Archief van
Tag: zzp

Hoera! Mijn man is klusser

Hoera! Mijn man is klusser

Van 2x loondienst naar zzp

De kogel is door de kerk. We hebben weer een stap genomen in ons toch al hektische leven. Eentje die spannend was, maar wel uiteindelijk veel meer rust gaat geven voor ons gezin. Nog niet zo lang geleden schreef ik over de impasse waarin we min of meer verkeerden, met ons gezin in de verbouwing en de ongemakken daarvan, en helaas de conclusie dat het niet ging lukken om af te krijgen binnen afzienbare tijd. We zagen even niet hoe het verder moest, maar hebben inmiddels een beslissing genomen.

Geen plezier meer in het werk

Steef heeft zijn baan opgezegd. Say what!? Ja echt. In 2017, nog geen 3 maanden geleden, was de hele situatie totaal anders. Beiden een vast contract, werkend in loondienst, al jarenlang voor dezelfde werkgever. Waar ik kon doorgroeien en doorontwikkelen, kwam Steef echter steeds meer vast te zitten. Al jaren liep hij tegen muren op en merkte hij steeds meer tegenzin en frustratie, omdat er geen verandering kwam en ook niet mogelijk leek. Ondanks meerdere professional programma´s en worsten die hem zijn voorgehouden, bleef de situatie bij het oude.

Oplossing uit onverwachte hoek

Toen ik begin februari ineens in paniek raakte vanwege de verbouwing thuis en de moeizame voortgang ervan, opperde Steef ineens iets dat ik nooit uit zijn mond had verwacht te horen: “misschien moet ik een sabbatical nemen”. Omdat ik me niet kon voorstellen dat zijn voorstel serieus was, of überhaupt maar mogelijk, barstte ik in lachen uit. Maar Steef lachte niet mee en mijn lach verstomde. Want ik besefte dat hij het meende, en dat het misschien wel de beste oplossing ooit was.

De ideale (en noodzakelijke) oplossing

“Meen je dat serieus…!?” vroeg ik voorzichtig. Want ik ken hem al langer dan mijn halve leven, en impulsief, avontuurlijk of op zoek naar verandering zijn wel de laatste eigenschappen die je aan hem zal toeschrijven. Behouden, voorzichtig en kiezen voor veiligheid en zekerheid zijn juist zijn kernwaardes. Niet voor niets werkte hij al 11 jaar bij dezelfde werkgever. Maar hij was bloedserieus. Het zou een ideale oplossing zijn: de verbouwing gaat veel sneller en we hoeven geen dure aannemers te betalen waar we geen budget voor hebben.

Meerdere vliegen in één klap

Hoe meer we erover nadachten, hoe meer vliegen in deze klap er werden geslagen, merkten we. Steef kon op zijn gemak nadenken over een nieuwe baan, hij weet immers niet welke kant hij op wil. Zonder eeuwige druk van werken en klussen, kon hij rustig zijn gedachtes op een rijtje zetten. Tegelijkertijd komt er weer ruimte voor ons als gezin. Als hij immers full time klust, kan je af en toe ook gewoon weer eens een dagje met het gezin zijn. Ik voelde een enorme opgetogenheid en opluchting bij dit idee.

Het moet gewoon zo zijn

Blijkbaar staat het in de sterren, blijkbaar moet het gewoon zo zijn. Dat gevoel heb ik altijd gehad bij ons huis dat we nu hebben, en bij de praktijk die ik nu heb overgenomen. Dat gevoel heb ik nu opnieuw in onze huidige situatie. Er komt weer rust, de verbouwing gaat afkomen in afzienbare tijd, het gezin wordt weer vaker herenigd en Steef kiest straks eindelijk voor werk waar hij blij van wordt. Ik voel me ontzettend bevoordeeld dat wij deze keuze kunnen maken.

