Archief van
Categorie: Algemeen

Back in business

Back in business

De ontwikkelingen anno september 2018

Zo hèhè, daar istie dan eindelijk hoor. Een nieuwe blog na ik-weet-niet-hoe-lang. Ja, het was even stil, maar zeker niet omdat het rustig was aan deze kant. Integendeel, het zat er gewoonweg niet in om lekker te schrijven. In de komende blogs zal ik jullie bijpraten over de belangrijkste ontwikkelingen tot nu toe. Want dat die er zijn, moge duidelijk zijn.

Deadline huur

Het is inmiddels september en we hebben een harde deadline gekregen wat de verbouwing betreft. Want 1 januari 2019 komen er nieuwe huurders in het pand waar ik nu zit met de praktijk. Met andere woorden: dan moet de verbouwing voor het praktijkgedeelte dus klaar zijn. Hoe het daarmee vordert, lees je snel.

Vakantie voorbij

Ook is de zomervakantie achter de rug. Het was een broodnodige vakantie voor ons gezin, op alle fronten. Een roadtrip door verschillende landen: Duitsland, Tsjechië, Hongarije en Tsjechië. Het was genieten, en ik besefte maar weer eens dat ik toch het allergelukkigst ben als ik compleet met mijn gezin ben. En dan vooral met goed weer.

Schakelen

Eenmaal terug was er weinig schakeltijd. De hektiek van de praktijk ging onverminderd door en door verschillende vervelende kwesties die niets met cliënten zelf te maken hadden, werd er een vervelende schaduw geworpen over mijn werkplezier. Nog steeds worstelen we met de afwikkeling van veel (in onze ogen) onnodige en vooral tijdrovende administratieve rompslomp. Ik hoop maar dat dit snel achter de rug is.

De scholen zijn weer begonnen

De scholen zijn weer begonnen, en dat brengt altijd weer een andere dynamiek mee. Want dat betekent als gezin terug in het ritme, ochtendspitsen, en ook de start van clubjes en verenigingen. Elke ouder met schoolgaande kinderen herkent de overgang. En het zoeken naar de gymschoenen – als ze nog passen na de groeispurt van de zomer.

Contrast

Door het afscheid van de fijne tijd op vakantie, en het ontspannen en gelukkige gevoel daar, en direct de hektiek – en helaas ook wel stress – die ik bij terugkeer op mijn werk voelde, was het contrast groot. Ik heb een paar weken lang alleen maar ´geleefd´, geen aanrader en zeker geen goed voorbeeld voor mijn cliënten. Maar mijn gedachtes gingen tegelijkertijd alle kanten op. Want ik was me er wel terdege van bewust dat dit inderdaad geen goede zaak was. Bovendien ook niet hoe ik mijzelf kende.

Regeldruk

Ik heb immers de afspraak met mijzelf gemaakt dat ik ga doen wat ik leuk vind, en waar ik gelukkig van word. De grote druk die ik ervaarde door bureaucratie van hogere hand, deed mijn plezier wegsmelten als sneeuw voor de zon. Logisch dus dat ik met de vraag speelde of dit is wat ik wilde. Nee, is het antwoord als het gaat om de regeldruk. Ik juich daarom alle stakingen en acties vanuit de publieke sector heel erg toe. Want er moet écht wat veranderen.

Food. Body. Mind.

Maar het antwoord is ook ja, als het gaat om de werkinhoud. Ik heb gekozen voor het ondernemerschap, en daarmee kies ik voor vrijheid in handelen. Maar die vrijheid voel ik nu onvoldoende. Tijd dus om buiten de kaders te denken. In de afgelopen maanden ben ik bezig geweest met het opzetten van een heel nieuw programma: een combinatie van behandeling gericht op het aanpakken van psychische klachten, door zowel in te zetten op je eetgewoontes (Food.), beweging (Body.) als je psyche (Mind.). Binnenkort lanceer ik dit programma ´voor het echie´, maar op de website kun je alle informatie nu al vinden.

