Archief van
Tag: herinneringen

Opnieuw verhuisd!

Opnieuw verhuisd!

Definitief verhuisd

Nog geen halfjaar geleden schreef ik dit artikel, waarin ik vertelde over de verhuizing en hoe dit voor ons gezin was. Nu, een halfjaar later, maken we voor de tweede keer een grote verandering mee. Als kinderen bij ons op intake komen, vragen we altijd uit of er ingrijpende gebeurtenissen zijn geweest, zoals een verhuizing. Want een verhuizing is ingrijpend. En ik voel me er rot over dat we noodgedwongen 2x in korte tijd zo’n heftige verandering moesten ondergaan.

Wat doet het met je kind?

Wat betekent een verhuizing voor een kind? Je thuis is alles wat vertrouwd en bekend is. Met de personen die van je houden en met wie je graag samen bent, met al jouw spulletjes die bij jou als persoon horen en jou representeren. Want het speelgoed van een kind zegt ook iets over zijn interesses, zijn vrijetijdsbesteding, zijn karakter en passies. Het is voor een kind een verlengstuk van zichzelf.

Vertrouwde plek

Een kamertje, een favoriet hoekje of plekje in huis. De bekende plekken die verbonden zijn met de rituelen en gebruiken in een gezin: een stoel waar je altijd je kind in slaap wiegt voor het gaat slapen, de eettafel waar je samen aan ontbijt, de kachel waar je schoentjes neerzet met Sinterklaas, of dat fijne plekje op het aanrecht waar je op mocht zitten als mama aan het koken was.

Herinneringen

Een huis is meer dan een berg stenen, ramen en een deur. Voor je kind is het de plek waar het zich ontwikkelt, zijn eerste en meest belangrijke herinneringen maakt. Het huis maakt bovendien onderdeel uit van nog meer. Denk maar aan de vaste wandelingetjes naar de speeltuintjes om de hoek, de buurtsuper verderop of tripjes naar de bieb. Bovendien maakt je kind er vaak ook vriendjes, heeft het misschien wel de school in de wijk zitten en speelt het er graag buiten.

Voorspelbaar

Een verhuizing trekt als het ware bijna letterlijk de grond onder de voeten van je kind weg. Al deze vertrouwdheden, die de veiligheid en voorspelbaarheid garandeerden in zijn leventje, vallen in één klap weg. Zeker als je kind wordt ‘weggetrokken’ uit de wijk, en ook nog afscheid moet nemen van vriendjes, school, sport en andere vastigheden, kan dit een grote schok zijn voor je kind.

Ingrijpende gebeurtenis

Natuurlijk is een verhuizing echt niet altijd rampspoed en raakt je kind heus niet per definitie getraumatiseerd als je verhuisd, maar het is naïef om te denken dat je kind er niks van meekrijgt of de impact onderschat. Het is altijd ingrijpend namelijk. Als volwassenen hebben we gelukkig het vermogen alles in perspectief te zetten, het grotere plaatje in gedachten te houden en ons te richten op die abstracte, lange termijn. Je kind niet. Die is bij wijze van spreken maar overgeleverd aan de grillen van zijn ouders. Weten zij veel waar zij terecht gaan komen, hoe ze dat zullen vinden en hoe dat later zal gaan.

Vertrouwen

Ze hebben het maar van ons aan te nemen, en vertrouwen daarin bijna blind op ons. Ze moeten wel, want ze beschikken nog niet over het vermogen om net als wij verder te kijken dan morgen. Dat is iets prachtigs en wonderlijks, maar we moeten ons als ouders ook goed realiseren dat het iets kwetsbaars is. Ga dus niet onverschillig of nonchalant om met de zorgen of reacties van je kind op de verhuizing, maar neem ze serieus.

Spannend

Terugkomend op onze verhuizing. Ons grut logeerde die nacht bij opa en oma, waarvan we al te horen kregen dat met name de oudste stikzenuwachtig was voor de verhuizing. De laatste nacht in de flat waren ze niet te houden. Als een stel ongeleide projectielen schoten ze die avond door de flat heen en was het een kakofonie aan uitgelaten kreten in huis. Slapen lukte pas toen ze zich uiteindelijk uitgeput overgaven aan de slaap. Aan alle kanten was merkbaar dat het onderwerp leefde, ook al uitten ze dat niet direct naar ons toe.

