Archief van
Tag: steun

Een operatie en de gevolgen

Een operatie en de gevolgen

Impact van een operatie

Morgen is het zover: D-day voor mij. Ik word geopereerd. Een ingrijpende buikoperatie, waarbij ze een dermoidcyste gaan verwijderen met de afmeting van een kleine volleybal (woorden van de gyneacoloog). Bij nader inzien heeft het meer de vorm van een rugbybal, want het is ongeveer 15x11x10cm. Het is zo groot dat het klem is gegroeid in mijn hele bekken. Mijn blaas is in de verdrukking gekomen wat de afgelopen maanden veel problemen heeft gegeven. En heel eerlijk, ik heb het idee dat het nog steeds door groeit.

 

Lange hersteltijd

Morgen word ik hopelijk verlost van de bron van ellende, maar daarmee is de ellende zeker nog niet afgelopen. Helaas. Waarschijnlijk wordt het een verticale snee, mogelijk tot boven mijn navel, afhankelijk van hoeveel ruimte ze nodig hebben en of ze de cyste los kunnen krijgen. Ik weet pas met wakker worden wat het is geworden. Godzijdank is er wel recent vastgesteld dat er geen verhoogde tumorwaardes in mijn bloed zitten en dat de cyste hoogstwaarschijnlijk goedaardig is.

 

Somber, verdrietig en gefrustreerd

Ik zie als een berg op tegen de operatie. Ik kan gewoon misselijk worden als ik er aan denk. De narcose vind ik doodeng, het idee dat er in me gesneden wordt en dat ik geen idee heb van de pijn en het herstel in de weken er na. Vandaag wordt er thuis een ziekenhuisbed afgeleverd. Af en aan loop ik met een verblijfskatheter. Momenteel ook weer sinds afgelopen maandag. Ik ben er helemaal klaar mee, met alle ellende en het gedonder. Het maakt me somber en verdrietig en gefrustreerd dat niet alleen ik hier de dupe van ben, maar ook mijn gezin en mijn volledige omgeving.

 

Dankbaar voor alle steun

Dit berichtje schrijf ik voor jullie, lieve vrienden, familie, collega’s en iedereen die zo meeleeft met me deze maanden. Jullie geven me de kracht en de moed, en het optimisme om niet bij de pakken neer te gaan zitten. Ik vind het ongelooflijk bijzonder en waardevol hoe jullie massaal hulp aanboden, om onze kinderen waar mogelijk op te vangen of op een andere manier praktische steun te geven. In korte tijd kon ik zowel voor doordeweeks als in de weekenden opvang regelen, zodat Steef deze weekenden door kan met verbouwen. Des te meer besef ik me weer, hoe belangrijk zo’n sociaal vangnet is, en hoeveel verschil de kleine dingen kunnen maken.

 

Voorbereiden op de operatie

Ik besef me heel goed dat dit niet alleen een grote impact heeft op mij, maar ook of misschien vooral op de kinderen. Ik heb geprobeerd Meia en Fosse zo goed mogelijk uit te leggen hoe de komende tijd eruit zal zien, wat er zal gebeuren en hoe ik er uit zal zien na de operatie. Het beeld van een familielid in het ziekenhuis is namelijk per definitie heftig voor een kind, met al die slangetjes apparatuur en waarschijnlijk het familielid dat voor lello op dat bed lig. Toen ik dat beeld probeerde te beschrijven barstte Fosse in huilen uit en sindsdien is hij ontzettend aanhankelijk.

 

Verlatingsangst?

Elk moment grijpt hij aan om me te knuffelen, op mijn schoot te kruipen en wel 1000x per dag krijg ik te horen hoe lief hij me vindt. Lief natuurlijk, maar het geeft me zorgen. Mijn gevoelige ventje, nu al zo van slag. Nu al de dagen aan het aftellen tot de operatie. Het lijkt alsof hij bang is me te verliezen, en dat vind ik een rotidee. Al zit ik zelf ik het vak, ik weet gewoon niet wat de juiste manier is om dit in goede banen te leiden. En de dingen die ik wel weet, zijn niet altijd haalbaar.

