Archief van
Tag: aanbouw

De verbouwing deel 21

De verbouwing deel 21

De keuken en de aanbouw

Nog minder dan 2 maanden, dan moet de praktijk over zijn. Als ik er te lang over nadenk, dan breekt het zweet me uit. Er moet nog zoveel gebeuren! Maar tegelijkertijd word ik zo ontzettend enthousiast van de vorderingen die we maken. Er zit echt schot in de zaak, en elke week zijn we weer een stukje verder.

Een eigen kamer

De kinderen beginnen (eigenlijk nu pas) te mopperen dat ze hun eigen kamer missen, en dat ze het zat zijn de rommel van een ander op te moeten ruimen. Geef ze eens ongelijk. Met z´n drieën op één kamer is supergezellig, maar heeft ook wel z´n beperkingen. Je nek breken over het poppenservies van je zusje, of wakker worden van het nachtlampje van je grote zus terwijl je probeert te slapen. Tsja, het leven gaat soms niet over rozen.

Nog een interne verhuizing

Reden genoeg voor mij om direct te zwelgen in schuldgevoel naar mijn kroost toe, want ja, het was tenslotte mijn idee. Dus heb ik unaniem besloten dat we weer een interne verhuizing gaan doen. Zodra de vloer in de keuken is uitgevlakt, maken we daar onze woonkamer. Om je alvast even voor te zijn: nee, het is daar nog lang niet klaar. Maar de vloer is recht en de keuken werkt, en wat wil een mens nog meer? Nouja, een eigen kamer dus.

Kinderkamers

Dus gaan we de kamer (onze toekomstige slaapkamer) die nu dienst doet als woonkamer opsplitsen in 2 gedeeltes: dat worden de kinderkamers, samen met de kamer die ze nu al hebben. Dat is alvast een kleine vooruitgang, want het feit dat de kinderkamers de minste prioriteit hebben om af te krijgen, zullen ze vast niet graag horen van ons.

Veel werk verzet

Nog steeds is er veel werk verzet in de nieuwe aanbouw. Vrienden zijn een dagje komen helpen, de vloerverwarming is gelegd, de muren klaargemaakt voor de afwerking en inmiddels is zelfs het beton over de vloerverwarming gestort. Volgende week wordt de CV ketel geïnstalleerd en kunnen we het ´stookprotocol´ kan starten, als voorbereiding op het afwerken van de vloer. Omdat we in die periode de vloer niet mogen betreden, richten we ons op de gang en het toilet.

Fotoverslag

Hieronder weer een fotoverslag van de afgelopen weken. En voor alle mensen die vorig jaar riepen ´bel maar als er geschilderd moet worden´: die tijd is nu aangebroken! We maken heel graag en gretig gebruik van alle mogelijke hulp, met de deadline van januari hijgend in onze nek.

Op de woonetage komen gipsplaten tegen de muren. Hierachter zitten spaanplaten, en daarachter is het nodige herstelwerk gedaan. Weet je nog, dat in een ver verleden hier een schouw stond en inbouwkasten…?

Hier zie je hoe de muren er kaal uitzagen. Hier zie je ook de leidingen die gelegd zijn. In dit geval de waterleidingen voor het kookeiland.

Het kookeiland wordt op een vlonder gezet. Geen kleinigheidje om te bouwen, want het huis is zowel naar voren als naar opzij verzakt. Alles waterpas maken, met oog op de uiteindelijke vloerafwerking is een heleboel precies en secuur rekenwerk.

Ook bij het plaatsen van de keukenkastjes moet een vlonder geplaatst worden. Zo zie je direct de scheefstand van het huis, zowel onder de kastjes als links in de kier naast de kast. Daar komt overigens natuurlijk wel een afwerkplint. Maar ondanks dat ben ik in mijn nopjes, want mijn ´natte keuken droom´is geplaatst!! Een 7 pits fornuis, met 3 ovens. Ik heb al 10x de vraag gehad of ik voor de hele buurt ga koken. Dus bij deze buurtjes, jullie zijn van harte uitgenodigd voor lekkere pannenkoeken! Moet ik nog wel wat extra pannen aanschaffen…

Mijn keuken, mijn paradepaardje. Ik heb moeten schikken, inmiddels al bijna 2 jaar, met een elektrisch tweepittertje. Maar straks wordt mijn geduld beloond. Met o.a. een schitterend betonnen aanrechtblad. Kon natuurlijk veel goedkoper, maar dat voelde toch niet zo lekker (in de letterlijke zin van het woord). Ja, noem het autistisch, maar als mijn keukenblad niet goed voelt, heb ik straks eeuwig spijt. En hé, dat is toevallig wel mijn domein he?

