Archief van
Tag: boek

Review: “opvoeden doe je met je brein”

Review: “opvoeden doe je met je brein”

Een schat aan informatie over opvoeden

“Het is alweer veel te lang geleden dat ik een review schreef over een boek. Het was zelfs een goed voornemen van me om meer reviews te schrijven (en dus meer boeken te lezen), maar in een gezin met 3 kinderen is lezen een absolute luxe die als één van de eerste zaken van de lijst verdwijnt. Er is simpelweg teveel te doen.

Maar toch is het me gelukt het boek “opvoeden doe je met je brein” uit te lezen. En dat heeft me behoorlijk wat uurtjes gekost. Het is een flinke kluif om je hier doorheen te lezen, hoewel de voorkant dat absoluut niet doet vermoeden.”

Inzicht in ouderschap

Ondanks dat is het een absolute aanwinst voor mijn boekenkast en haal ik héél veel theorie uit dit boek die ik gebruik in mijn praktijk met cliënten. Ik raad hem niet zo snel aan, omdat het hele technische en moeilijke materie is, maar áls je hem hebt door weten te ploeteren, heb je een schat aan hele belangrijke informatie en begrijp je eigenlijk alles wat ik probeer uit te dragen als hulpverlener ineens een stuk beter.

 

De feiten

  • Titel: Opvoeden doe je met je brein. Wat de neurowetenschap je leert over een hechte band met je kind.
  • Auters: Daniel Hughes en Jonathan Baylin
  • Uitgever: Hogrefe
  • Publicatiedatum: 2014
  • Aantal pagina’s: 222
  • Prijs: €24,95

 

Algemeen

Het boek zegt geschreven te zijn voor alle ouders en in tweede instantie voor hulpverleners. Ik deel deze mening niet: het is voor ouders geen makkelijke materie en ik denk juist dat het literatuur is die veel meer hulpverleners die met kinderen werken zich eigen zou moeten maken, omdat het zal leiden tot veel meer inzicht en begrip van problemen in de opvoeding van kinderen.

boek review opvoeden doe je met je brein stress geblokkeerde zorg ouderschap ouder-kindrelatie interactie met je kind opvoedproblemen

De pluspunten

  • De inhoud van dit boek vind ik van héle grote waarde. Ik ben ontzettend blij dat ik dit boek heb en gebruik hem intensief, om de stof zoveel mogelijk eigen te maken. Het geeft heel veel inzicht in het werken aan een goede ouder-kindrelatie, het begrijpen van je kind, het bijdragen aan gezonde hersenontwikkeling van je kind en het beter begrijpen van jezelf als ouder.
  • Wanneer je dit boek hebt gelezen, heb je veel meer begrip voor en acceptatie van hoe opvoedingssituaties lopen en ook veel meer tools en mogelijkheden in handen om hier vervolgens op te reageren.
  • Het is naar mijn idee echt basisliteratuur voor elke therapeut (in opleiding) die met kinderen en/of ouders werkt. Dit vormt de basis van (het voorkomen en begrijpen van) heel veel andere problematiek en pakt de situatie bij de kern aan.
  • Alles wat wordt uitgelegd over de ouder-kindrelatie, wat hierin mis kan gaan en wat je er aan kunt doen, wordt onderbouwd met hersenonderzoek. Zo wordt inzichtelijk dat je echt verschil kunt maken in de ontwikkeling van de hersenen van je kind.

