Archief van
Tag: helpen

De verbouwing: deel 22

De verbouwing: deel 22

Nog een paar dagen…

Je zou het bijna vergeten, maar we hebben 1,5 jaar zonder vaatwasser gedaan en ruim een jaar zonder verwarming. Tot 4 december: toen ging eindelijk de verwarming (voor zover deze er lag) aan! Heaven! Warme voetjes en zeesterren maken op de grond. We waren bijna vergeten hoe het voelt om in comfort te leven, en wat waarderen we de warmte dan ook enorm. Als er nu mensen over de vloer komen, hoeven we ons in ieder geval niet bezwaard te voelen over de temperaturen.

Véél werk

Het nieuwe jaar nadert met rappe schreden, en helaas gaan de vorderingen niet in gelijke tred daarmee op. We werken ons echt uit de naad, waarbij we elk vrij moment, elke avond, elk uurtje dat de kinderen zichzelf vermaken of de jongste slaapt, gebruiken. Schuren, schoonmaken, lakken, nog eens schuren, schoonmaken en lakken. Uren droogtijd, stofvrij maken, duizend tripjes naar de bouwmarkt, een workshop volgen voor het leggen van een smeervloer, en tussendoor nog voor een gezin en een eigen onderneming zorgen.

Maar ook zichtwerk!

Het is hard werken, en ik voel de deadline van 1 januari steeds meer in mijn nek hijgen. Onwijs dankbaar ben ik daarom, voor alle hulp die we krijgen. Van lieve familie en vrienden en ook mijn lieve collega, die soms meerdere keren hun vrije uurtjes opofferen voor ons project. Ondanks dat lijken de klussen zich soms eerder te verveelvoudigen, dan dat ze afnemen. Aan de andere kant is er ook veel zichtwerk gekomen in de afwerking, en dat maakt me dan weer blij en trots, en houd de moed erin.

We nemen je mee door de vorderingen van afgelopen tijd. Binnenkort volgt deel 23, met de laatste broodnodige vorderingen vóór de verhuizing van de praktijk in januari.

De verdeler van de vloerverwarming voor de begane grond wordt geïnstalleerd.

Beetje jammer dat het nét een tikkie uitsteekt langs de muur. Maar een kastje omheen bouwen, zodat het netjes wordt weggewerkt.

Dan een grote klus: de gang. Wat een ellende, overal waar je kijkt is het eigenlijk ellende.

Het plafond hebben we eruit gesloopt, en er liep van alles aan bedrading en leidingen, op de meest vreemde wijzes (dwars door een deurpost bijvoorbeeld), en zelfs nog een oude PTT kabel. Tijd voor modernisering dus, en tijd voor een afgewerkt plafond.

Hier zijn net nieuwe rachels geplaatst. Isolatie tussen het rachelwerk en ook de nodige elektra wordt daarin weggewerkt.

Uit eigenbelang helpen de kinderen een handje mee. En dat is fijn, want het is een rotklus: vliesbehang van de muren steken.

 

Helaas is steken niet genoeg, sommige stukken behang zitten múúrvast! Dus hebben we een stoommachine gehuurd en heb ik wat avondjes stoomsessies met de gangmuurtjes gehouden.

Wat een ellende komt er dan van die muren af. Natte plakzooi, en uiteindelijk zien de muren er eigenlijk nog steeds niet uit.

Op naar een volgende klus: de vloer in de eetkamer/keuken uitvlakken. Zie je die spaanplaten rechts op de foto? Tot zo hoog moest de vloer worden uitgevlakt om het waterpas te maken. Zo hoog, dat Steef er een trapje in heeft gemaakt naar de woonkamer toe.

De voegen en schroefgaten van de gipsplaten moeten gevuld worden, geschuurd en nogmaals gevuld, om er uiteindelijk strakke muren van te kunnen maken.

 

De voegen zijn gevuld.

Steef schudt even een trapje uit zijn korte mouw…

En dan kunnen we beginnen met het uitvlakken. Het grove werk doen we met pir platen (ik leer heel wat nieuwe terminologie bij). Een soort stevig piepschuim, maar dan rete duur.

 

Fons had ooit de tip om lijntjes te spannen om de vloeren waterpas uit te kunnen vlakken, dus dat hebben we hier ook toegepast. Na de pirplaten, volgt een soort kattengrit, als ik het goed zeg zijn dat vermiculiet korrels. Deze vullen de gaten en kieren op, waarop de platen komen.

Daarna komen de noppenplaten voor de vloerverwarming.