Ik had doemscenario´s (overigens niet helemaal uit de lucht gegrepen) van lekkend beton door mijn hele huis bij een doe het zelf projectje. Dus om die reden hebben we het uitbesteed.

De mal is geplaatst en het beton gestort, nu maar wachten tot het droog is.

 

 

 

Hier zie je nog het kleurverschil tussen natter en droger beton. We wilden graag licht beton, omdat het hout van de kasten al donker is.

Een moment van ´oh…´ als je ineens beseft dat je fornuis te laag staat ten opzichte van het schandalig hoge werkblad. Maar geen man overboord, want mijn handige vent bouwt gewoon een hoger vlondertje voor mijn pronkstukje, zodat het fornuis gelijk staat aan het werkblad.

Yes! Gelukt! En onze mega spoelbak misstaat ook niet in deze omgeving.

Wat word ik toch blij van dit pure karakter van het beton…

De mal wordt verwijderd en de laatste inspecties vinden plaats. En dan kunnen de keukenfrontjes er weer op.

De keukenfrontjes van massief eiken kunnen op de kastjes (hier zit het betonblad er nog niet op trouwens).

Zo blij ben ik met mijn keuken in wording!

En daar ontstaat langzaam mijn mooie kookeiland…

 

 

Kastjes in elkaar puzzelen…

 

Zo gaaf…

Ik kan het niet laten. Zelfs zonder aanrecht wil ik mijn fornuis uitproberen. En hoe kan dat beter dan met pannenkoeken? Als ik genoeg pannen zou hebben, kan ik er 7 tegelijk bakken!

 

 

Ziehier, het resultaat na het uitlijnen van het fornuis met het werkblad!

 

En ook aan de zijwanden van de kastjes zit inmiddels een frontje.

 

En ook de apparatuur is geplaatst. Wat een luxe!

Mooi doorkijkje in ons paradepaardje.

En last but not least! Na 2 jaar dagelijks afwassen, dan EINDELIJK weer een vaatwasser!!

 

Regelmatig worden er ´pakketjes´ afgeleverd. Het is maar goed dat ik thuis was, en dat de buren het vandaag niet hoefden aan te nemen.

Jordi en Esther komen weer een dagje helpen, zo fijn!! We hebben flink wat werk verzet in de aanbouw met het voorbereiden van de muren, het installeren van een verlaagd plafond in de overloop en het ophangen van verlichting.

Alle overgangen tussen de gipsplaten en schroefgaatjes worden dichtgesmeerd en opgevuld.

 

 

We beginnen deze dag met een hele ochtend puin sjouwen van de zolder, naar de vuilstort brengen en de kar leegmaken. Geen foto´s van, maar met 4 man sterk gaat dat echt 10x sneller dan alleen.

De mix laat wat te wensen over, het vraagt snel werken en het is wat dat betreft een geluk dat we met z´n vieren zijn.

Dit is de overloop van de wachtkamer naar de praktijk. Op dit stukje moeten alle kabels komen: internet, netwerk, elektra…

In eerste instantie had Steef de kabels op elkaar, waardoor het te hoog uitkwam. Uiteindelijk is het gelukt de kabels naast elkaar te plaatsen, zodat de vloer niet hoeft te worden opgehoogd.

 

Een andere vriend (geen foto) komt langs en maakt een plan voor alle internet en netwerkkabels. Heel nuttig advies, dat niet in het eindresultaat is terug te zien, maar zeker bijdraagt aan de efficiëntie van werken.

 

 

 

 

Nog een fotootje van de grote werkkamer. Dat gele pak is een soort piepschuim wat wordt gebruikt voor het uitvlakken van ongelijke ruimtes (boven).


Als alle kabels liggen, is het tijd voor de noppenplaten.

Daarna is de vloerverwarming aan de beurt.

Ook in de grote kamer ligt de vloerverwarming nu.

Mooi gezicht.

En een weekje later zijn daar de aannemers weer om de betonvloer te storten op de ruimtes.

Nu maar hopen dat alles er goed in ligt.

Dat ziet er strak uit. Ook de muren zijn meermaals gesmeerd en geschuurd. Ze zijn nu klaar voor de afwerking.

Het beton moet drogen en uitharden, dus er mag voorlopig niet op gelopen worden.