 

De minpunten

  • Met stip op nummer 1: het is erg moeilijk. Ik ben behoorlijk ingelezen in de stof, maar moest echt al mijn aandacht erbij houden om goed te begrijpen wat er wordt bedoeld. Het is echt geen huis, tuin en keukenboek dat je even wegleest.
  • Voor mijn gevoel wilden de auteurs teveel in te weinig tijd zeggen. En dat is best begrijpelijk: er zijn ontzettend mooie hersenonderzoeken waarin zo duidelijk wordt hoe essentieel het is om op een bepaalde manier om te gaan met kinderen, dat ze dat graag allemaal aan de orde laten komen. Maar de psychologie is zó breed, en er komen zóveel aspecten bij kijken, dat er nu af en toe doorheen wordt geracet. Ik kan me voorstellen dat dit soms meer vraagtekens oproept bij ouders.
  • Het is een droog boek. Het leest niet makkelijk weg, heeft veel vaktermen, lange teksten en weinig illustraties. Ook de opbouw draagt niet bij aan het beter weg lezen. Het is soms een beetje onduidelijk waar je je nu precies bevindt in het boek.

 

Eerste indruk

Het boek heeft een A5 formaat, een slappe kaft en oogt niet zo dik. Door de vrij simplistische, vrolijk gele voorkant, wordt de indruk gewekt dat het een makkelijk weg te lezen boekje is. De praktijk is echter anders. Het verbergt een schat aan informatie achter de voorkant. Door mijn veelvuldig en intensief gebruik, wordt het boek snel afgeleefd: ezelsoortjes, wat vouwen in de kaft, etc. Het papier is gebleekt papier, zonder opsmuk in de lay out. Er is veel witruimte om de tekst heen, wat ik prettig vindt, want dan kan ik zelf aantekeningen maken in de kantlijn. Er zitten weinig afbeeldingen in het boek en soms forse lappen tekst.

review opvoeden doe je met je brein hersenontwikkeling neuropsychologie brein kinderen ontwikkeling opvoeding ouderschap ouders kinderen problemen

Opbouw van het boek

Dit is één van de minpunten van dit boek: ik mis een duidelijk opbouw, waardoor het terugzoeken van bepaalde informatie lastiger wordt. Het boek begint met een theoretische uitleg over de ontwikkeling van de hersenen van jonge kinderen. Dit is als het ware de noodzakelijke opstap naar de rest van het boek. Het tweede hoofdstuk richt zich op de domeinen van het ouderschap die nodig zijn om je kind op te voeden. Het derde hoofdstuk legt uit wat er mis kan gaan in elk van deze vijf domeinen van ouderschap. De auteurs spreken dan van geblokkeerde zorg. De schrijvers promoten een bepaalde handelswijze in de opvoeding van kinderen. Kortweg SANE, wat een afkorting is van de begrippen Speelsheid, Acceptatie, Nieuwsgierigheid en Empathie. Deze wordt in de hoofdstukken hierna verder uitgelegd. Deze hoofdstukken zijn ook wat makkelijker om te lezen: ze bevatten af en toe uitgeschreven dialogen tussen een therapeut en een ouder.

 

Vertaalslag naar de praktijk

Dit boek nodigt uit tot een vervolg. Ik word er persoonlijk heel enthousiast van, omdat ik voel hoe belangrijk deze informatie is, en hoeveel verschil het kan maken voor ouders in de opvoeding, wanneer ze dit goed begrijpen. Ik voel dan ook de behoefte om deze vertaalslag te maken. Allereerst doe ik dat al in gesprekken met ouders, waarin ik aan de hand van door hen aangedragen voorbeelden, een koppeling maak naar de theorie uit dit boek. Later, wanneer ik mijn eigen praktijk draai op eigen locatie, wil ik lezingen gaan geven over deze onderwerpen. In de tussentijd wil ik vooral schrijven, uitleg geven en begrippen uit dit boek toelichten.  Om een vertaalslag te maken naar de praktijk, zodat de gemiddelde ouder ook snapt waar het over gaat en het behapbaar is. Zodat het praktisch en concreet wordt en je ermee aan de slag kan. Dus volg vooral mijn blog als je meer wilt lezen.

 

Conclusie

Werk je zelf met kinderen of houd je wel van een uitdagend boek wat je wereld zal verrijken? Neem dan de proef op de som en duik in dit boek. Ik raad je aan vooral aantekeningen voor jezelf te maken en de tijd te nemen om te snappen wat er wordt beschreven. Ik ben heel benieuwd hoe jullie ervaringen zijn na het lezen van dit boek en hoor het graag van je terug!