Goede voornemens 2018

Goede voornemens 2018

Wat maakt je gelukkig?

“Wat voor cijfer geef jij voor 2017?” Sinds mijn voormalige collegaatje dit aan mij vroeg, vorig jaar, houd ik deze vraag erin. En ik stel hem ook graag aan jou. Wat voor cijfer geef je voor afgelopen jaar en waarom? Wat voor cijfer hoop je in 2018 te krijgen, en wat is daarvoor nodig? Prestatiegericht? Misschien. Maar het schijnt dat we aan de andere kant juist gelukkiger worden als we onszelf goed kennen, inclusief onze wensen, dromen en passies. Het kan dus geen kwaad om deze vraag eens aan jezelf te stellen.

Groot avontuur

Wat mijzelf betreft, 2017 krijgt van mij een 8. Het was een jaar waarin wij onze grote droom mochten gaan realiseren, en ik heb ontzettend veel positieve gevoelens gehaald uit ons nieuwe huis en het concreet maken van alle plannen. Geen 10, want helaas waren er ook keerzijdes van dit avontuur, een hoop onrust en uiteindelijk die vervelende operatie bij mij. Maar een 10 hoeft het ook niet te zijn. Je waardeert pas wat je hebt, als je de andere kant kent. Plus, er moet altijd wat te dromen overblijven, zoals Steef het zegt.

2018 wordt spannend

Daarom nu de voornemens voor 2018. Spannend, want ik heb nog geen idee hoe dit jaar voor mij zal gaan lopen en wat het uiteindelijke resultaat of effect zal zijn, op mij en ons gezin. Het blijft een beetje in het duister tasten. De voornemens zijn dan ook voorzichtig gesteld:

Op zakelijk/werk gebied

  • De verbouwing afronden in 2018. Dat betekent de praktijkruimte helemaal aangebouwd hebben, ingericht hebben en al bruikbaar om cliënten te laten komen.
  • Op 2 locaties kunnen werken: Papendrecht en Dordrecht, zodra daar een werkruimte af is.
  • Werk flexibeler indelen: meer onder schooltijd, uitwerken in de avonduren, en tijd bewust vrijhouden voor andere zaken (o.a. gezin, sport).
  • Aanschaffen van nieuwe materialen voor diagnostiek, om weer up to date te raken.

Op verbouw/klus gebied

  • Een ‘book nook’ maken, een soort bedstee met boekenkasten om lekker in te ‘chillen’ en boeken te lezen.
  • Een sterrenhemel in de badkamer maken.
  • 10 verschillende, vintage, eetkamerstoelen vinden voor mijn droom eettafel van ruim 3m.
  • Bedden in de vlieringen van de kinderen, met leuke toevoegingen zoals een brandweerpaal, een takel, een klimmuur of schommel.
  • Aangezien onze tuin toch nog lang niet wordt aangepakt, wil ik al wel vast een makkelijke moestuin beginnen.

Op privé gebied

  • Een dagje individueel weg met de kinderen, voor gerichte 1 op 1 aandacht. Dit staat al veel te lang op de planning.
  • Een nachtje of weekendje samen weg met Steef, ook dat is de afgelopen 7,5 jaar niet gebeurd, dus dat wordt inmiddels wel een beetje tijd.
  • De zomervakantie gaan we de zon opzoeken, en lekker genieten van een welverdiende vakantie, eindelijk!
  • Weer beginnen met sporten, na de operatie, en blessurevrij fit worden dit jaar.

 

Alvast een heel fijn nieuw jaar voor iedereen toegewenst, waarin al je voornemens en andere dromen mogen uitkomen. Tot in 2018!

 

 

Terugblik op 2017

Terugblik op 2017

Een jaar van ‘onrust’

Net als vorig jaar leek het me fijn om aandacht te schenken aan de belangrijkste gebeurtenissen van afgelopen jaar. Het doet je ineens beseffen dat de tijd sneller voorbij vliegt dan je wilde en dat er aan de andere kant ook weer een heleboel gebeurd is. Het verrast me elk jaar weer hoe onverwachts het leven kan zijn. Dat maakt het spannend.

