Archief van
Tag: weekend weg

De verbouwing deel 8

De verbouwing deel 8

De eerste tegenslagen

Het is alweer een poosje geleden sinds het laatste verbouwingsverslag. Inmiddels zijn we verhuisd en wonen we al een paar weken in ons definitieve stekkie. Eigenlijk kwamen de eerste tegenslagen pas nadat we waren verhuisd. We hadden een tijdelijke douchecabine, die moest worden aangesloten op de leidingen. De leidingen bleken helaas anders te lopen dan Steef had gedacht, wat op de valreep nog veel werk gaf. Dat betekende dat we dus nog niet konden douchen. Sowieso was er nog geen warm water.

CV installatie

De maandag na het weekend dat we verhuisden, kwam er iemand de CV installatie aanleggen. Gelukkig was net op tijd de vloer dicht en de muur gezet waar de CV aan zou komen te hangen. Maar door het leidingwerk wat open lag, hadden we op dat moment helemáál geen water meer. Dat was dus 2 dagen de wc doorspoelen met flessen water, voor de echte kampeerervaring.

Geen water en douche

Nadat de CV er hing, en Steef eindelijk alle leidingen goed op elkaar had weten aan te sluiten, hadden we weer stromend water. Alleen de douche moest nog even aangesloten worden. Ik zat heel erg te hopen dat ik op mijn verjaardag dan eindelijk kon gaan douchen in mijn eigen huis! Maar terwijl Steef wat kracht zette om een leiding aan te draaien, besloot deze glaswand de geest te geven. Een enorme PANG schalmde door het huis, gevolgd door een kwartier lang regenen van miniscule stukjes veiligheidsglas. O-VER-AL. In plaats van douchen op mijn verjaardagsavond, werd het glas vegen om 22.30u en waren we nog verder van huis, want: geen douche meer.

Vertraging

Helaas waren er geen douches in de aanbieding en ook niet op marktplaats. Gelukkig hadden ze in een plaatselijke bouwmarkt de tip om een houten achterwand te gebruiken, deze in te smeren met rubbercoating om het waterdicht te maken, en zo het probleem op te lossen. Een paar dagen later was het dan eindelijk zover: we hadden een douche!! Hallelujah, wat kan je blij zijn met kleine dingen!

Nog meer vertraging

Vol goede moed kon Steef na deze 2 weken aantobben weer boven verder. Dat duurde welgeteld 1 avond, want toen begaf onze wasmachine het. Natuurlijk. Maar ik mag me gelukkig prijzen dat ik zo’n handige harry heb, want de wasmachine werd ondersteboven gekeerd en geanalyseerd en vervolgens werd de waterpomp vervangen. Probleem opgelost.

Een weekend knallen

Afgelopen weekend was het dan eindelijk weer eens tijd om flink te knallen. Mijn lieve schoonfamilie legde onze kroost in de watten door ze, samen met onze nichtjes, mee te nemen naar een gaaf vakantiepark op de Veluwe. Van Vrijdag t/m maandag waren zij onder de pannen en konden wij aan de bak. Vrijdag hebben we maar liefst 450km gereden, om van alles te bekijken voor de keuken. Gelukkig zijn we inmiddels geslaagd voor zowel de vloer als de keukenfronten en weten we wat we zoeken als werkblad voor de keuken.

Metal studs en meer…

De rest van het weekend hebben we meters gemaakt met het neerzetten van de metal studs. Dit zijn metalen profielen waartegen gipswanden komen en daartussen isolatie en elektra. We hebben op de valreep toch weer de plannen voor de badkamer gewijzigd en ook één van de kinderkamers is iets aangepast. Geniet mee van de vorderingen van afgelopen tijd!

Hoera! Het is eindelijk gelukt om extra balken bij het dak te plaatsen, om ze iets minder te laten doorwegen.

Ook hier de nieuwe, extra balken tegen het dak aan.

Helaas blijkt het dak zo zwaar, dat het zelfs met de nieuwe balken alweer doorweegt.

Daar is helaas niks aan te doen.

Nou, hier heb je hem hoor. De bron van ellende. Hier issie nog heel, maar nu zit er dus een zwart gecoate plaat als achterwand. Geen gezicht maar dat maakt niet uit voor nu.