Review: “Mom’s one line a day”

Review: “Mom’s one line a day”

Dagboek over 5 jaar

“Een iets andere review dit keer. Niet over een inhoudelijk boek, maar over een leeg dagboek, dat inmiddels een heel belangrijke plek in mijn dagelijks ritueel heeft gekregen. Het zal jullie niet verbazen dat ik van schrijven houd, en ik vind het concept van deze simpele dagboeken een enorm succes. Inmiddels schrijf ik al een paar jaar in dit dagboekje, dus is het tijd om het met jullie te delen.”

 

De feiten:

  • Titel:  ‘Mom’s One Line A Day. A Five Year Memory Book.’
  • Uitgever: Chronicle Books
  • Publicatiedatum: 2010
  • Aantal pagina’s: 372
  • Prijs: €14,99

Algemeen

Dit dagboek is niet het old skool dagboek met lege pagina’s en een slotje, maar heeft een opbouw die je de laatste jaren steeds vaker ziet bij dagboeken: je houdt vijf jaar lang elke dag dit dagboek bij. Zo heb je na vijf jaar een compleet naslagwerk. Dit dagboekje is speciaal gericht op moeders. Ik gebruik hem dan ook om mijn ervaringen als moeder en de gebeurtenissen uit het leven van de kinderen in bij te houden.

review vijf jaren dagboek gezin moeder

Eerste indruk

Het is een fijn, klein en handzaam boekje. De afmetingen zijn ongeveer 16cm bij 10cm en 3cm dik. De bladzijden hebben een gouden rand aan de buitenzijde, wat een nostalgische en chique indruk geeft. De hardcover is stevig, met een zachte, dikke buitenkant. Dit maakt het prettig om vast te houden. Ook heeft het boek een mooi gouden leeslint. De lay-out is mooi in zijn eenvoud. Van binnen zijn alle pagina’s gelijk aan elkaar. Het boek blijft bovendien goed openliggen, wat wel zo prettig is om er in te schrijven (en te lezen).

dagboek vijf jaren schrijven onthouden persoonlijk gezin kinderen moeder

Gebruik van het boek

Je kunt op elke willekeurige dag beginnen met het dagboek. Stel dat je vandaag zou beginnen (ik schrijf dit op 25 januari 2017), dan zoek je 25 januari op. Op deze bladzijde staan vijf tekstvakjes onder elkaar, bedoeld voor elk jaar dat je er in schrijft. Vandaag begin je dan in het bovenste vakje, waar je aan het einde van de dag een regeltje (of meer) schrijft over vandaag. Morgen ga je dan naar de volgende bladzijde, enz. Net zo lang tot je weer terugkomt bij 25 januari in het volgende jaar. Dan schrijf je in het vakje daaronder en begint een nieuwe cyclus. Als je het structureel bijhoudt, heb je een handzaam boekje vol dierbare herinneringen over 5 jaar. Achterin het boek zitten nog extra pagina’s waarop je de belangrijkste data kunt noteren, zodat je de gebeurtenissen van die dagen gemakkelijk terug kunt vinden.