Verrassende reacties

Sinds Steef aan zijn omgeving vertelt dat hij hij zijn baan opzegt, krijgt hij verrassende reacties. Vaak uit onverwachte hoeken komen felicitaties en bewondering voor zijn dappere beslissing. Ook komen er bekentenissen van anderen: “gefeliciteerd!”, “wat stoer”, “ik had ook veel eerder mijn baan daar moeten opzeggen”, “als ik zo jong was als jij, dan had ik het ook wel geweten”. Het geeft maar weer eens aan dat een mens ook uit zichzelf niet snel kiest voor verandering. Ik las laatst nog dat er geen vrijheid bestaat zonder angst: kiezen voor vrijheid, brengt inherent angst voor het onbekende met zich mee.

Op naar het klussen!

Maar dat kunnen we handelen. We zijn dit avontuur al een lange tijd geleden samen aangegaan, en dit is een nieuwe maar logische vervolgstap in dit avontuur. Ik kan niet wachten om de vorderingen van de verbouwing met jullie te delen en dan eindelijk gebruik te kunnen maken van wat we maken. Dus binnenkort kun je weer nieuwe verbouwingsverslagen verwachten, en hopelijk is de vooruitgang dan goed zichtbaar.

Waarom ondernemen?

Waarom ondernemen?

Zelfstandig ondernemer worden

Waarom zou je gaan ondernemen? Heel soms stel ik die vraag nog wel eens aan mezelf. Ik heb de afgelopen jaren ontzettend veel moeten investeren. Qua tijd en geld vooral. Ik zat niet in de luxe positie dat er een opleidingstraject voor me werd betaald, zoals bij menig collega uit grotere instellingen. Sterker nog, ik zat er in mijn eigen tijd, wat dus betekende dat ik geen werkweken van 3 dagen, maar soms van 4 of 5 dagen maakte, waarvan vaak een zaterdag. En helaas kwamen daar nog de eeuwige studie- en reistijden bovenop.

 

Wat doe je jezelf aan?

Niet zelden werd in die jaren door vrienden en familie gevraagd waarom ik er mee doorging. Waarom mezelf zoveel druk op leggen, als ik ook kon solliciteren bij de concurrent? Toegegeven, dat klonk soms verleidelijk. Een goed CAO, een beter salaris en betere voorwaarden rondom nascholing. Toch heb ik het nooit gedaan. Het kón ook niet, trouwens. Als ik stopte, was alles voor niets, want je moet binnen 5 jaar alle criteria behalen. Voor wie mij kennen, weten waarom ik doorging. Als ik iets in mijn kop heb, dan gebeurt het. En al sinds ik bij Praktijk Inzicht begon, wist ik: dit is wat ik wil. Een praktijk aan huis.

 

De voordelen van loondienst

Het was het daarom waard. In de wetenschap dat je ooit zult krijgen wat je verdiend. Iets met karma misschien. Dat ik, vroeg of laat, de vruchten zou plukken van mijn route, die soms behoorlijke omzwervingen maakte. Maar ik was niet helemaal direct overtuigd hoor. Ik begon naïef. Dacht: ‘superrelaxt, beetje vanuit huis werken, zelf je dag indelen’. Tot ik er zelf ging werken en besefte wat een werk het gaf, en hoeveel tijd mijn collega, de praktijkhouder, er daadwerkelijk mee kwijt was. ‘Nee dank je’, dacht ik toen een tijd. ‘Laat mij maar gewoon lekker in loondienst. Kan ik me voorlopig ook even richten op het moederschap en genieten van de zekerheden van een betaalde baan’.

 

Ondernemersbloed

Maar ondernemersbloed kruipt waar het niet gaan kan, en hoe langer ik er werkte, hoe meer ik besefte dat ik dit werk toch wilde doen. Maar vooral zoveel mogelijk op mijn eigen manier. Ik barstte van de ideeën en liep er meermaals tegenaan dat ik die niet (voldoende) tot uiting kon brengen in de praktijk binnen de bestaande situatie. Ik heb heel veel geleerd van praktijkvoering, maar zette ook mijn kanttekeningen bij sommige processen. Frustrerend genoeg wordt er vanuit de gemeente ook veel van je verwacht aan bureaucratische en administratieve handelingen, die helaas verplicht zijn gesteld.