En even wat gipsplaten als ‘staptegels’.

En dan is de vloerverwarming aan de beurt.

 

Ook hier is een enorme opstap gekomen om de kamer binnen te komen. Nog even over nadenken of we daar nog een tree in willen maken, of het zo laten.

Zie je dat de vloer nu tot aan de bovenkant van de trap komt?

En dan als laatste stap het neerleggen van de gipsplaten!

Nog geen vloer, maar wel vastliggende gipsplaten met inmiddels werkende verwarming. Wat een vooruitgang!

Heel blij met de keuken in wording.

En wederom een interne verhuizing. Meia krijgt een ander (tijdelijk) bed.

De voormalig kinderkamer, nu helemaal leeggehaald zodat er ook hier geklust kan worden.

Project wachtkamer. Zoals je ziet, ook hier is veel werk aan de winkel. Een jaar geleden gebruikten we deze ruimte nog als slaapkamertje. Ijskoud en tochtig, met regelmatig vallend gruis uit het plafond en de muur, en zelfs een keer een complete lekkage boven m’n bed.

De muur (rechts) is dichtgemaakt en afgewerkt. En ook het stuk muur boven de trap is dichtgemaakt, en klaar voor afwerking. Dan is nu het plafond aan de beurt.

Het slopen van het plafond gaf weer een enorme bende, en zelfs een gefossiliseerde muis, tot groot ontzag en enthousiasme van de kinderen. In rap tempo bracht Steef ook hier nieuwe rachels en isolatie aan. Elektra weer netjes weggewerkt in het plafond.

En dan zit er ineens een net wit plafond in de kamer, compleet met lichtpuntjes! Ik ben al blij met de bak licht die dat geeft.

M’n schoonvader komt een paar uurtjes helpen met het voorstrijken van de muren. Ik help mee, en sop alle muren af om ze stofvrij te maken.

Zo’n klusje waar veel tijd in zit, maar waar je letterlijk helemaal niks van terugziet. Het voelt soms bijna ondankbaar, maar dat is het niet! We prijzen ons iedere keer weer gelukkig met alle beetjes hulp die we krijgen!

Project deuren en posten schuren. Ik heb dagenlang kramp in mijn handen en armen gehad als ik dezelfde bewegingen maakte, en de blaren stonden op m’n vingers. Wát een takke klus. Al die mini randjes, waar je zelfs met de hand amper bijkomt… ronduit ellende.

Na dagen schuren, inclusief schuurmachine werk op de vlakke stukken, zien de deuren er zo uit.

Deze look schijnt tegenwoordig helemaal hip te zijn, je zou het bijna zo laten.

Close up van zo’n gruwelijke post met tig richels en randjes.

Hulptroepen arriveren! Uiteindelijk hebben we met 4 man sterk een hele ochtend en deel van de middag verder geschuurd.

Collega Sanne en haar vriend en twee vriendinnen kwamen helpen en brachten grof geschut mee in de vorm van nog meer schuurmachines en een ontembaar enthousiasme.

De en suite deuren van de behandelkamer worden onder handen genomen.

Sanne stort zich op de deur van de kinderkamer.

En een vriendinnetje maakt haar primeur (ja echt!) met schilderen! Ik voel me vereerd dat ik getuige was van dit bijzondere moment 😉

Girl power! Hoewel, als je goed kijkt, zie je ook een man bezig aan de andere kant van de muur…

…jawel! Hier neemt hij de posten onder handen.

Steef komt terug van een workshop boncire (voor de vloer in de praktijk), en helpt met stofvrij maken van het schuurwerk.

De eerste witte lagen worden aangebracht in de behandelkamers!

Met direct een bevredigend resultaat.

Ook hier is alles lekker wit.

Ik heb de smaak te pakken, en trek ’s avonds een blik gekleurde verf open: grijsgroen voor de kleine behandelkamer!

En heel blij met het resultaat!

De dagen en zelfs weken erna verven we bijna dagelijks wel muren, posten, kozijnen of deuren. Helaas moet alles 2x, dus het is een onwijs tijdrovende klus.

Maar wat knapt het op, van het frisse wit! Volgende keer zie je hoe de praktijkruimtes eruit zien, de kleurtjes en hopelijk al iets van de inrichting!

Het is helaas al duidelijk dat we de vloer niet op tijd af krijgen, dus moeten we het met een tijdelijke vloer doen bij de start van de overgang naar Dordrecht.