dagboek vijf jaren schrijven onthouden persoonlijk gezin kinderen moeder

Mijn ervaring

Sinds 4 oktober 2014 schrijf ik in dit boekje, dus ik ben nu in het derde jaar bezig met schrijven. En ik heb spijt dat ik niet veel eerder ben begonnen. Altijd heb ik wel hapsnap geschreven in losse notitieboekjes of suffige babyboeken, maar dat dekt de lading bij lange na niet. Het spreekwoord ‘wie schrijft, die blijft’ is ook hier van toepassing. Het is ontzettend cliché maar je vergeet zoveel! Ik zou bijvoorbeeld ook veel meer foto’s en video’s van onze kinderen moeten maken, maar dat schiet er doorgaans bij in. Doordat schrijven in deze dagboekjes (ik houd er meerdere bij) onderdeel is van mijn routine vlak voor ik ga slapen, ben ik ervan verzekerd dat ik de grote en kleine gebeurtenissen uit ons gezinsleven onthoud. Ik vind het heerlijk om terug te lezen hoe het de voorgaande jaren ging, welke streken ze uithaalden of met welke thema’s we toen bezig waren. Niet zelden zit ik grinnikend terug te lezen, omdat ik komische voorvallen alweer was vergeten of nu kan lachen om situaties waar we een jaar eerder met ons handen in het haar zaten. Ook bijzonder is om terugkerende patronen te zien. Dat onze kinderen bijvoorbeeld rond dezelfde periode van het jaar ziek worden, dat we (toevallig?) dezelfde soort uitstapjes maken, bijvoorbeeld. Ik houd deze dagboeken in eerste instantie voor mijzelf bij, maar ik kan me goed voorstellen dat ik deze boekjes op termijn aan mijn eigen kinderen doorgeef, zodat zij terug kunnen lezen over hun eigen kindertijd. Het is een stukje familiegeschiedenis wat ik dan in feite doorgeef, dat vind ik een mooi idee.

review dagboek vijf jaren schrijven onthouden persoonlijk gezin kinderen moeder

Pluspunten

  • Mooi vormgegeven boekje
  • Handzaam formaat, ligt lekker in de hand
  • Gemakkelijk bij te houden en vol te houden doordat een zinnetje per dag al voldoende is
  • Nooit meer belangrijke en minder belangrijke gebeurtenissen uit de kinderjaren en het gezinsleven vergeten
  • Een zeer persoonlijk naslagwerk
  • Leuk om te doen en om in terug te lezen
  • Een stukje familiegeschiedenis om eventueel door te geven aan je kinderen

Minpunten

  • Als je het dagboekje een paar dagen vergeet in te vullen, is het soms lastiger terug te halen wat je die dagen ervoor hebt gedaan en wat je op kunt schrijven.
  • Als je het een paar dagen vergeet in te vullen, is het meer werk om te schrijven.

Conclusie

Ik wil niet meer zonder. Het is voor mij echt een ritueeltje geworden wat me bovendien ook helpt om op de dag te reflecteren. Soms zet ik de gebeurtenissen neer, soms mijn gevoelens, andere keren mijn gedachtes of intenties. Je kunt het zo breed maken als je wilt. Omdat het open is, biedt het veel mogelijkheden. Ik geniet van het bijhouden en ben zeker van plan na 5 jaar opnieuw dit boekje te kopen voor de jaren daarna.

 

Mijn boekenwurm

Mijn boekenwurm

Lezen als grootste hobby

Het is zo leuk, naarmate mijn kinderen ouder worden begin ik steeds meer in ze te herkennen van mijzelf, Steef of andere familieleden. Eén van de meest herkenbare dingen van de laatste tijd is het lezen van Meia. Ik zie mijzelf als klein kind nog op de bank zitten, omringd door boeken. Het was een feestje om naar de bieb te gaan, waar ik dan het maximum aantal boeken haalde. Ik haalde stapels boeken uit de rekken, nestelde mezelf tussen de boekenkasten op de grond of in een hoekje van de bieb. Om me vervolgens te vergapen aan de mooiste prentenboeken, of stukjes uit spannende boeken te lezen. Als we dan uiteindelijk met een tas vol boeken thuis kwamen, zette mijn moeder thee en nam ik de tas met boeken mee naar de bank. Daar bleef ik de rest van de middag, soms het ene boek na het andere boek uitlezend. De drie weken uitleentermijn maakte ik maar zelden vol. Vaak had ik mijn boeken al eerder uit.

Leren lezen

Meia was er vroeg bij met lezen. Nog voor ze naar de basisschool ging, herkende ze letters en enkele woordjes. In groep 1 begon ze te leren lezen, in groep 2 las ze inmiddels vloeiend. Nu, in groep 3, is er geen houden meer aan. Ze verslind de boeken. Maar eigenlijk alles wat ze kan lezen. Alle etiketten van de ontbijtproducten, de huis aan huis blaadjes die door de bus vallen, en als het even kan de berichtjes die op mijn telefoon binnenkomen. Het lijkt alsof ze niets wilt missen. Alsof ze, nu ze de vaardigheid goed onder de knie heeft, zoveel mogelijk wil lezen wat er binnen haar mogelijkheden ligt.

Alles willen lezen

Het is zelfs zo extreem dat ze tijdens het voorlezen voor het slapen gaan vaak verklapt hoe het verhaal verder gaat. Om een beetje gegeneerd op te biechten dat ze het boek eigenlijk zelf al heeft uitgelezen. En, multitasker als ze is, ze presteert het ook om tijdens mijn voorlezen doodleuk zelf in een ander boek te gaan lezen. Maar ook als ik haar haren kam wordt tegenwoordig de Donald Duck gelezen. Alsof niets doen zonde van haar tijd is. En het is allemaal zo herkenbaar voor me. Ook ik las alle etiketten, de melkpakken, shampooflessen en op latere leeftijd zelfs de Franse of Duitse beschrijvingen. Ook ik liep soms letterlijk lezend door het huis en nam overal een boek mee naartoe. Nog steeds heb ik die neiging, hoewel het nu vaak eerder ijdele hoop is, want in de praktijk kom ik er weinig aan toe.

lezen kind boeken boekenwurm leest

Lezen tot ’s avonds laat

Ik kan me nog zo goed herinneren hoe ik ’s avonds tot laat aan het lezen was. Dat mijn moeder ook maar kwam zeggen dat ik toch echt moest gaan slapen. Dan las ik, als het even kon, stiekem verder onder de dekens. Soms las ik verhalen zoals de Griezelbus, die ik eigenlijk te eng vond en waar ik bijna niet van kon slapen, maar tegelijkertijd kon ik niet stoppen met lezen. Het was een verslaving. Niet zelden zat ik letterlijk verzonken in mijn boek of verhaal en hoorde ik niets meer om mij heen. Nu komt Meia soms ineens rond 21u even uit bed, met de mededeling dat ze niet kan slapen. De waarheid is echter dat ze er nog niet aan is toegekomen, want ze ‘moest’ haar boek uitlezen. Op andere momenten kom ik zelf maar even zeggen dat ze écht moet gaan slapen. Het is alsof de geschiedenis zich herhaalt.

Donald Duck

Bij mijn vader had ik een abonnement op de Donald Duck. Als ik daar dan op vrijdagavond kwam, nestelde ik mij in mijn favoriete oorstoel voor de open haard, met de 2 verse Donald Duckjes. Dat was een feestje. Soms was de stoel bezet door mijn pa, maar dan nestelde ik me op een groot kussen aan zijn voeten voor diezelfde open haard, genietend van het gekriebel in mijn nek door hem. De liefde voor Donald Duckies wordt door veel kinderen gedeeld, zo ook door mij en mijn jongere broertjes. Toen ik daar laatst was, werd Meia getrakteerd op een stapel uitgelezen Donald Ducks van mijn broertje, die zij al net zo verslind als ik vroeger deed. Zo leuk, die herkenbaarheid.

In slaap vallen

En dat je echt kan worden meegezogen in het verhaal, blijkt dan wel uit recente gebeurtenissen uit Meia’s leventje. Toen zij nog niet zo lang in groep 3 zat, was de juf een keer ziek. Meia was met het lezen lekker in de zitzakken gaan zitten, waar ze blijkbaar zó verdiept was in haar boek, dat ze in slaap was gevallen. Blijkbaar had de invaljuf nog niet in de gaten dat er een leerling ontbrak, want Meia werd door een vriendje wakker gemaakt toen de klas al op weg was naar het schoolplein om buiten te spelen.