Vastigheden

Toen we de kinderen uiteindelijk naar hun nieuwe huis brachten, schoten ze nerveus het huis door, op zoek naar hun bekende spullen, naar de ijkpunten uit hun leven.  Zodra deze belangrijkste zaken waren gevonden, keerde heel snel de rust terug. De eerste nacht ging verbazingwekkend soepel, en eigenlijk alle nachten daarna sliepen ze goed. Van derden (school, de sport) kregen we ineens de vraag terug hoe het nu beviel: blijkbaar hadden onze kinderen het er ook met anderen over gehad, en dat is een goed teken. Ze delen dit met anderen en, gelukkig, laten ze zich er positief over uit.

Zeggenschap

Waar we nu zitten: de benedenverdieping, is tijdelijk. Uiteindelijk wordt het meerendeel van waar we wonen ingericht voor de praktijk en een deel gesloopt (aanbouw). We proberen de kinderen zoveel mogelijk te betrekken bij alle processen van de verbouwing en ze hierin ook zeggenschap te geven. Wij maken bijvoorbeeld de indeling van de kinderkamers, maar we laten de vrije keuze wie welke kamer kiest. En hetzelfde geldt voor de kleuren die ze willen: we laten ze de keuze voor de kleuren op de muur, maar wij kiezen de uiteindelijke kleurstaaltjes waar ze uit mogen kiezen.

Meer betrokken

Op deze manier hoop ik dat ze ook meer concreet beleven wat er gebeurd, dat het minder abstract wordt. Dat ze mee kunnen groeien met de vorderingen van de verbouwing. En dat het daarmee een gedeelde belevenis wordt. Voor nu ben ik in ieder geval trots op ze, op hoe goed ze zich er doorheen slaan, hoe veerkrachtig ze zich tonen. Ik ben ook blij voor ze, dat het nu klaar is, dat verhuizen. Dat ze zich nu weer voorzichtig kunnen wortelen in deze nieuwe locatie. Want wat is het fijn hier, wat een toplocatie. We genieten nu al van alle luxe om ons heen en waarderen elke kleine vooruitgang.

Review: “Mom’s one line a day”

Review: “Mom’s one line a day”

Dagboek over 5 jaar

“Een iets andere review dit keer. Niet over een inhoudelijk boek, maar over een leeg dagboek, dat inmiddels een heel belangrijke plek in mijn dagelijks ritueel heeft gekregen. Het zal jullie niet verbazen dat ik van schrijven houd, en ik vind het concept van deze simpele dagboeken een enorm succes. Inmiddels schrijf ik al een paar jaar in dit dagboekje, dus is het tijd om het met jullie te delen.”

 

De feiten:

  • Titel:  ‘Mom’s One Line A Day. A Five Year Memory Book.’
  • Uitgever: Chronicle Books
  • Publicatiedatum: 2010
  • Aantal pagina’s: 372
  • Prijs: €14,99

Algemeen

Dit dagboek is niet het old skool dagboek met lege pagina’s en een slotje, maar heeft een opbouw die je de laatste jaren steeds vaker ziet bij dagboeken: je houdt vijf jaar lang elke dag dit dagboek bij. Zo heb je na vijf jaar een compleet naslagwerk. Dit dagboekje is speciaal gericht op moeders. Ik gebruik hem dan ook om mijn ervaringen als moeder en de gebeurtenissen uit het leven van de kinderen in bij te houden.

review vijf jaren dagboek gezin moeder

Eerste indruk

Het is een fijn, klein en handzaam boekje. De afmetingen zijn ongeveer 16cm bij 10cm en 3cm dik. De bladzijden hebben een gouden rand aan de buitenzijde, wat een nostalgische en chique indruk geeft. De hardcover is stevig, met een zachte, dikke buitenkant. Dit maakt het prettig om vast te houden. Ook heeft het boek een mooi gouden leeslint. De lay-out is mooi in zijn eenvoud. Van binnen zijn alle pagina’s gelijk aan elkaar. Het boek blijft bovendien goed openliggen, wat wel zo prettig is om er in te schrijven (en te lezen).