 

Stabiliteit

Je hebt tenslotte ook te maken met je eigen mogelijkheden. Stabiliteit is een belangrijke factor om eventuele problemen te voorkomen, maar met wisselende opvang door verschillende mensen komende weken is de stabiliteit ver te zoeken. En die wetenschap doet me verdriet. Soms heb je gewoon geen grip op de zaak en wil je het zo goed mogelijk doen, maar gaat dat niet. Dat is ontzettend frustrerend. Het is zoeken naar wat er wél binnen de mogelijkheden ligt. In ons geval kan Steef gelukkig wat zorgverlof opnemen, zodat hij wat vaker thuis is, wat meer bij de kinderen in de buurt.

 

Veel onrust

Het zal voor iedereen wennen zijn, want afgelopen maanden was ik juist min of meer de full-time ouder. Dat ik nu per direct ‘uitgeschakeld’ ben zal zowel voor de kinderen, als voor mij en Steef weer wennen zijn. Ik maak me nu al druk hoe de kinderen ermee omgaan. Ik vond het al zo vervelend dat ze zoveel onrust met de verhuizingen en verbouwing voor hun kiezen kregen, en had gehoopt dat we nu in een rustiger vaarwater zouden komen. Toen ik in september die ochtend wakker werd en ineens niet kon plassen, had ik nooit kunnen bedenken dat dit het uiteindelijke gevolg zou zijn.

 

Het is wat het is

Maar het is wat het is. Ik prijs me gelukkig met alle steun en lieve berichtjes, en kijk uit naar de gezelligheid van jullie bezoekjes. Ik ga er het beste van maken, en de tijd nuttig besteden om me zo goed mogelijk voor te bereiden op het ondernemerschap van 2018. Misschien een geluk bij een ongeluk. Al had ik me mijn laatste werkdag in loondienst van 2017 toch wel echt anders voorgesteld dan halsoverkop de tent verlatend, met katheter. Ik ga de dagen in het ziekenhuis ongegeneerd genieten van Netflix kijken, schrijven en slapen. Ik heb mijn portie wel gehad.

De verbouwing deel 8

De verbouwing deel 8

De eerste tegenslagen

Het is alweer een poosje geleden sinds het laatste verbouwingsverslag. Inmiddels zijn we verhuisd en wonen we al een paar weken in ons definitieve stekkie. Eigenlijk kwamen de eerste tegenslagen pas nadat we waren verhuisd. We hadden een tijdelijke douchecabine, die moest worden aangesloten op de leidingen. De leidingen bleken helaas anders te lopen dan Steef had gedacht, wat op de valreep nog veel werk gaf. Dat betekende dat we dus nog niet konden douchen. Sowieso was er nog geen warm water.

CV installatie

De maandag na het weekend dat we verhuisden, kwam er iemand de CV installatie aanleggen. Gelukkig was net op tijd de vloer dicht en de muur gezet waar de CV aan zou komen te hangen. Maar door het leidingwerk wat open lag, hadden we op dat moment helemáál geen water meer. Dat was dus 2 dagen de wc doorspoelen met flessen water, voor de echte kampeerervaring.

Geen water en douche

Nadat de CV er hing, en Steef eindelijk alle leidingen goed op elkaar had weten aan te sluiten, hadden we weer stromend water. Alleen de douche moest nog even aangesloten worden. Ik zat heel erg te hopen dat ik op mijn verjaardag dan eindelijk kon gaan douchen in mijn eigen huis! Maar terwijl Steef wat kracht zette om een leiding aan te draaien, besloot deze glaswand de geest te geven. Een enorme PANG schalmde door het huis, gevolgd door een kwartier lang regenen van miniscule stukjes veiligheidsglas. O-VER-AL. In plaats van douchen op mijn verjaardagsavond, werd het glas vegen om 22.30u en waren we nog verder van huis, want: geen douche meer.

Vertraging

Helaas waren er geen douches in de aanbieding en ook niet op marktplaats. Gelukkig hadden ze in een plaatselijke bouwmarkt de tip om een houten achterwand te gebruiken, deze in te smeren met rubbercoating om het waterdicht te maken, en zo het probleem op te lossen. Een paar dagen later was het dan eindelijk zover: we hadden een douche!! Hallelujah, wat kan je blij zijn met kleine dingen!

Nog meer vertraging

Vol goede moed kon Steef na deze 2 weken aantobben weer boven verder. Dat duurde welgeteld 1 avond, want toen begaf onze wasmachine het. Natuurlijk. Maar ik mag me gelukkig prijzen dat ik zo’n handige harry heb, want de wasmachine werd ondersteboven gekeerd en geanalyseerd en vervolgens werd de waterpomp vervangen. Probleem opgelost.

Een weekend knallen

Afgelopen weekend was het dan eindelijk weer eens tijd om flink te knallen. Mijn lieve schoonfamilie legde onze kroost in de watten door ze, samen met onze nichtjes, mee te nemen naar een gaaf vakantiepark op de Veluwe. Van Vrijdag t/m maandag waren zij onder de pannen en konden wij aan de bak. Vrijdag hebben we maar liefst 450km gereden, om van alles te bekijken voor de keuken. Gelukkig zijn we inmiddels geslaagd voor zowel de vloer als de keukenfronten en weten we wat we zoeken als werkblad voor de keuken.

Metal studs en meer…

De rest van het weekend hebben we meters gemaakt met het neerzetten van de metal studs. Dit zijn metalen profielen waartegen gipswanden komen en daartussen isolatie en elektra. We hebben op de valreep toch weer de plannen voor de badkamer gewijzigd en ook één van de kinderkamers is iets aangepast. Geniet mee van de vorderingen van afgelopen tijd!

Hoera! Het is eindelijk gelukt om extra balken bij het dak te plaatsen, om ze iets minder te laten doorwegen.

Ook hier de nieuwe, extra balken tegen het dak aan.

Helaas blijkt het dak zo zwaar, dat het zelfs met de nieuwe balken alweer doorweegt.

Daar is helaas niks aan te doen.

Nou, hier heb je hem hoor. De bron van ellende. Hier issie nog heel, maar nu zit er dus een zwart gecoate plaat als achterwand. Geen gezicht maar dat maakt niet uit voor nu.

Steef plaatst samen met Fons de eerste wand van de zolder.

De muur heeft twee hergebruikte deurposten uit een ander deel van het huis. Dit worden uiteindelijk twee kinderkamers.

Nog een stukje verder…

En de muur zit dicht! De CV kan er nu eindelijk aan. Die komt links.

Een hijskraan voor de deur. Soms is het alsof je een bak met geld leeggooit voor iets wat je nooit meer ziet. In dit geval moest onze schoorsteen gerepareerd worden. De oude asbest pijp is weggehaald, er is een nieuwe op gezet en het gaskanaal dat er nog in zat is vervangen door een rookkanaal voor een houtkachel of allesbrander. Dan kunnen we tzt in de schouw een kacheltje plaatsen in de woonkamer.

Weer terug naar zolder. Dit zijn de muren die om het trapgat heenkomen. Ze worden verstevigd met houten platen. In eerste instantie wilden we hier een muurtje maken, maar de plannen zijn gewijzigd en dit wordt de douche (half onder het schuine dak dus).

Het is puzzelen om dit soort kleine gaten goed te dichten.

Afgelopen weekend met 3 man flink meters gemaakt. We zijn bezig de badkamer op alle muren te bedekken met metal studs. Dat betekent veel meten, profielen knippen, weer meten, waterpas zetten, vastzetten, en weer meten.

Het is een tijdrovende klus die bovendien heel precies moet worden uitgevoerd, omdat anders je muren scheef staan. Hier ben ik profielen aan het knippen. Eind van deze dag had ik de blaren op mijn handen staan.

Er gaan heel wat meters aan profielen doorheen. Dit is de hoek in de badkamer waar uiteindelijk wasmachine, droger en wasmanden gaan komen.

Eind van deze dag hebben we onze nieuwe plannen voor de badkamer definitief gemaakt door de profielen al op de vloer uit te meten. De opening vooraan is de deuropening. Dan rechts, voor de houten platen, komt de inloopdouche. Links loopt een ‘paadje’ schuin weg, waarna je in het vierkante gedeelte stapt. Daar komt links de wastafel en rechts de wc.

Hier sta ik als het ware in de douche. Op de grond zie je de lijnen van de muur tussen de badkamer en een kinderkamer.

Hier maken we een begin met het maken van deze muur.

Dezelfde muur, de andere kant op gefotografeerd.

En met z’n tweeën gaat het gelukkig lekker snel.

Het begint al vorm te krijgen…

De nokhoogte is 3,70m, dus dat is best een hoge muur en boven je macht werken op een trap…

Het ‘gangetje’ door de badkamer. Meteen rechts is de inloopdouche, en daarna komt de rest van de badkamer. Om het hoogteverschil zoveel mogelijk op te vangen, komt er in het schuine stukje van het gangetje een afstapje.

Het ‘gangetje’ vanaf de andere kant gefotografeerd. Steef staat nu in de douche.

Dit is gefotografeerd vanuit de kinderkamer naast de badkamer. De badkamer komt onder de nieuwe balken. Op deze nieuwe balken komt een vliering met de kinderbedden.

De andere kant op vanuit de kinderkamer.

En verder met de douchemuurtjes plaatsen.

Tot zover deel 8! Bedankt iedereen voor alle hulp en steun! We waarderen het enorm. En het blijft de komende maanden nog steeds heel welkom.

De verbouwing deel 4

De verbouwing deel 4

Vele handen maken licht werk

Het is zo lief hoeveel hulp we krijgen aangeboden! Onze ouders en schoonouders vangen de kinderen af en toe ’s avonds op, zodat ik Steef kan helpen met klussen na het werk. Een van mijn broertjes is een weekend over geweest om te helpen met klussen, dat was top! We hebben de kinderen uit logeren mogen brengen bij vriendjes van onze kinderen zodat wij onze handen vrij hadden. Een andere vriendin nam onze kinderen een dag onder haar hoede zodat zij een leuke dag hadden en wij aan de slag konden. Laatst kwamen drie vriendinnen ons helpen met sjouwen van puin, en de dag daarna kwamen twee vrienden een hele dag mee bikkelen!

Steun

Dankjewel allemaal, het is zo lief en zo waardevol! En dan vergeet ik nog het hulpaanbod van mensen van de sport, mijn schoonzusje, een andere vriendin en andere moeders van school, waar we op een later tijdstip nog een beroep op mogen doen. Oh, en onze nieuwe buren, die ons zo’n warm welkom hebben gegeven en hun materiaal en koffie ter beschikking stellen voor ons. Wat tof dat jullie ons willen helpen, ik vind het bijzonder en voel me echt gesteund door jullie.

Vooruitgang

Iedereen die tot nu toe komt kijken is onder de indruk van het pand. Maar dat heeft meerdere redenen. De meesten schrikken toch behoorlijk van de hoeveelheid werk of de scheefstand. Toch ziet iedereen ook wel de potentie, of hoe het uiteindelijk zal worden. Ik zie al niet eens meer de zooi. Zoals een vriendin van me ook zei: ‘als ik nu binnenloop, dan zie ik niet hoe het nu is, maar alleen nog hoe het straks wordt’ (zij gaat ook een klusperiode tegemoet). En precies zo is het: met elke dag dat we bezig zijn geweest, zie ik een stukje vooruitgang. Ook al wordt het een steeds grotere troep.

Veranderingen

Al met al zijn we daarom nog steeds heel tevreden met hoe alles loopt. Natuurlijk gaat het langzaam. De uurtjes na het werk en de weekenddagen zijn toch bij elkaar weinig effectieve tijd. Maar grote tegenslagen zijn er nog niet, en we hadden in ons hoofd al rekening gehouden met een jaar klussen. Dus we mogen van onszelf ook de tijd ervoor nemen. Ook nu zijn er weer de nodige veranderingen aangebracht. Er zijn ook verschillende vakmensen langs geweest om mee te denken over verschillende zaken, zoals het bekijken van alle rookkanalen, het herstellen van de ornamenten en lijstplafonds, het doorbreken van een draagmuur en het plaatsen van een dakkapel.

Hieronder een fotoverslag van afgelopen tijd:

Dit is in de ‘keuken’ op de begane grond. Dit wordt uiteindelijk de wachtkamer van de praktijk. Er staat hier een keukenblok in, die naar de andere kant moet, en er hangt een grote stenen schouw, die afgebroken moet worden. Hier zie je een foto van het wegbreken van een ingebouwde kast naast de keuken.

De rotzooi die overal achter vandaan komt en de wirwar aan leidingen, kabels en pijpen. Inmiddels is de elektra voor een groot gedeelte al hersteld, zijn de gasleidingen weggehaald en alle overige leidingen die niet meer nodig zijn.

Hier is te zien hoe de toog was (en de rest van de kamer) toen we het huis kochten.

Dit is dezelfde muur boven de toog. Hier zie je de draagmuur (!) in de woonkamer. We hebben (met moeite) een stuk weggebroken om te zien wat ermee is gedaan boven de toog. En het is maar de vraag of deze constructie bouwkundig wel helemaal in orde is. Omdat aan de andere kant van deze muur de muur wordt doorgebroken, laten we daar sowieso even naar kijken. Er lopen ook flinke scheuren in deze muur (niet op de foto).

Hier nogmaals een foto van de muur in de achterkamer zoals deze was. In een eerder verslag zag je al hoe de inbouwkasten links en rechts weggebroken zijn. In het midden loopt een rookkanaal. Deze wilden we ook weg hebben.

Dit is het rookkanaal vanaf de zolder, waar we zijn begonnen met wegbreken van de stenen. Het bleek dat dit rookkanaal al vrijwel los stond van de muur, erg gevaarlijk, maar gelukkig wel weer makkelijk om weg te breken.
En opnieuw verzamelen we heel veel puin. Dit keer stenen, ook leuk voor de variatie.Hier zie je hoe het rookkanaal er in de woonkamer uitzag, wat dus achter de voorzetwanden verstopt zat.

Het afbreken van de stenen ging snel. Kwam natuurlijk een heleboel roet en stof mee, maar ach.

Het uitzicht vanaf de zolder.Het resultaat na een avond wegbreken.

En van een afstandje. Afwerken met mooie muren en we hebben een boel ruimte gewonnen in dit gedeelte 🙂

Ohja. Dit was mijn klus toen ik mocht helpen klussen. Heb het puin mandje voor mandje naar beneden gelopen.

De volgende vrije avond was het rookkanaal in de keuken aan de beurt. Helaas voor ons zit dit rookkanaal volledig vastgemetseld en zelfs afgesmeerd met een dikke laag beton. Dit was dan ook het resultaat van een hele avond.

Omdat tekenen op de muur altijd leuk blijft. Hier kregen we hulp van 3 vriendinnen met wie we de hele avond stenen naar beneden hebben gesjouwd. Top!

Eén van de hoofdbrekens van Steef is hoe we de vloer nu moeten uitvlakken. Het huis is in het verleden extreem verzakt: zowel naar voren als naar opzij. Het verschil tussen de voor- en achterkant bedraagt 53cm (!) in hoogte. 