Verslaving

Een ander moment deed zich van de week voor, toen de kinderen zich aan het aankleden waren om naar school te gaan. Althans, dat was de bedoeling. Meia is er van overtuigd dat ze tijdens het aankleden heus wel door kan lezen. Dat lukte ook, tot op zekere hoogte, want ik zag dat Meia haar hemdje van de dag ervoor nog aanhad toen ze bezig was een nieuw hemd eroverheen aan te trekken. Toen ik haar daarop wees, bleek ze niet één hemd aan te hebben, maar 3! Ze was dus bezig haar 4e hemd over alles heen aan te trekken. Toen ze zichzelf bekeek, leverde dat een schaapachtige grijns op. Achja, als dat het ergste is…

Review: “zeg nee!” over executieve functies

Review: “zeg nee!” over executieve functies

Het versterken van executieve functies van baby tot volwassene

Zo, dat is een mond vol. Het gaat over vaardigheden zoals:

  • aandacht en concentratie
  • werkgeheugen
  • plannen en organiseren
  • ordenen
  • zelfbeheersing en gedragsregulatie
  • emotieregulatie
  • flexibiliteit
  • timemanagement
  • evalueren en reflecteren

De feiten

Nu eerst maar de feiten op een rijtje over dit boek:

  • Titel:  ‘Zeg nee! Gedrag in goede banen leiden door het versterken van executieve functies’
  • Auteur: Ellen Luteijn
  • Uitgever: Pica
  • Publicatiedatum: 2013
  • Aantal pagina’s: 160
  • Prijs: nu €5,99 bij Pica, voorheen €19,95

De pluspunten:

  • leest gemakkelijk weg
  • overzichtelijk en helder geschreven, per leeftijdsfase
  • voor elke leeftijd specifieke tips
  • theorie is begrijpelijk gemaakt
  • handig overzicht achterin met de executieve functies en tips verzameld
  • er zitten nieuwe en originele invalshoeken in de tips, zoals het benoemen en verwoorden bij peuters (hier ben ik groot voorstander van!) en het bij je dragen van je baby in de draagdoek of draagzak (ook hier zitten veel voordelen voor de ontwikkeling van je kindje aan!)

De minpunten:

  • veel tips missen nog een voorbeeld om het verder te verduidelijken en blijven daardoor wat vaag of algemeen
  • sommige theorie is zo sterk vereenvoudigd neergezet, dat het soms een wat vertekend beeld geeft van de werkelijkheid
  • de voorbeeld schema’s of lijstjes missen vaak ook hier meer concrete stappen om ze goed te kunnen gebruiken in de praktijk

Waar ik niet helemaal achter sta:

  • het boek adviseert gebruik te maken van time-outs, om je kind zelf rustig te laten worden. Uit onderzoek en uit eigen ervaringen blijkt echter steeds meer dat dit geen wenselijke interventie is (hierover later meer!)
  • het boek gaat er van uit dat training helpt. Ik geloof dat training inderdaad kan helpen bepaalde vaardigheden te versterken, zoláng er wordt getraind: wanneer een kind hiermee stopt, valt deze weer terug naar het oude niveau. Ik geloof dan ook niet dat een kind die zwak scoort op één of meer executieve functies door training, goed zal gaan scoren.

Eerste indruk

‘Zeg nee!’ leest gemakkelijk weg. Het is een dun en overzichtelijk boekje. Als je het openslaat zie je de accentkleur groen, waarin bijvoorbeeld de tabellen, overzichtjes en illustraties zijn getekend, wat fris oogt. De schrijfstijl is gemakkelijk te volgen, zonder onnodige vaktermen. Via de inhoud vind je snel de informatie die je nodig hebt.