 

Steeds meer ondernemers

Ik fantaseerde in de jaren dat ik er werkte over mijn ideale werkplek. Waar ik nu tegenaan liep, wilde ik anders doen, besloot ik. Ik praatte met collega’s, vrienden en verzamelde ideeën op lijstjes of bijvoorbeeld via pinterest. Ik praatte met collega ondernemers over hun werkwijze en wat dingen zijn om rekening mee te houden. Het is leuk om te merken hoeveel enthousiasme er is onder ondernemers. Blijkbaar is er veel herkenning wat een gevoel van saamhorigheid geeft.

 

Klaar voor de start

Het overnemen van de praktijk voelt voor mij als een unieke kans. Ik zag mijzelf altijd wel ‘ooit’ een eigen praktijk runnen, als ik een jaar of 40 was misschien. Maar hoe het zo is gelopen, voelt voor mij alsof het altijd al zo had moeten zijn. En als je dan eenmaal dat doel voor ogen hebt, leef je er ook naartoe. In 2016 voelde ik me dan ook helemaal ‘klaar voor de start’. Door het onverwachte tweede aanbod (wat uiteindelijk niet doorging), had ik me in sneltreinvaart voorbereid om in principe 2017 te starten. Uiteindelijk ging dat van de baan en werd 2018 het startjaar.

 

Veranderingen voor het gezin

In 2018 zal er voor mij en voor ons gezin een heleboel veranderen. Hoewel ik dat jaar nog  -voorlopig- op dezelfde locatie blijf werken, zal alles er omheen toch min of meer anders worden vormgegeven. Het wordt een transitiejaar, waarin ik kan wennen aan het ondernemerschap en tegelijkertijd kan werken aan een mooie overgang voor mijn cliënten en verwijzers, door ze op de hoogte te brengen van het feit dat ik uiteindelijk in Dordrecht zal vestigen. Ik zal dan ook extra moeten investeren in naamsbekendheid en het houden van goede lijntjes met de vaste en nieuwe verwijzers.

 

Ondernemen geeft vrijheid

Het ondernemen brengt ook veel vrijheid met zich mee. Ik kijk er erg naar uit om wat vaker ’s middags bij de kinderen te zijn, omdat ik zelf mijn werktijden indeel. Ik loop ‘straks’ gemakkelijker tussendoor naar boven, om aan te schuiven bij een hapje eten of mijn kinderen een knuffel te geven. Door vanuit huis te werken, win ik reistijd, waardoor ik mijn tijd efficiënter kan gebruiken. En een van de grootste eye-openers was voor mij dat ik mezelf niet hoef te beperken in wat ik nu doe. Als ondernemer kun je in principe álles doen wat je zou willen. Ik besefte ineens dat ik mijn behandelaanbod op die manier ook kan uitbreiden, dat ik méér kan bieden dan alleen consulten.

In een volgend artikel zal ik verder dromen en mijmeren over de toekomstige plannen…

Stappen richting overname

Stappen richting overname

Op weg naar zelfstandig ondernemen

Eind 2015 was het dan eindelijk zover: mijn registratie was binnen!  Ik was ein-de-lijk klaar met dat jarenlange opleidingstraject. Hallelujah! Eindelijk weer tijd voor mijn gezin, sociale leven en mezelf. Wat een rijkdom. Maar ook eindelijk tijd om de plannen voor het ondernemerschap verder vorm te geven. Al vóór de start van het registratietraject had ik gesprekken met mijn collega, de praktijkhouder. Zij was op leeftijd en wilde op termijn gaan stoppen. Ik was jong en ambitieus en wilde op termijn mijn eigen praktijk. Het was daarom al in een heel vroeg stadium duidelijk wat we wilden: we gingen er naartoe werken dat ik de praktijk zou overnemen. Kind en jeugd in ieder geval, want daar ligt mijn hart.

Filosoferen over de toekomst

Met mijn papiertje op zak werd het tijd om eens serieus na te denken over het hoe en wat. Er volgde een spannend en langdurig traject, waarin heel veel nadenkwerk kwam kijken. Als eerste moest ik voor mijzelf bepalen wat ik graag wilde. Met vrienden en familie filosofeerde en brainstormde ik er op los. Hoe wilde ik het liefste mijn toekomst vormgeven, binnen de mogelijkheden die er zijn? Het werd me al snel duidelijk: mijn droom is een praktijk aan huis.

