Het einde van het peuterspeelzaal-tijdperk

Het einde van het peuterspeelzaal-tijdperk

Friet met mayo

Ik heb vorige week friet getrakteerd. Nouja, groente-friet. Want het is een gezonde school hè! Maar wel in een puntzak. En een klodder mayo voor de liefhebber. Want vorige week is er weer een mijlpaal geslagen: die van de overgang tussen de peuterspeelzaal en de basisschool.

Fosse is 4 jaar geworden en was die ochtend dus voor de laatste keer naar de speelzaal. En toen ik daar kwam, bepakt en bezakt met schalen friet (als in stokjes gesneden wortel en paprika die titel mag dragen althans), een baby op mijn rug en bewapend met filmcamera, viel het me ineens op. Fosse is gróót! Met kop en schouders steekt hij boven de brabbelende tweejarigen uit.

Afsluiten van een fase

En op zulke momenten dringt het pas tot je door: jeetje, weer een fase voorbij. Eentje die niet meer terugkomt. In ons geval definitief, want ik heb besloten Signe straks niet naar de speelzaal te doen (daarover een andere keer meer). Terwijl Fosse doodleuk zijn ‘met-blik-op-oneindig’ maatje wijst op het feit dat de drinkbeker recht voor zijn neus staat, probeer ik deze laatste momenten goed in me op te nemen.

Knakworsten

Deze schijnbare romantiek wordt een tikkeltje verstoord als mijn collega-moeders van islamitische komaf ineens de knakworsten in de puntzakjes ontdekken. Oeps. Bij het brainstormen over ‘gezonde traktatie’ was ik gestopt. Geen rekening gehouden met de halal-voorschriften van de groepsgenootjes van Fosse.

Zo eindigt het gezamenlijk zingen en eten ineens in een ietwat ongemakkelijk achtervolgingsspelletje tussen de moeders en kinderen en is de groepsleiding ineens 5 knakworsten rijker. Aandachtspuntje voor de volgende keer. Fosse zwaait zijn vriendjes en de leiding gedag en ik neem toch wel enigszins opgelucht afscheid.

“Ze zijn er aan toe”

Want stiekem ben ik toch wel blij dat ik niet meer twee dagen per week door weer en wind naar school hoef te fietsen, en daarbij onnodig Signe uit haar slaap moet halen. En hoewel Fosse het vaak naar zijn zin had, is hij de speelzaal nu echt wel ontgroeid. Het is toch waar wat ze zeggen, over de basisschool: ‘ze zijn er aan toe’. Inderdaad, ook mijn gup valt ineens in dit cliché.

 


Misschien ook interessant:

  1. Haat-liefde verhouding met de Action
  2. Op de grens van gewoon opgroeien

 

2 gedachten over “Het einde van het peuterspeelzaal-tijdperk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *