Archief van
Tag: oppassen

De verbouwing deel 7

De verbouwing deel 7

Gas, water en muren

In het vorige deel zat ik in een jubelstemming, want er was een complete draagmuur weggehaald en een flinke slag geslagen. Nog steeds krijgen we veel hulp van mijn broertjes en dat zet zoden aan de dijk! Dit weekend was het dubbel ‘feest’ want mijn schoonzusje en zwager waren zo lief om de kinderen een ‘weekendje weg’ te gunnen, wat betekende dat wij een heel weekend samen door konden klussen.

Gave ruimte

Vorig weekend was er veel te doen. Door het weghalen van de muur, lag de hele tuin vol puin. Er zijn in totaal dat weekend 3 containers propvol met puin en zooi vol gesjouwd en afgevoerd. In de stromende regen. Toen al het vuil van de verdieping was, was pas écht goed zichtbaar hoe gaaf de ruimte nu is. Ik kan niet wachten tot ik in mijn lang gedroomde keuken sta, al kokend en bakkend…

Deadline!

Helaas is het voorlopig nog niet zo ver. Er is namelijk een deadline! Over minder dan 2 weken (op het moment van schrijven) verhuizen we namelijk al! We gaan op de benedenverdieping wonen. Maar er is nog geen verwarming, geen warm water, geen douche, geen keuken… Er moeten leidingen (water, warm water, gas) worden gelegd, muren worden gemaakt waar de CV komt te hangen en oh! Er moet überhaupt een vloer op zolder komen waar de muur op gaat staan. En voordat de vloer komt, moeten de leidingen én de afvoer er liggen. Vergeet ik nog iets? Afijn, het wordt een uitdaging. Maar Steef heeft er álle vertrouwen in. De optimist.

Fotoverslag

Kijk hier mee met het fotoverslag van afgelopen weken. Zin om te helpen? We kunnen altijd hulp gebruiken!

De tuin! Waar? Ja, er ligt het een en ander voor. Een berg puin en afval van afgelopen maanden. Het is soms een wonder dat het huis blijft staan met al de zooi die we er al uit hebben gesloopt.

Een foto van de achterkant van de tuin naar het huis toe.

Broertje Sam hard aan het sjouwen. Wat een werk!

De container na dag 1, half gevuld.

Broertjes Fons en Sam lopen het puin door het huis heen naar de container aan de voorkant.

Met helpende handjes gaat het ineens 3x zo snel.

Hèhè, het puin is weg op de eerste verdieping. Dit is de ruimte nu. Er staat nog een deurpost, die is inmiddels ook weg. De wand die je nu ziet wordt de keuken. Ongeveer op de plek waar de muur is weggehaald komt een keukeneiland. Waarvandaan we de foto hebben gemaakt, wordt de eetkamer.

Dit is vanuit de keukenkant, richting de overloop. Je ziet de loze deurpost nog. In de opening van de overloop wordt straks een deurpost gemaakt.

De ruimte vanuit de keuken gemaakt. Signe komt ook een kijkje nemen.

Het bleek dat onder het plafond van de keuken nog een origineel stucplafond zat. Helaas ook flink beschadigd en vergeeld. Het is nu een ratjetoe aan verschillende stucplafonds, dus dat wordt nadenken over hoe we het uiteindelijke plafond willen hebben.

In voorbereiding op de verhuizing hebben we het keukenblokje beneden alvast bij het andere blok neergezet. Dit wordt onze keuken annex eetkamer voor komende weken (ik zeg weken, omdat ik daarmee hoop dat het inderdaad bij weken blijft, en geen máánden).

Van ons vorige huis hadden we nog een extra aanrechtblad, dat we op dit keukenblok hebben gezet. Dit blokje wordt uiteindelijk ook in de praktijk gebruikt in de wachtkamer.

Project leidingen. Steef duikt de kruipruimte in onder de trapkast en de wc, om daar vanaf de hoofdkraan nieuwe leidingen voor water en gas te leggen. Dan maar meteen goed aanpakken en een grote, goeie leiding aanleggen. Dat betekent dus wel 3x eenzelfde leiding (warm, koud en gas) van de voordeur (hoofdkraan) naar de tweede verdieping leggen.

Niet zo’n leuk klusje, want op de begane grond moeten de leidingen via de kruipruimte worden gelegd, wat claustrofobische momentjes voor Steef oplevert.

Iets meer ruimte is er in de kelder.

Leidingen via de trapkast door het plafond naar de eerste verdieping. Inmiddels kan ik ‘pijpen snijden’ ook op mijn CV toevoegen. Net als vloerisolatie leggen trouwens.

De leidingen op de eerste verdieping bij de keuken komen achter de afdekplint.

Mijn schoonzusje en zwager waren zo lief een weekendje weg aan onze kinderen te geven, waardoor Steef en ik weer samen aan de slag konden. Ik heb het project muren metselen (herstellen) op me genomen. Of gaatjes vullen zoals Steef het noemt 🙂
Ik kreeg direct meer respect voor metselaars, want dat is nog best lastig! In eerste instantie lag 80% van de metselspecie op de grond, in plaats van op de muur. Maar na een tijd kreeg ik de slag te pakken.

Bij het weghalen van onnodige ‘artefacten’ van de muur, ontdekte we een prachtig autenthiek smeedijzeren ventilatierooster die verstopt zat achter zo’n lelijk ding met plastic lamellen. Bedoeling is om deze voorzichtig te verwijderen en ergens in huis terug te brengen als decoratie.

Het resultaat van de muur bij de eetkamer, waarschijnlijk zien jullie geen verschil dus zal ik het maar even zeggen: de gaten zijn gedicht 🙂

De muur bij de keuken is hier ook hersteld. Tegels verwijderd en de gaten die in de muur waren geslagen bij het verwijderen van het rookkanaal zijn weer dichtgemaakt.

Bedankt voor jullie steun

Bedankt voor jullie steun

Deze is voor jou

Het is niet voor niets een bekend spreekwoord in Afrika: ‘it takes a village to raise a child’. Ik werd er weer aan herinnerd toen laatst een moeder tegen mij zei: ‘we doen het toch allemaal een beetje samen’. Het zette me aan het denken. En hoe meer ik er over nadacht, hoe meer ik besefte dat het klopte. Een kind groot brengen kun je niet alleen. De steun van anderen is daarbij onmisbaar.

Een ode aan jullie

Daarom vandaag een ode aan jou. Mijn steun, mijn redder in nood en rots in de branding. Een bedankje voor jullie, moeders uit mijn netwerk. Want zonder jullie, had ik nooit de stappen kunnen zetten die ik heb gemaakt. En misschien heb ik dit nog niet genoeg gezegd, dus daarom vandaag een keertje extra, in willekeurige volgorde.

Onverwachte tegenslagen

Bedankt lieve mama, dat we op je konden rekenen met onverwachte tegenslagen. Dat je kwam helpen als ik omhoog zat, om een handje toe te steken, de kinderen onder je hoede te nemen of ons simpelweg een zeldzaam avondje uit gaf. Bedankt, dat je ook nu weer je best doet om tussen al je onregelmatige diensten een mouw te passen aan onze nood. Zodat we onze vrije dagen kunnen sparen voor het klussen straks.

Bijslapen

Bedankt lieve papa, voor de fantastische uitjes die jullie iedere keer weer uit de hoge hoed lijken te toveren. Voor de onuitputtelijke liefde, voor alle logeerpartijtjes waardoor wij even konden bijslapen. Maar ook voor het meeleven op de momenten dat we elkaar even niet zagen. Voor de warmte en betrokkenheid die als een onzichtbaar lijntje voelbaar blijft.

Oppassen

Bedankt lieve schoonouders, voor al die talloze oppasmomenten. Voor wanneer ik op cursus moest op de zaterdagen en de kinderen soms voor dag en dauw al kwam brengen. Bedankt, dat zij bij jullie terecht konden toen ik mijn werkrooster moest omgooien. Dat zij iedere keer met enthousiasme naar jullie toegingen en met enthousiasme weer thuiskwamen. Bedankt voor al jullie hulp.