Steef plaatst samen met Fons de eerste wand van de zolder.

De muur heeft twee hergebruikte deurposten uit een ander deel van het huis. Dit worden uiteindelijk twee kinderkamers.

Nog een stukje verder…

En de muur zit dicht! De CV kan er nu eindelijk aan. Die komt links.

Een hijskraan voor de deur. Soms is het alsof je een bak met geld leeggooit voor iets wat je nooit meer ziet. In dit geval moest onze schoorsteen gerepareerd worden. De oude asbest pijp is weggehaald, er is een nieuwe op gezet en het gaskanaal dat er nog in zat is vervangen door een rookkanaal voor een houtkachel of allesbrander. Dan kunnen we tzt in de schouw een kacheltje plaatsen in de woonkamer.

Weer terug naar zolder. Dit zijn de muren die om het trapgat heenkomen. Ze worden verstevigd met houten platen. In eerste instantie wilden we hier een muurtje maken, maar de plannen zijn gewijzigd en dit wordt de douche (half onder het schuine dak dus).

Het is puzzelen om dit soort kleine gaten goed te dichten.

Afgelopen weekend met 3 man flink meters gemaakt. We zijn bezig de badkamer op alle muren te bedekken met metal studs. Dat betekent veel meten, profielen knippen, weer meten, waterpas zetten, vastzetten, en weer meten.

Het is een tijdrovende klus die bovendien heel precies moet worden uitgevoerd, omdat anders je muren scheef staan. Hier ben ik profielen aan het knippen. Eind van deze dag had ik de blaren op mijn handen staan.

Er gaan heel wat meters aan profielen doorheen. Dit is de hoek in de badkamer waar uiteindelijk wasmachine, droger en wasmanden gaan komen.

Eind van deze dag hebben we onze nieuwe plannen voor de badkamer definitief gemaakt door de profielen al op de vloer uit te meten. De opening vooraan is de deuropening. Dan rechts, voor de houten platen, komt de inloopdouche. Links loopt een ‘paadje’ schuin weg, waarna je in het vierkante gedeelte stapt. Daar komt links de wastafel en rechts de wc.

Hier sta ik als het ware in de douche. Op de grond zie je de lijnen van de muur tussen de badkamer en een kinderkamer.

Hier maken we een begin met het maken van deze muur.

Dezelfde muur, de andere kant op gefotografeerd.

En met z’n tweeën gaat het gelukkig lekker snel.

Het begint al vorm te krijgen…

De nokhoogte is 3,70m, dus dat is best een hoge muur en boven je macht werken op een trap…

Het ‘gangetje’ door de badkamer. Meteen rechts is de inloopdouche, en daarna komt de rest van de badkamer. Om het hoogteverschil zoveel mogelijk op te vangen, komt er in het schuine stukje van het gangetje een afstapje.

Het ‘gangetje’ vanaf de andere kant gefotografeerd. Steef staat nu in de douche.

Dit is gefotografeerd vanuit de kinderkamer naast de badkamer. De badkamer komt onder de nieuwe balken. Op deze nieuwe balken komt een vliering met de kinderbedden.

De andere kant op vanuit de kinderkamer.

En verder met de douchemuurtjes plaatsen.

Tot zover deel 8! Bedankt iedereen voor alle hulp en steun! We waarderen het enorm. En het blijft de komende maanden nog steeds heel welkom.

Een weekendje weg

Een weekendje weg

Even zonder kinderen

Ken je dat? Je verlangt er al maanden naar: even tijd samen doorbrengen met je man, vrouw of vrienden. Even zonder kinderen. Al bijna een jaar staat een weekendje rood omcirkeld: dan is zover. Meidenweekend. Een paar dagen weg met je liefde. Of een dagje voor jezelf, zo je wilt.

Verantwoordelijkheidsgevoel

En dan is het zo ver. Je huppelt nog net niet de deur uit van enthousiasme. Héérlijk, even niet moederen, even die druk eraf. Niet die constante druk van dat verantwoordelijkheidsgevoel: waar zijn de kinderen, wat doen ze, gaat het nog goed? In plaats daarvan slenter je door de stad, ga je als vanouds drankjes doen op een terras, bezoek je eindelijk eens op je gemak een tentoonstelling zonder steeds ‘shhhht’ te moeten sissen of achter je kroost aan te moeten rennen. Je kijkt eindelijk eens een film waar je langer dan 5 minuten achtereen je aandacht op kan vestigen. Of je gaat ein-de-lijk uit eten bij die leuke tent waar iedereen het al 3 jaar over heeft. Heaven.