Gelukkig heeft het pand hoge plafonds. Toch balen we dat we die hoogte moeten inleveren om de vloeren uit te vlakken. Bovendien stoeiden we met de afstand tussen de vloer en de balken op zolder. We hebben nu uiteindelijk bedacht dat we per kamer gaan uitvlakken. Op die manier komen er verschillende opstapjes vanaf de overloop naar de kamers, maar wordt het hoogteverschil wel minder extreem.

Toen onze lieve vriendin onze kinderen meenam voor een dagje binnenspeeltuin, kon ik Steef helpen in huis. Mijn project die dag: de trapbekleding eraf halen. Er zat vloerbedekking op en, zoals het onze timmerman betaamt, legio nietjes. De bekleding ging er rap af, maar ik heb die dag behoorlijke blaren gekregen van het uittrekken van een miljoen nietjes. Deze trap is de trap naar zolder. Op de foto’s zie je misschien al hoe scheefgezakt deze is: de treden zijn niet meer horizontaal maar schuin en lopen naar voren af. De trap is daardoor erg gevaarlijk geworden en moet worden vervangen. Omdat de treden ook erg smal zijn, willen we een nieuwe trap gaan plaatsen met 2 treden minder. Hierdoor worden de treden iets hoger, maar ook iets breder.

De trap van de begane grond naar de eerste verdieping is gelukkig in betere staat. Deze houden we zo. Toevallig zitten er op de trappen geschilderde lopers: zoiets willen we uiteindelijk ook in de afwerking.

En dan nog een blijmakertje: de keukenkastjes zijn al geleverd. Veel te vroeg, maar dat kon niet anders. Gelukkig staan ze niet erg in de weg. Het maakt ons al wel enthousiast en blij, het is één van de eerste nieuwe dingen in huis 🙂

Bedankt voor jullie steun

Bedankt voor jullie steun

Deze is voor jou

Het is niet voor niets een bekend spreekwoord in Afrika: ‘it takes a village to raise a child’. Ik werd er weer aan herinnerd toen laatst een moeder tegen mij zei: ‘we doen het toch allemaal een beetje samen’. Het zette me aan het denken. En hoe meer ik er over nadacht, hoe meer ik besefte dat het klopte. Een kind groot brengen kun je niet alleen. De steun van anderen is daarbij onmisbaar.

Een ode aan jullie

Daarom vandaag een ode aan jou. Mijn steun, mijn redder in nood en rots in de branding. Een bedankje voor jullie, moeders uit mijn netwerk. Want zonder jullie, had ik nooit de stappen kunnen zetten die ik heb gemaakt. En misschien heb ik dit nog niet genoeg gezegd, dus daarom vandaag een keertje extra, in willekeurige volgorde.

Onverwachte tegenslagen

Bedankt lieve mama, dat we op je konden rekenen met onverwachte tegenslagen. Dat je kwam helpen als ik omhoog zat, om een handje toe te steken, de kinderen onder je hoede te nemen of ons simpelweg een zeldzaam avondje uit gaf. Bedankt, dat je ook nu weer je best doet om tussen al je onregelmatige diensten een mouw te passen aan onze nood. Zodat we onze vrije dagen kunnen sparen voor het klussen straks.

Bijslapen

Bedankt lieve papa, voor de fantastische uitjes die jullie iedere keer weer uit de hoge hoed lijken te toveren. Voor de onuitputtelijke liefde, voor alle logeerpartijtjes waardoor wij even konden bijslapen. Maar ook voor het meeleven op de momenten dat we elkaar even niet zagen. Voor de warmte en betrokkenheid die als een onzichtbaar lijntje voelbaar blijft.

Oppassen

Bedankt lieve schoonouders, voor al die talloze oppasmomenten. Voor wanneer ik op cursus moest op de zaterdagen en de kinderen soms voor dag en dauw al kwam brengen. Bedankt, dat zij bij jullie terecht konden toen ik mijn werkrooster moest omgooien. Dat zij iedere keer met enthousiasme naar jullie toegingen en met enthousiasme weer thuiskwamen. Bedankt voor al jullie hulp.

