet mijn B-diploma te halen. Altijd als ik 7 meter onder water zwom, keek de badmeester precies de andere kant op, leek het wel. Op een gegeven moment heeft mijn moeder het opgegeven en me er af gehaald.

Zwemdiploma tegenwoordig

Tegenwoordig is het wel andere koek. Volgens mij is het nieuwe A-diploma minstens wat het oude A en B diploma vroeger was. Niet zo gek dat de gemiddelde duur ongeveer 1-1,5 jaar is voor het A-diploma. Ze moeten behalve de bekende schoolslag ook rugslag, borstcrawl, rugcrawl, onder matten door, door gaten heen en nog meer van dat soort fratsen beheersen. Ohja, en met kleding aanzwemmen, elke (halve) les.

Borstcrawl en rugcrawl

Dus was ik ook best onder de indruk wat die kleine waterratten allemaal al konden. Ik zag krachtige en sierlijke armbewegingen bij de borst- en rugcrawl waar menig volwassene een puntje aan kan zuigen. Het was een leuk feestje voor de kleintjes die afzwommen. Er werd na elke kleine prestatie geapplaudisseerd voor de kinderen, het was een succes voor alle kindjes.

Medailles en mogelijkheden

En bij de diploma-uitreiking werd semi-officieel ook een medaille omgehangen. Ape-trots was onze kleine zwemotter. De hele dag heeft ze haar medaille aan iedereen getoond en maandag moest, terecht, haar diploma mee naar school om haar mijlpaal ook daar te vieren. Ik ben blij voor haar. Ze kan nu inderdaad zwemmen, wat veel mogelijkheden opent. Het betekent voor ons dat we met een geruster hart kunnen gaan zwemmen als gezin. Want dat is een gepuzzel: 3 kinderen en 2 volwassenen, dat betekende voorheen altijd dat je eigenlijk 1 volwassene tekort kwam. Nu kan dat beter georganiseerd worden.

Op naar het B-diploma

Het betekent ook weer een nieuwe verandering in onze agenda. En die was al overvol, merkte ik nu ook weer. Want nu Meia doorstroomt naar een ander groepje voor haar B-diploma, mag Fosse beginnen met zwemles. Meia gaat nu ’s avonds om 19.00u zwemmen voor haar B-diploma. Hoe positief ik ben over de zwemschool, dit vind ik toch echt een hele vervelende tijd. Want in de praktijk betekent dat, dat ze niet vóór half 9 in bed ligt, en dat vind ik echt veel te laat door de weeks. Maarja, het is even niet anders. Een ander groot nadeel is dat het precies op mijn sportavond valt, wat inhoudt dat we voor deze avonden oppas moeten regelen. Gelukkig is de duur voor het B-diploma een stuk korter, dus daar hopen we dan maar op.

Zwemles voor Fosse

Met het afsluiten van het “A-diploma tijdperk” van Meia, start direct dezelfde periode voor Fosse. In tegenstelling tot Meia, begint hij al op zijn 4e jaar. Ik heb er alle vertrouwen in dat Fosse het zwemmen snel oppikt. Dat komt omdat hij zwemmen fantastisch vindt: in het water is hij helemaal vrij, zelfs roekeloos! Omdat hij er zo’n plezier in heeft, denk ik dat hij de zwemles als leuk zal ervaren. Daarnaast was hij ook vlot met fietsen zonder zijwieltjes en andere motorische (automatiserings)vaardigheden. Dit is vaak een indicator van hoe het zwemmen wordt geleerd.

Ik houd jullie op de hoogte van de ontwikkelingen. Ook ben ik heel benieuwd hoe deze fase bij jullie kind is verlopen?

Het bericht Afzwemmen voor A-diploma verscheen eerst op Michelle Houtman.