Opbouw van het boek

Het boek is opgebouwd in twee delen: het eerste (korte) deel geeft een hele bondige en eenvoudige uitleg over executieve functies. Hierin wordt duidelijk gemaakt wat dat precies zijn. Eenvoudig gezegd zijn dit vaardigheden die iedereen in meer of mindere mate heeft en gebruikt bij het aansturen van zijn gedrag. Dit geldt zowel voor schoolse taken of je werk, als voor goed functioneren in sociaal opzicht.

De uitleg en theorie in het boekje is denk ik expres heel simpel gehouden. Uiteindelijk gaat het namelijk over complexe hersenfuncties, die niet zo 1 2 3 uit te leggen zijn. Het boek doet een goede poging het toch begrijpelijk te maken, onder andere aan de hand van fictieve casussen. Dit roept soms echter ook meer vragen op naar verdere uitleg.

versterken van executief functioneren bij kinderen

Het tweede deel van het boek betreft het praktische gedeelte: hierin wordt per hoofdstuk een leeftijdsfase behandeld waarin wordt genoemd hoe je als ouder je kind kunt helpen de executieve functies te verbeteren. De fases die aan bod komen zijn: baby, peuter, schoolkind, puber en jongvolwassene. Het hoofdstuk van de jongvolwassene is aan de jongvolwassene zelf geschreven, de rest van de hoofdstukken aan de ouders. De tips van de jongvolwassene bleven voor mijn gevoel erg algemeen, waar die in de basisschoolleeftijd meer aandacht kregen.

Zelftests en checklists

Elk hoofdstuk eindigt met een kleine zelftest, die vooral checkt in hoeverre je al op de goede weg bent in het stimuleren van de executieve functies bij je kind. Dit is een leuke afwisseling van de teksten en geeft ook suggesties om mee aan de slag te gaan.

Wat ik niet helemaal kan plaatsen, is de titel van het boek. De auteur legt uit dat het nee zeggen belangrijk is om als kind niet onbegrensd op te groeien en daardoor een gebrek aan zelfsturend gedrag te ontwikkelen. Maar de tips die zij vervolgens aandraagt, zijn breder dan het leren ‘nee zeggen tegen jezelf’. Ik vind de titel daarom enigszins misleidend en beperkend voor de inhoud van het boek.

Vertaalslag naar de praktijk

Toen ik het boek las, dacht ik regelmatig: dat is iets om zelf ook eens op te letten. Het is afgestemd op de wereld van nu, dus besteedt ook aandacht aan bijvoorbeeld telefoon- en tabletgebruik van ons als ouders. De tips die aan het eind van elk hoofdstuk worden opgesomd, kan ik met mijn kennis wel vertalen naar de praktijk. Maar ik denk dat het voor veel ouders nog zoeken is hóé ze dan precies kunnen worden toegepast. In het boek ‘Slim maar…‘ wordt dit naar mijn idee met meer concrete uitleg gedaan. Als ik het boek in onze praktijk zou gebruiken, zou ik de tips dus toelichten met voorbeelden.

Conclusie

Kortom, een handig en overzichtelijk boekje, waar je snel per leeftijdscategorie beknopte informatie vindt over de verschillende executieve vaardigheden van je kind en hoe je deze kunt stimuleren. Het vraagt wel om een vertaalslag om de tips ook echt toe te kunnen passen in de praktijk. Wanneer je al verder bent ingelezen in de theorie van executieve functies, lukt dit misschien beter. Voor de huidige prijs is het echter een prettig boekje om erbij te hebben. Op de website kun je bovendien handige planners en lijstjes downloaden voor eigen gebruik.

Nieuwe rubriek: boeken review

Nieuwe rubriek: boeken review

Over opvoeden, kinderen, gezinnen en de psychologische, pedagogische ontwikkeling hierbij raak ik niet uitgepraat. En gesproken. En gelezen. Ik lees veel boeken voor mijn plezier en heb de afgelopen jaren in een redelijk gedwongen kader van mijn registratietraject talloze kilometers literatuur weg gelezen. Ook om up to date te blijven in mijn werk en soms voor verdieping bij bepaalde casussen lees ik veel vakboeken.