De verbouwing deel 4

De verbouwing deel 4

Vele handen maken licht werk

Het is zo lief hoeveel hulp we krijgen aangeboden! Onze ouders en schoonouders vangen de kinderen af en toe ’s avonds op, zodat ik Steef kan helpen met klussen na het werk. Een van mijn broertjes is een weekend over geweest om te helpen met klussen, dat was top! We hebben de kinderen uit logeren mogen brengen bij vriendjes van onze kinderen zodat wij onze handen vrij hadden. Een andere vriendin nam onze kinderen een dag onder haar hoede zodat zij een leuke dag hadden en wij aan de slag konden. Laatst kwamen drie vriendinnen ons helpen met sjouwen van puin, en de dag daarna kwamen twee vrienden een hele dag mee bikkelen!

Steun

Dankjewel allemaal, het is zo lief en zo waardevol! En dan vergeet ik nog het hulpaanbod van mensen van de sport, mijn schoonzusje, een andere vriendin en andere moeders van school, waar we op een later tijdstip nog een beroep op mogen doen. Oh, en onze nieuwe buren, die ons zo’n warm welkom hebben gegeven en hun materiaal en koffie ter beschikking stellen voor ons. Wat tof dat jullie ons willen helpen, ik vind het bijzonder en voel me echt gesteund door jullie.

Vooruitgang

Iedereen die tot nu toe komt kijken is onder de indruk van het pand. Maar dat heeft meerdere redenen. De meesten schrikken toch behoorlijk van de hoeveelheid werk of de scheefstand. Toch ziet iedereen ook wel de potentie, of hoe het uiteindelijk zal worden. Ik zie al niet eens meer de zooi. Zoals een vriendin van me ook zei: ‘als ik nu binnenloop, dan zie ik niet hoe het nu is, maar alleen nog hoe het straks wordt’ (zij gaat ook een klusperiode tegemoet). En precies zo is het: met elke dag dat we bezig zijn geweest, zie ik een stukje vooruitgang. Ook al wordt het een steeds grotere troep.

Veranderingen

Al met al zijn we daarom nog steeds heel tevreden met hoe alles loopt. Natuurlijk gaat het langzaam. De uurtjes na het werk en de weekenddagen zijn toch bij elkaar weinig effectieve tijd. Maar grote tegenslagen zijn er nog niet, en we hadden in ons hoofd al rekening gehouden met een jaar klussen. Dus we mogen van onszelf ook de tijd ervoor nemen. Ook nu zijn er weer de nodige veranderingen aangebracht. Er zijn ook verschillende vakmensen langs geweest om mee te denken over verschillende zaken, zoals het bekijken van alle rookkanalen, het herstellen van de ornamenten en lijstplafonds, het doorbreken van een draagmuur en het plaatsen van een dakkapel.

Hieronder een fotoverslag van afgelopen tijd:

Dit is in de ‘keuken’ op de begane grond. Dit wordt uiteindelijk de wachtkamer van de praktijk. Er staat hier een keukenblok in, die naar de andere kant moet, en er hangt een grote stenen schouw, die afgebroken moet worden. Hier zie je een foto van het wegbreken van een ingebouwde kast naast de keuken.

De rotzooi die overal achter vandaan komt en de wirwar aan leidingen, kabels en pijpen. Inmiddels is de elektra voor een groot gedeelte al hersteld, zijn de gasleidingen weggehaald en alle overige leidingen die niet meer nodig zijn.

Hier is te zien hoe de toog was (en de rest van de kamer) toen we het huis kochten.

Dit is dezelfde muur boven de toog. Hier zie je de draagmuur (!) in de woonkamer. We hebben (met moeite) een stuk weggebroken om te zien wat ermee is gedaan boven de toog. En het is maar de vraag of deze constructie bouwkundig wel helemaal in orde is. Omdat aan de andere kant van deze muur de muur wordt doorgebroken, laten we daar sowieso even naar kijken. Er lopen ook flinke scheuren in deze muur (niet op de foto).

Hier nogmaals een foto van de muur in de achterkamer zoals deze was. In een eerder verslag zag je al hoe de inbouwkasten links en rechts weggebroken zijn. In het midden loopt een rookkanaal. Deze wilden we ook weg hebben.

Dit is het rookkanaal vanaf de zolder, waar we zijn begonnen met wegbreken van de stenen. Het bleek dat dit rookkanaal al vrijwel los stond van de muur, erg gevaarlijk, maar gelukkig wel weer makkelijk om weg te breken.
En opnieuw verzamelen we heel veel puin. Dit keer stenen, ook leuk voor de variatie.Hier zie je hoe het rookkanaal er in de woonkamer uitzag, wat dus achter de voorzetwanden verstopt zat.