Een grote wagen voor de deur om het beton te storten.

Dit is voorlopig de laatste foto van het fotoverslag! Laat je weten hoe je het vind worden?

De verbouwing deel 18

De verbouwing deel 18

De start van de aanbouw

Zomer 2018 en het is al weken achtereen stralend weer. Gelukkig maar, want ons huis staat in open verbinding met buiten. Het schuifdeurtje van onze keuken eindigt in het niks, en als je niet oplet, val je zo een meter naar beneden wanneer je de ´tuin´ instapt. Nouja, tuin… Het mag intussen de titel niet meer dragen. Toch maken we er nog steeds op de meest creatieve manieren gebruik van. Zo hadden we ineens even een zandbak en kun je bij ons zo terecht om een zandstraal kuur te ontvangen.

Doemscenario´s

De aannemers zijn begonnen en dat is leuk. Hoewel ze er niet dagelijks zijn, is het iedere keer weer een feestje als ze geweest zijn. Op mijn werk krijg ik al het nodige aan foto updates doorgestuurd, en als ik dan aan het eind van de dag mijn fiets parkeer, tref ik steeds weer iets nieuws aan. Ik ben soms blij dat ik er niet bij ben, want ik zou duizend doden sterven uit angst dat ons huis instort, de gevel naar beneden komt of andere gruwelijke scenario´s ontstaan waar ik getuige van kan zijn.

Van afbraak naar aanbouw

Het was echt een enorme klus om de aanbouw af te breken en afgevoerd te krijgen. Maar toen de tuin eenmaal leeg was, was er een enorme vlakte. Wat een lel van een tuin hebben we eigenlijk! Bijna jammer dat de aanbouw er weer op komt. Bijna. Want ik kan ook niet wachten om straks de binnenkant aan te kleden!

Het fotoverslag is bijgewerkt tot begin juli.


De tegelvloer moest er nog uit.

Dat waren ook weer de nodige kilootjes sjouwwerk voor Steef.

It´s all in the family! Fosse vind het prachtig om zijn pa te helpen met klussen.

En hij doet het met verve!

De aannemers komen. De grond moet afgegraven worden en er worden 2 holle palen de grond in geslagen voor de fundering. Deze worden vervolgens met beton gevuld.

Er wordt aardig wat grond weggehaald.

Er lag nog een oude rioolleiding.

En helaas ook een muur van gewapend beton. Heeft meerdere dagen gekost om die weg te drillen.

Hèhè, eindelijk die muur door, maar dat stuk beton is zó zwaar dat we het vervolgens niet verplaatst krijgen…

De aannemers lossen het betonblok probleem op en graven een geul die ook met beton wordt gevuld.


Het uitzicht die avond op de tuin.

De keer daarop worden er 11 gaten in de gevel gemaakt, om daar de balken van de fundering van de aanbouw in te bevestigen.

Ik was blij dat ik er niet bij was. Ziet er doodeng uit, die gaten in de gevel.

In de gaten komt steeds een paal van 160kg per stuk. Net even wat degelijkere kwaliteit dan hiervoor 😉

Dit wordt een broodjesvloer genoemd. Soort broodjes van piepschuim die vervolgens gevuld worden met beton.

En daarvoor wordt serieus materieel uitgerukt.

En dan vullen maar!

Hier een korte impressie.

Egaliseren van de grond…

En dan een paar dagen laten uitharden.

Het eerste gedeelte van onze nieuwe aanbouw ligt! Het is onwerkelijk hoe het was, en hoe het wordt. Heel bijzonder om alles zo te volgen en mee te maken!

De verbouwing deel 17

De verbouwing deel 17

Over nog meer slopen…

Het is vandaag 19 juni 2018. Morgen komt de aannemer. De aannemer stond oorspronkelijk gepland op pakweg 14 juni. Rond 7 juni vroeg ik Steef wanneer die aannemer nu eigenlijk kwam. Het was vlak voor het weekend, en we lagen al in bed. `Oh, die komt misschien aankomende week al´, was het antwoord. Oh fijn, dacht ik, dat schiet lekker op. De volgende dag wierp ik een blik in de aanbouw, die grotendeels leeg was, maar waar nog stapels planken, verhuisdozen vol spullen, bergen afval en her en der verspreide zooi lagen. ´Krijg je dat wel leeg voor ze het komen slopen?´ vroeg ik een beetje weifelend. ´Maar ik ga het zelf slopen, hoor´, was het enigszins verontwaardigde antwoord van manlief.