Verhuizen

Maar een praktijk aan huis, dat betekende verhuizen. En eigenlijk wilden we dat niet. Zoals je misschien al eerder hebt gelezen, hebben we uiteindelijk toch de stap genomen. De gok gewaagd. Een plons in het diepe, verlaten wat je kent en wat zo veilig en vertrouwd is, om in te ruilen voor het onbekende. Voor we uiteindelijk deze beslissing namen, zijn er heel wat maanden wikken en wegen aan vooraf gegaan. Toen we ons huis uiteindelijk te koop zette, hadden we ook geen haast. We woonden er immers nog prima.

 

Veel denk- en regelwerk

Maar vóór we überhaupt de stap maakten om volle bak te gaan voor mijn ultieme droom van een praktijk aan huis, hebben we nog heel veel andere zaken onder de loep genomen. Wanneer wilde ik zelfstandig ondernemen? Wat ging ik dan doen? Hoe ging ik mijn werkdagen vullen? Hoe moesten we dit regelen met het personeel dat op dat moment in dienst was? Met stagiaires? Hoe zorgde ik ervoor dat ik de verwijzers kon vasthouden, mijn doelgroep kon blijven bereiken, als ik me uiteindelijk ergens anders vestigde? Hoe ging ik het financieel redden? Waar moest ik in vredesnaam allemaal rekening mee houden op juridisch, financieel en ander gebied?

 

Goed voorbereiden

Ik kan mijn werk best goed, maar ik ben niet opgeleid tot accountant, boekhouder, pr-man, of manager. En toch worden al deze facetten wel ineens van me verwacht als ik straks onderneem. Omdat ik een bestaand bedrijf dat al ruim 25 jaar loopt overneem, is er geen sprake van “rustig opstarten”. Nee, het bedrijf gaat in dezelfde versnelling door, en ik moet me daaraan aanpassen. Een goede voorbereiding was dus essentieel.

 

Advies en informatie inwinnen

Gelukkig is er veel informatie beschikbaar, bij de KVK en verschillende bedrijven en websites die zich richten op het ondernemerschap, de vrijgevestigden in de zorg of specifiek op overnames van bedrijven. Maar als je niet bent ingewijd in deze wereld, blijft veel toch hocuspocus en abracadabra. Toen we zeer onverwachts ineens een tweede aanbod voor een overname van een praktijk kregen, werd het toch een beetje teveel van het goed voor ons. We besloten om hulp in te schakelen van een extern adviesbureau, om met ons mee te denken en ervoor te zorgen dat we niks over het hoofd zagen.

 

Ondernemingsplan

Dat was een nieuwe stap. Ineens voelde alles wel heel officieel, en kreeg het voor mijn gevoel meer handen en voeten. Intussen was ik ook al gestart met het schrijven van een ondernemingsplan. Dit is voor een bank vaak nodig om een financiering rond te krijgen. Maar ik begon ermee, om mezelf een zo gedegen mogelijke voorbereiding op later te geven.

 

Alles onder de loep

In een ondernemingsplan schrijf je je doelen, op de korte en lange termijn. Je maakt een analyse van je sterktes en zwaktes, je ontwikkelingsmogelijkheden. Je schat in of wat je wilt ook rendabel genoeg is. Ik maakte een inschatting van de concurrentie en waarin je jezelf eventueel kunt onderscheiden. Het zet je aan het denken over hoe je je doelgroep bereikt en wat je nodig hebt om je werk uit te kunnen voeren. Het dwingt je min of meer van je roze wolk te stappen en kritisch naar de haalbaarheid van je plannen te kijken. Als je je ondernemingsplan gebruikt om een financiering van een bank los te krijgen, moet je daarnaast ook een goed uitgedacht financieel plan kunnen neerleggen.