Het afbreken van de stenen ging snel. Kwam natuurlijk een heleboel roet en stof mee, maar ach.

Het uitzicht vanaf de zolder.Het resultaat na een avond wegbreken.

En van een afstandje. Afwerken met mooie muren en we hebben een boel ruimte gewonnen in dit gedeelte 🙂

Ohja. Dit was mijn klus toen ik mocht helpen klussen. Heb het puin mandje voor mandje naar beneden gelopen.

De volgende vrije avond was het rookkanaal in de keuken aan de beurt. Helaas voor ons zit dit rookkanaal volledig vastgemetseld en zelfs afgesmeerd met een dikke laag beton. Dit was dan ook het resultaat van een hele avond.

Omdat tekenen op de muur altijd leuk blijft. Hier kregen we hulp van 3 vriendinnen met wie we de hele avond stenen naar beneden hebben gesjouwd. Top!

Eén van de hoofdbrekens van Steef is hoe we de vloer nu moeten uitvlakken. Het huis is in het verleden extreem verzakt: zowel naar voren als naar opzij. Het verschil tussen de voor- en achterkant bedraagt 53cm (!) in hoogte. 

Gelukkig heeft het pand hoge plafonds. Toch balen we dat we die hoogte moeten inleveren om de vloeren uit te vlakken. Bovendien stoeiden we met de afstand tussen de vloer en de balken op zolder. We hebben nu uiteindelijk bedacht dat we per kamer gaan uitvlakken. Op die manier komen er verschillende opstapjes vanaf de overloop naar de kamers, maar wordt het hoogteverschil wel minder extreem.

Toen onze lieve vriendin onze kinderen meenam voor een dagje binnenspeeltuin, kon ik Steef helpen in huis. Mijn project die dag: de trapbekleding eraf halen. Er zat vloerbedekking op en, zoals het onze timmerman betaamt, legio nietjes. De bekleding ging er rap af, maar ik heb die dag behoorlijke blaren gekregen van het uittrekken van een miljoen nietjes. Deze trap is de trap naar zolder. Op de foto’s zie je misschien al hoe scheefgezakt deze is: de treden zijn niet meer horizontaal maar schuin en lopen naar voren af. De trap is daardoor erg gevaarlijk geworden en moet worden vervangen. Omdat de treden ook erg smal zijn, willen we een nieuwe trap gaan plaatsen met 2 treden minder. Hierdoor worden de treden iets hoger, maar ook iets breder.

De trap van de begane grond naar de eerste verdieping is gelukkig in betere staat. Deze houden we zo. Toevallig zitten er op de trappen geschilderde lopers: zoiets willen we uiteindelijk ook in de afwerking.

En dan nog een blijmakertje: de keukenkastjes zijn al geleverd. Veel te vroeg, maar dat kon niet anders. Gelukkig staan ze niet erg in de weg. Het maakt ons al wel enthousiast en blij, het is één van de eerste nieuwe dingen in huis 🙂

De verbouwing deel 2

De verbouwing deel 2

Fulltime slopen en verbouwen

Steef heeft twee weken vrij genomen om full time te gaan klussen. Nouja klussen… Zoals een vriendin opmerkte: het is meer slopen. Inderdaad. Maar dat is wel het voorstadium van klussen. Een noodzakelijk kwaad. Of eigenlijk, als ik heel eerlijk ben, is het best heel erg lekker: raggen met een sloophamer en het hout voelen splijten onder druk van de koevoet. Ja, subtiliteit is nu eenmaal niet echt mijn ding, dus win ik tot nu toe de wedstrijdjes ‘wie het eerste de inbouwkast er uit heeft gesloopt’ met Steef.

Ervaringen uitwisselen

De economie trekt aan en onze generatie lijkt massaal te verhuizen of te gaan verbouwen. Het is leuk om deze ervaringen onderling uit te wisselen en ik merk dat ik met hele andere ogen naar bijvoorbeeld huizen, trappen of vloeren kijk. Zo betrapte ik mezelf er vanmiddag in de speeltuin op dat ik bedacht in welke volgorde het klimtoestel gedemonteerd moet worden om hem goed te slopen.