Druk gezin

Bedankt lieve schoonzus, dat ook jij er voor ons was, als onze gastouder ziek was of dingen ineens anders liepen dan gepland. Bedankt dat jij met je drukke gezin onze kinderen er schijnbaar moeiteloos aan toevoegt, met een vanzelfsprekendheid waar menig ouder jaloers op zal zijn. Bedankt, voor jouw kalmte als wij in de stress zaten, voor je relativering en creatieve oplossingen.

Herkenning

Bedankt lieve vriendinnen, voor al die momenten dat ik even stoom af moest blazen. Dat ik huilend aan de telefoon zat, of alleen maar kon klagen over alles in mijn leven. Bedankt voor al jullie medeleven, jullie steun, de herkenning, humor, relativeringsvermogen en ook de knuffels. Bedankt dat jullie me accepteerden, ook als ik er even minder voor jullie was. Bedankt dat er altijd weer een fijn samenzijn is, dat onze kinderen elkaar hebben, en we eerlijke gesprekken kunnen hebben over ons als ouders, over het opvoeden.

Vriendinnen

Bedankt lieve vriendin, dat jij daar ineens voor mijn deur stond met chocolaatjes, toen ik het even zwaar had. Bedankt lieve vriendin, voor wie je bent. Dat je daar was voor mij, langskwam, zomaar, altijd met wat lekkers, een flesje wijn of gewoon een praatje. Zelf hoogzwanger, maar dat vormde voor jou geen belemmering. Bedankt voor jouw persoonlijke cadeautjes, met zoveel zorg en liefde gemaakt.

Hoop en steun

Bedankt lieve buurvrouw, dat jij er voor mij was, toen ik ten einde raad was. Dat jij mijn kinderen onder je hoede nam, zodat ik mijn cursusopdrachten kon afronden. Zodat ik het onmogelijke toch nog mogelijk kon maken. Bedankt dat jij mij die ademruimte gaf, en hoop. Bedankt dat jij er ook was toen wij in het ziekenhuis lagen. Dat Stefan en de kinderen met je mee konden eten, dat je ook hier zorgde voor een rustpunt.

Moeders van school

Bedankt lieve moeder van school, dat jij mijn kinderen van school haalde toen ik hoogzwanger was. Dat jij ze meenam op het moment dat ik zelf niks meer waard was. Dat je mijn oudste twee langer liet spelen toen mijn jongste naar bed moest. Dat je ze alvast een hapje mee liet eten omdat dat qua tijd beter uitkwam. Bedankt, voor al die kleine grote gebaren.

Verhuizing

Bedankt lieve andere moeder van school, dat je mijn zoontje meenam toen ik geen oppas kon vinden toen ik moest werken. Bedankt voor de foto’s die je me stuurde, om te laten weten dat het goed ging met ze. Bedankt lieve derde moeder van school, dat je voorstelde om mijn zoontje met jouw zoontje te laten spelen, zodat wij de laatste dingen voor de verhuizing konden inpakken. Bedankt, dat je meedacht en dat je hem zelfs thuis bracht, wat een service!

Flexibiliteit

Bedankt lieve nanny, voor al jouw liefde, tijd en aandacht voor onze kinderen. Wat jij niet uit werkverplichting doet, maar als mens hebt te geven. Bedankt voor jouw flexibiliteit, dat je helpt op school en wat langer wilt blijven als dit soms nodig is. Bedankt voor jouw rust, kalmte en liefde.

Bedankt voor jullie steun

Bedankt alle lieve mensen, die dit voor mij deden en iedereen die ik niet genoemd heb. Hoe klein sommige gebaren ook mogen lijken, het betekent veel voor mij en ons als gezin. Het maakt me bewust van de rijkdom om ons heen en ik koester die. Bedankt dat jullie er allemaal voor ons zijn. En natuurlijk zijn wij er ook voor jullie!