 

Niks vergeten

Ik heb veel gehad aan het schrijven van het plan en de kritische bevraging vanuit het adviesbureau. Het zet de zaken in een ander perspectief en biedt mogelijkheden waaraan je zelf nog niet hebt gedacht, omdat je daar de kennis van zaken niet van hebt. Bovendien geeft het een veilig gevoel dat mensen met je meedenken die de juiste kennis in huis hebben en ervoor zorgen dat je niks over het hoofd ziet.

 

Bijna zover…

Inmiddels zijn er behoorlijk wat gesprekken gevoerd. Ook wel lastige gesprekken, omdat je met een dubbelrol zit: je praat als vrienden of collega’s, maar tegelijkertijd maak je zakelijke afspraken en wil je alles wel ‘waterdicht’ hebben zodat je straks niet voor vervelende verrassingen komt te staan als het zover is. Dat kost energie en vraagt flexibiliteit en dwingt je soms tot compromissen. Intussen zijn we zo ver, dat er een handtekening van beiden kanten staat onder een concept overeenkomst. De volgende afspraak wordt er eentje om te proosten, op de officiële overname!

Mijn eigen praktijk

Mijn eigen praktijk

“Ik word ondernemer”

Een droom die langzaam werkelijkheid wordt. Zo voelt het voor me. Want waar ik in de afgelopen jaren al die tijd naar toe heb gewerkt, lijkt nu echt te gaan gebeuren: ik word zelfstandig ondernemer, ik ga toewerken naar mijn eigen praktijk. En dat is best spannend, zeker in onze sector (geestelijke gezondheidszorg). Iemand noemde mij eens een ‘guerrilla’ van deze tijd, en ik vat het maar op als compliment. Eentje waar ik kracht uit put voor de moeilijke hobbels die nu en straks op mijn pad komen. En die zijn er, kan ik je vertellen.

De weg er naartoe

In deze rubriek neem ik jullie mee in mijn jarenlange aanloop naar het nemen van deze stap. Mijn twijfels, dromen, wensen, ideeën, frustraties, gevoelens en hoe dit alles vertaald wordt naar de dagelijkse praktijk. Zowel in mijn werk als in mijn gezin. Want elke grote stap die een ouder maakt, heeft consequenties voor de kinderen, het gezin. Zo ook bij ons.

Maatschappelijk doel

Er zijn zoveel dingen die erbij komen kijken, de beslissing lijkt als een katalysator te werken voor de rest van mijn leven. Dat is spannend, een avontuur! Het is als in het diepe springen, maar dat gaat niet met een gezin. Dus probeer ik waar het lukt om helderheid te scheppen, invloed uit te oefenen, mogelijkheden onderzoeken. En dat is zowel heel kick als om gek van te worden! Want soms lijkt het wel alsof het aan alle kanten lastig wordt gemaakt om normaal mijn vak uit te oefenen. Te doen wat ik het liefste doe: de kinderen en gezinnen helpen zo fijn mogelijk op te groeien. Je zou denken dat het uitoefenen van een maatschappelijk doel wel wordt gestimuleerd: iedereen is er immers bij gebaat als het goed gaat met mensen. Helaas wijst de praktijk keer op keer anders uit.

Koers bijstellen

In deze serie gaat ik terug naar hoe het begon, mijn dromen en ideeën die ik had toen ik begon met studeren. In de loop der jaren zijn er veel dingen op mijn pad gekomen. Dingen die maakte dat ik mijn koers moest bijstellen. Ik ben niet als een kanaal alsmaar rechtdoor gegaan, maar meander een beetje, als een rivier langs stenen en andere obstakels op mijn route. Soms kwam ik in stroomversnellingen, andere keren kabbelde ik rustig voort. Hierdoor is de stroom lang en bochtig geworden, maar wel een stuk spannender en rijker.

2018

Er is een datum gekomen: 2018, maar misschien zelfs eerder. Beetje bij beetje wordt alles steeds concreter. In 2018 ben ik praktijkhouder. Want dát is waar ik naartoe ga: het overnemen van de praktijk waar ik werk. Praktijk Inzicht wordt dan mijn eigen praktijk. Benieuwd naar het avontuur, de weg er naartoe en daarna? Volg dan de artikelen in deze categorie die in de toekomst gaan verschijnen!