Taken verdelen

Dat Steef nu aan het klussen is, betekent automatisch dat de kinderen voor mijn rekening komen. Het is tenslotte vakantie, dus vermaak ik onszelf met zoveel mogelijk activiteiten en uitstapjes. Ik probeer waar het kan zo vaak mogelijk langs ons nieuwe huis te fietsen, om te wennen aan de omgeving en het huis zelf. Ik hoop dat ze op die manier wat meer betrokken raken bij het hele proces.

Blij met de hulp

Het is soms wel irritant, dat ik niet mee kan doen met het kluswerk. Gelukkig hebben we heel veel lieve vrienden en familie, waar ik eerder al een blogje aan wijdde, die ons grut zo nu en dan onder hun vleugels nemen. Dat is feest! De kinderen genieten van het spelen met vriendjes of logeren bij bekenden, terwijl Steef en ik letterlijk een slag kunnen slaan met slopen. In het eerste deel kon je zien en lezen wat we in die eerste week hadden bereikt. Intussen is er alweer het een en ander gebeurd. Tijd voor de 2e update dus. Veel plezier met ons tweede fotoverslag van de verbouwing!

Dit is de oorspronkelijke staat van de woning. De achterkamer op de eerste etage, met dubbele en suite deuren. Een van de eerste taken was om één van de en suite deuren eruit te halen, want de tussenruimte was net onhandig.

De en suite deuren waren originele paneeldeuren uit ergens rond 1890, dus die wilden we graag een nieuwe bestemming geven. Ze zijn ruim 2,70m hoog.

Het demonteren moest daarom met veel beleid. Zoals onze vorige eigenaar betaamt was ook tegen deze muur het een en ander aan bevestigingsmateriaal, planken en latjes getimmerd, wat behoorlijk tijdrovend is om los te maken.Voorste wandje weg, vervolgens latten en planken…De volgende laag…En de andere kant…Tot er eindelijk een geraamte overblijft. Voorzichtig losmaken zodat het ornamentenplafond zo veel mogelijk onbeschadigd blijft. Hij is eruit! Meteen een stuk luchtiger.

Vanaf de andere kant genomen.

Hier weer een foto van de originele staat zoals we het kochten. Deze vloer is verhoogd, maar niet uitgevlakt. Vraag ons niet waarom. Omdat wij de vloer gaan uitvlakken (het huis staat ontzettend scheef), moest deze vloer eruit. 

En wederom een heleboel hout verstopt onder deze plankenlaag.Hier krijg je een idee van hoe scheef de vloer loopt.

Onze vorige bewoner had ook een gezonde dosis humor. Zo vonden we tijdens het openbreken van de vloer ineens deze slippers (birckenstocks notabene!) en anekdote op een, hoe kan het ook anders, plankje.

De verhoogde vloer is eruit. Tijd voor de inbouwkasten in de achterkamer die onze timmerman er met alle waarschijnlijkheid met heel veel zorg en liefde in heeft gemaakt.

Helaas, ook deze gaan eruit. We willen de oorspronkelijke ruimte zoveel mogelijk terugkrijgen. Ook hier zit een rookkanaal die niet meer in gebruik is. Inmiddels hebben we er 3 die er nog uit moeten worden gesloopt. Een klus voor iemand die er verstand van heeft. Als iemand tips heeft, ze zijn meer dan welkom!

Weer een foto van de staat waarin we het huis kochten. Links de muur met ook hier inbouwkasten, de schouw en gaskachel in de voorkamer. Na lang twijfelen hebben we toch besloten ook deze kant weg te breken, met het uiteindelijke doel: behouden van de schouw, maar dan met houtkachel. En ruimte aan weerszijden van de kachel terugkrijgen. Met dit project mocht ik helpen, al zou je dat niet zeggen aan de foto’s 😉 Het uitbreken van die inbouwkasten was een crime, het heeft ons meer dan een dag gekost, en helaas is het bovenblad van de schouw ook gebroken, superbalen! hopelijk kunnen we dat nog goed herstellen.Eindelijk is één kant van de kast weg. Er moet na het slopen het nodige herstelwerk aan het plafond gebeuren. Tot nu toe lijkt er meer werk bij te komen sinds we bezig zijn.

Het is niet normaal hoeveel puin we uit het huis halen. 

Een hele dag heeft het gekost om alleen al dit hout afval weg te brengen. Vijf bussen vol gingen er weg, en we zijn voorlopig nog niet klaar met al het sloopwerk.

Tot zover ons fotoverslag van het tweede deel van de verbouwing! Met dank aan iedereen die ons helpt, met helpende handjes, uurtjes klussen, de kinderen opvangen, eten verzorgen of wat dan ook. Het is voor ons ontzettend waardevol!