Wat zijn goede boeken voor ouders?

Intussen heb ik redelijk wat kubieke meters in huis gevuld met deze uit de hand gelopen semi-hobby. Daarom start ik een nieuwe rubriek die meteen twee vliegen in één klap vangt: boeken reviews! Ik lees eerst de boeken (of doe dat desnoods nog een keertje) en schrijf daarna een review over dit boek.

Regelmatig krijg ik vragen wat nou een goed boek is. Zo vroeg een vrouw mij eens: welke boeken raad je me aan te lezen ter voorbereiding op het ouderschap? Ze was op dat moment nog niet eens zwanger. Ik vond het een complexe vraag! Ook een tijdje terug vroeg een vriendin me: welk boek is nou echt goed om te lezen over de eerste momenten met je baby? Daar moest ik wel even over nadenken. Soms is het voor mij ook lastig in te schatten wat ‘goed’ voelt voor iemand. Dat is heel persoonlijk. Er is immers niet één goede manier van opvoeden (gelukkig niet zeg!), en iedereen heeft zo zijn voorkeuren. Wat voor jou goed voelt, kan mij totaal niet aanspreken. Of je staat niet achter de theorie. Of vindt het teveel werk. Of wat dan ook.

Favorieten voor dagelijks gebruik in het gezin

Toch heb ik wel veel boeken die ik er weer vaak bij pak. Of in de praktijk aan ouders laat zien. Over deze boeken zal ik de komende tijd gaan vertellen, zodat je zelf een inschatting kunt maken of het iets voor je is. Momenteel is voor mijzelf een boek favoriet:

Ontspannen ouders, blije kinderen. Door Laura Markham.

Ik zag dat zij recent ook een vervolg hierop heeft geschreven, over het contact tussen de brusjes onderling (denk aan die hoofdpijnverwekkende, eeuwigdurende “ik had hem eerst!”-ruzies tussen broer en zus):

Ontspannen ouders, blije broers en zussen. Door Laura Markham.

Deze komt op mijn verlanglijstje. Over deze boeken vertel ik in een latere blog meer, plus mijn ervaringen ermee in de praktijk. Stay tuned dus!

‘Te lezen’-lijstje

Daarnaast heb ik de afgelopen tijd behoorlijk ingeslagen via Pica (het was uitverkoop), dus staan nu de volgende boeken op mijn ‘te lezen’-lijstje:

  • Meisjes en vrouwen met Asperger. Door Tony Attwood e.a.
  • Autisme wegwijzer. Door Dion Betts & Nancy patrick.
  • Autisme en seksualiteit. Door Jerry & Mary Newport.
  • Uit de greep van OCD. Door Dr. Jo Derisley e.a.
  • Piep zoekt zichzelf. Door Eva Louise Bakker.
  • Zeg nee! Door Ellen Luteijn.
  • Samen sterk op eigen kracht. Door Lotte van Kouwen.
  • Hallo, ik ben een gewone leerling met ADHD. Door Belinda van Steijn.
  • Mam, hoe gaat dat dan? Door Tischa Neve en Ellie Norden-Schreiber.

Suggesties of voorkeuren? Laat het weten!

Daarnaast heb ik nog een heleboel boeken op de plank staan om gelezen te worden. Binnenkort verschijnt de eerste review. Heb je voorkeur voor een review over een bepaald boek (van de lijst of daarbuiten) of wil je weten welke boeken ik aanraad in sommige gevallen/situaties? Ik denk graag met je mee, laat het weten in een reactie.


Misschien ook interessant:

  1. Is onveilige hechting een probleem?
  2. Toen ik ging zitten voelde het al beter
  3. Op de grens van gewoon opgroeien