Druk gezin

Bedankt lieve schoonzus, dat ook jij er voor ons was, als onze gastouder ziek was of dingen ineens anders liepen dan gepland. Bedankt dat jij met je drukke gezin onze kinderen er schijnbaar moeiteloos aan toevoegt, met een vanzelfsprekendheid waar menig ouder jaloers op zal zijn. Bedankt, voor jouw kalmte als wij in de stress zaten, voor je relativering en creatieve oplossingen.

Herkenning

Bedankt lieve vriendinnen, voor al die momenten dat ik even stoom af moest blazen. Dat ik huilend aan de telefoon zat, of alleen maar kon klagen over alles in mijn leven. Bedankt voor al jullie medeleven, jullie steun, de herkenning, humor, relativeringsvermogen en ook de knuffels. Bedankt dat jullie me accepteerden, ook als ik er even minder voor jullie was. Bedankt dat er altijd weer een fijn samenzijn is, dat onze kinderen elkaar hebben, en we eerlijke gesprekken kunnen hebben over ons als ouders, over het opvoeden.

Vriendinnen

Bedankt lieve vriendin, dat jij daar ineens voor mijn deur stond met chocolaatjes, toen ik het even zwaar had. Bedankt lieve vriendin, voor wie je bent. Dat je daar was voor mij, langskwam, zomaar, altijd met wat lekkers, een flesje wijn of gewoon een praatje. Zelf hoogzwanger, maar dat vormde voor jou geen belemmering. Bedankt voor jouw persoonlijke cadeautjes, met zoveel zorg en liefde gemaakt.

Hoop en steun

Bedankt lieve buurvrouw, dat jij er voor mij was, toen ik ten einde raad was. Dat jij mijn kinderen onder je hoede nam, zodat ik mijn cursusopdrachten kon afronden. Zodat ik het onmogelijke toch nog mogelijk kon maken. Bedankt dat jij mij die ademruimte gaf, en hoop. Bedankt dat jij er ook was toen wij in het ziekenhuis lagen. Dat Stefan en de kinderen met je mee konden eten, dat je ook hier zorgde voor een rustpunt.

Moeders van school

Bedankt lieve moeder van school, dat jij mijn kinderen van school haalde toen ik hoogzwanger was. Dat jij ze meenam op het moment dat ik zelf niks meer waard was. Dat je mijn oudste twee langer liet spelen toen mijn jongste naar bed moest. Dat je ze alvast een hapje mee liet eten omdat dat qua tijd beter uitkwam. Bedankt, voor al die kleine grote gebaren.

Verhuizing

Bedankt lieve andere moeder van school, dat je mijn zoontje meenam toen ik geen oppas kon vinden toen ik moest werken. Bedankt voor de foto’s die je me stuurde, om te laten weten dat het goed ging met ze. Bedankt lieve derde moeder van school, dat je voorstelde om mijn zoontje met jouw zoontje te laten spelen, zodat wij de laatste dingen voor de verhuizing konden inpakken. Bedankt, dat je meedacht en dat je hem zelfs thuis bracht, wat een service!

Flexibiliteit

Bedankt lieve nanny, voor al jouw liefde, tijd en aandacht voor onze kinderen. Wat jij niet uit werkverplichting doet, maar als mens hebt te geven. Bedankt voor jouw flexibiliteit, dat je helpt op school en wat langer wilt blijven als dit soms nodig is. Bedankt voor jouw rust, kalmte en liefde.

Bedankt voor jullie steun

Bedankt alle lieve mensen, die dit voor mij deden en iedereen die ik niet genoemd heb. Hoe klein sommige gebaren ook mogen lijken, het betekent veel voor mij en ons als gezin. Het maakt me bewust van de rijkdom om ons heen en ik koester die. Bedankt dat jullie er allemaal voor ons zijn. En natuurlijk zijn wij er ook voor jullie!