dagboek vijf jaren schrijven onthouden persoonlijk gezin kinderen moeder

Gebruik van het boek

Je kunt op elke willekeurige dag beginnen met het dagboek. Stel dat je vandaag zou beginnen (ik schrijf dit op 25 januari 2017), dan zoek je 25 januari op. Op deze bladzijde staan vijf tekstvakjes onder elkaar, bedoeld voor elk jaar dat je er in schrijft. Vandaag begin je dan in het bovenste vakje, waar je aan het einde van de dag een regeltje (of meer) schrijft over vandaag. Morgen ga je dan naar de volgende bladzijde, enz. Net zo lang tot je weer terugkomt bij 25 januari in het volgende jaar. Dan schrijf je in het vakje daaronder en begint een nieuwe cyclus. Als je het structureel bijhoudt, heb je een handzaam boekje vol dierbare herinneringen over 5 jaar. Achterin het boek zitten nog extra pagina’s waarop je de belangrijkste data kunt noteren, zodat je de gebeurtenissen van die dagen gemakkelijk terug kunt vinden.

dagboek vijf jaren schrijven onthouden persoonlijk gezin kinderen moeder

Mijn ervaring

Sinds 4 oktober 2014 schrijf ik in dit boekje, dus ik ben nu in het derde jaar bezig met schrijven. En ik heb spijt dat ik niet veel eerder ben begonnen. Altijd heb ik wel hapsnap geschreven in losse notitieboekjes of suffige babyboeken, maar dat dekt de lading bij lange na niet. Het spreekwoord ‘wie schrijft, die blijft’ is ook hier van toepassing. Het is ontzettend cliché maar je vergeet zoveel! Ik zou bijvoorbeeld ook veel meer foto’s en video’s van onze kinderen moeten maken, maar dat schiet er doorgaans bij in. Doordat schrijven in deze dagboekjes (ik houd er meerdere bij) onderdeel is van mijn routine vlak voor ik ga slapen, ben ik ervan verzekerd dat ik de grote en kleine gebeurtenissen uit ons gezinsleven onthoud. Ik vind het heerlijk om terug te lezen hoe het de voorgaande jaren ging, welke streken ze uithaalden of met welke thema’s we toen bezig waren. Niet zelden zit ik grinnikend terug te lezen, omdat ik komische voorvallen alweer was vergeten of nu kan lachen om situaties waar we een jaar eerder met ons handen in het haar zaten. Ook bijzonder is om terugkerende patronen te zien. Dat onze kinderen bijvoorbeeld rond dezelfde periode van het jaar ziek worden, dat we (toevallig?) dezelfde soort uitstapjes maken, bijvoorbeeld. Ik houd deze dagboeken in eerste instantie voor mijzelf bij, maar ik kan me goed voorstellen dat ik deze boekjes op termijn aan mijn eigen kinderen doorgeef, zodat zij terug kunnen lezen over hun eigen kindertijd. Het is een stukje familiegeschiedenis wat ik dan in feite doorgeef, dat vind ik een mooi idee.

review dagboek vijf jaren schrijven onthouden persoonlijk gezin kinderen moeder

Pluspunten

  • Mooi vormgegeven boekje
  • Handzaam formaat, ligt lekker in de hand
  • Gemakkelijk bij te houden en vol te houden doordat een zinnetje per dag al voldoende is
  • Nooit meer belangrijke en minder belangrijke gebeurtenissen uit de kinderjaren en het gezinsleven vergeten
  • Een zeer persoonlijk naslagwerk
  • Leuk om te doen en om in terug te lezen
  • Een stukje familiegeschiedenis om eventueel door te geven aan je kinderen

Minpunten

  • Als je het dagboekje een paar dagen vergeet in te vullen, is het soms lastiger terug te halen wat je die dagen ervoor hebt gedaan en wat je op kunt schrijven.
  • Als je het een paar dagen vergeet in te vullen, is het meer werk om te schrijven.

Conclusie

Ik wil niet meer zonder. Het is voor mij echt een ritueeltje geworden wat me bovendien ook helpt om op de dag te reflecteren. Soms zet ik de gebeurtenissen neer, soms mijn gevoelens, andere keren mijn gedachtes of intenties. Je kunt het zo breed maken als je wilt. Omdat het open is, biedt het veel mogelijkheden. Ik geniet van het bijhouden en ben zeker van plan na 5 jaar opnieuw dit boekje te kopen voor de jaren daarna.