´Even zelf doen´

Ik dacht dat ik het verkeerd gehoord had.  Ik hóópte met al mijn vezels in mijn lijf dat ik het niet goed verstaan had. Het was zaterdagochtend, en maandag zou mogelijk de aannemer al op de stoep kunnen staan. In ieder geval diezelfde week. ´Zélf slopen!?´. Al wekenlang had ik wie het maar horen wilde verkondigd dat de aannemers zouden komen om de boel te slopen, het afval af te voeren en vervolgens de nieuwe aanbouw neer te zetten. En nu hoorde ik dat vriendlief in al zijn naïviteit dacht dat hij in 1,5 dag een aanbouw van 7x7m kon slopen en afvoeren!?

Véél bouwafval…

Natúúrlijk werkt Steef keihard en heb ik niks aan te merken op zijn inzet, deskundigheid of betrokkenheid. Maar zijn tijdsinschatting daarentegen… Na 2 dagen buffelen (de aannemer had nog niet bevestigd wanneer hij zou komen) kreeg Steef het telefoontje dat de aannemer pas de week erop zou komen. Geluk bij een ongeluk, want natúúrlijk zat ook hier de aanbouw vol met tigduizend lagen hout, triplex, schrootjes, lijm, schroeven, latjes, planken, balken, isolatie en nog meer platen. Kortom, weken werk. De aannemer werd uitgesteld, ik trok ook weer mijn klushandschoenen aan en we zetten alles op alles om het sloopwerk zover mogelijk af te krijgen.

Bergen verzetten

En hoewel ik er een hard hoofd in had, heeft Steef bergen verzet. Blijkbaar doet zo´n deadline soms ook goeie dingen, want het sloopwerk is zo goed als gedaan. De tuin ligt vol met puin en het lijkt wel of onze achtertuin in de Gazastrook ligt. Het is onherkenbaar en ook onwerkelijk dat we hier een paar weken terug nog ons ontbijtje aten, de afwas deden of een douche namen.

Ik heb dit verslag in delen geschreven. De foto´s beslaan uiteindelijk een week of 3. Hieronder een fotoverslag van onze sloopwerkzaamheden!

De voorfoto: een uitbouw van 7 meter diep, met daaraan een 3 meter lange overkapping. Rechts is een volledige aanbouw, links een soort grindtegels met een dak erboven. Alles moet weg.

Stap 1. Berging leegmaken, alles intern verhuizen en dan stap 2: de overkapping.

En weg is de houtje touwtje overkapping.

Het dak gaat eraf bij ons.

En de dakramen sparen we, die hergebruiken we later.

Met zonder dak.

En er was licht!

…en een hele berg afval…

Dak slopen van de aanbouw…

Onherkenbaar die zooi (hier stond de wasmachine en douche).

En de voormalige keuken…

Bergen en bergen puin brengen we weg.

De ene na de andere laag aan isolatie en bedekking of plaatmateriaal wordt eraf gehaald.

Hèhè, kale muur!

Stofzuigen heeft weinig zin meer deze weken.

Als de binnenkant is gestript, beginnen we met het dak slopen.

Actiefoto 🙂

De buurtjes zitten front row met uitzicht op ons geploeter. Dankjewel voor de foto, buur!

Hé die veger en blik, die is waarschijnlijk in de afvalberg verdwenen, want die is al een poosje onvindbaar.

Keukenblok is ook weg, dak eraf, bijna tijd om de muren om te gooien.

Er blijft steeds minder staan.

Het lijkt wel een oorlogsgebied.

Van bovenaf helemaal.

De tuin staat helemaal vol met afval, uiteindelijk zijn er 4 containers bouwafval afgevoerd.

 

En dan het leukste: slopen van de muren!

Nu lijkt het helemaal de Gazastrook hier.

Heb noodgedwongen wat traininkjes moeten missen, maar ik kwam wel aan m´n beweging met dat puin sjouwen.

Vloer leegmaken.

Containers vullen.

En de laatste foto voor nu. Je ziet dat er 2 soorten ondergrond zijn: onder de witte tegels vooraan ligt beton (gelukkig een dunne laag) en onder dat stuk erachter ligt hout op niks, daaronder zit een gat van een halve meter boven het zand. Alle tegels moeten er natuurlijk uit, want de grond moet afgegraven worden en egaal gemaakt worden. Voor de uitbouw komt een afstapje van zo´n 10cm.