Slapen en uitslapen

Ja, en dan heb ik het nog niet over de nachten. Ongegeneerd wijn drinken met vriendinnen zonder je zorgen te maken over de volgende ochtend. Want… *tromgeroffel* …je kan eindelijk uitslapen! Niet dat je dat nog kan trouwens. Je wordt gewoon om 6.00u wakker omdat je door de jaren heen zo gedrild bent om in dit medogenloze ritme van je kind mee te gaan. Maar toch! Je draait je gewoon om en er is niemand die daar tegen protesteert. Geen sneaky trippelende voetjes naar de keuken die vervolgens op zoek gaan naar de strooppot om zichzelf van een vervroegd ontbijt te voorzien. Geen gezeur aan je hoofd (“maaaaaahaaaam, mogen we tv kijken? Pleeeeeeaaaaase?”) op goddeloze tijdstippen, maar enkel je eigen gesnurk en een bed voor jezelf.

Geniet er maar van, nu het nog kan

Ik weet nog goed dat jan en alleman tegen me riep: “geniet er nog maar van, nu het nog kan!” toen ik zwanger was van de eerste. Geen idee waar ze het over hadden. Hoe kun je in vredesnaam méér van iets genieten als je niet beter weet? Nou lieve mensen (nog) zonder kinderen: dat kan ook niet. Je snapt pas waar het over gaat als het eenmaal zover is. Cliché, maar niet minder waar.

Denken aan thuis

Even terug naar het begin. Je huppelt dus uit huis en denkt: ‘ik ga hier zó van genieten!’ En dat doe je ook. Je denkt misschien zélfs: ‘echt niet dat ik thuis ga missen, het kan mij niet lang genoeg duren’. Of ben ik nu een ontaarde moeder met deze voorzichtige bekentenis? Nou goed. Eenmaal 6 uur onderweg voel je je al koning te rijk. De slappe lach met vriendinnen, lunchen tot je erbij neervalt en de eerste wijntjes kunnen al van de bucketlist worden weggestreept. En dan komt het: je denkt aan thuis. ‘Hoe zou het met de kinderen gaan? Zijn ze lief gaan slapen? Lukt het allemaal wel?’ En het eerste appje naar het thuisfront is een feit.

Ik mis de kinderen

Dan lig je ’s avonds in bed, een vreemd bed en ineens is het gevoel daar weer: je mist ze. Omdat je toch niet goed in slaap komt open je je foto’s op je telefoon en scrolt melancholisch en met een dromerige glimlach door de foto’s. Pas 12 uur van huis en het gemis is voelbaar. De volgende ochtend maakt je hart een sprongetje als de ‘goedemorgen mama’ foto’s bij het ontbijt binnenkomen. De rest van de dag maak je ontzettend veel lol, doe je alles wat je met de kinderen niet zou doen en geniet je van elk moment.

Thuiskomen

En tóch sluipt er een steeds sterker wordend gevoel in: het gemis. Het weekend gaat veel te snel voorbij, en zonder het aan je vrienden te willen toegeven, kijk je toch reikhalzend uit naar thuiskomen. Naar de knuffels en nabijheid van je kinderen. En misschien verwacht je nu dat ik ga zeggen dat de hereniging prachtig is. Dat er in slow-motion met harpmuziek en big smiles naar elkaar wordt toegerend. Maar de werkelijkheid is bij mij anders.

De werkelijkheid

Natuurlijk geniet ik van het weerzien van het thuisfront, krijg ik extra veel knuffels en kusjes, en als ik mazzel heb nog wat verhalen over belevenissen. De werkelijkheid is echter dat deze romantische bubbel ongeveer 3,5 minuut duurt. Dan begint het namelijk weer van voor af aan: er wordt aan haren getrokken, bekers limonade gaan omver, er wordt geschreeuw, de stapt op een stukje lego of kan elkaar niet verstaan door het lawaai dat de kinderen maken. Welkom thuis mama.