Besef van dankbaarheid

2017 Was mijn laatste jaar in loondienst, een jaar waarin ik geconfronteerd werd met de beperkingen door acute gezondheidsklachten maar ook een jaar waarin ik des te meer heb beseft hoe dankbaar ik ben voor al die fijne, liefdevolle mensen om ons heen. Hierbij een overzichtje van alle gebeurtenissen binnen ons gezin, voor mij persoonlijk en op zakelijk gebied:

Belangrijke gebeurtenissen

  • Meia werd dit jaar zindelijk, in no-time! Met behulp van de plaswekker is het haar gelukt om in een paar weken tijd eindelijk volledig droog te worden ’s nachts.
  • In maart hebben wij ons huis verkocht! Een roerige tijd brak er vervolgens aan, die in het teken stond van ruimen, inpakken en verhuizen.
  • In april verhuisden we naar onze tijdelijke flat, een huurwoning, omdat we nog geen nieuw huis hadden gevonden. Hier woonden we uiteindelijk een half jaar.
  • In april overleed ook ons trouwe huisdier, poep Pippi, wat meer verdriet met zich meebracht dan we hadden voorzien. Nog steeds missen de kinderen deze viervoeter, en wordt hij meegeteld als gezinslid.
  • Fosse maakte een vlucht op school met leren lezen. Hij kan doen of zijn neus bloed, maar ondertussen pikt hij wel alles op van de lesjes op school en heeft ook hij zichzelf leren lezen in zeer kort tijdsbestek.
  • In juni bestond mijn blog alweer een jaar, wat reden gaf om er even bij stil te staan.
  • In de vroege zomer kregen wij het allerbeste nieuws van dit jaar: we hadden het ‘winnende’ bod uitgebracht op het droomhuis dat we wilden hebben, en in juli kregen we dan onze felbegeerde sleutels
  • Vanaf juli brak een tijd van verbouwen aan, waarvan ik inmiddels deel 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 en 10 heb geschreven inclusief fotoverslagen van alle vorderingen. Ons huis is straks niet alleen een woonplek, maar ook mijn uiteindelijke werkplek.
  • In de zomer gingen we niet op vakantie, omdat we aan de bak moesten met verbouwen. Helaas kregen alle drie de kinderen de waterpokken, waarvan Fosse het extreem te pakken kreeg, waar we lang zoet mee waren.
  • Omdat we deze zomer thuisbleven, kon Meia naar de zomerschool, waar ze met veel plezier allerlei (sport)activiteiten heeft gedaan.
  • We maakten van de nood een deugd, en besloten te genieten van de mooie zomeravonden door in de zomervakantie avondwandelingen te maken. Door de stad, langs het Wantij, bramen plukken of door de Biesbosch, het was een fijn ritueel.
  • September was weer een maand vol veranderingen, waarin we afscheid namen van ons tussenhuis en definitief in ons huidige huis trokken, waar nog steeds volop geklust wordt. De kinderen begonnen weer op school, Fosse naar groep 2, Meia naar groep 4. Fosse had in het begin gróte weerstand om naar school te gaan, maar gelukkig gaat hij nu met plezier.
  • Oktober en november stond in het teken van mijn gezondheid en het tobben ermee. Veel ziekenhuisbezoeken, onderzoeken en in spanning de uitslagen afwachten. Af en aan liep ik met een katheter, en meerdere keren moest ik met spoed gekatheteriseerd worden. Een vervelende en spanningsvolle periode, tot aan de operatie eind november.
  • Het einde van het jaar stond ook in het teken van de overname: 2017 is voor mij het laatste jaar dat ik in loondienst werk, en per 2018 begin ik voor mijzelf. Dat heeft heel wat voeten in de aarde gehad en een grote aanloop waarin heel wat voorbereidingen zijn getroffen.
  • Op de valreep haalde Fosse ook zijn felbegeerde zwemdiploma, waar hij hard voor heeft geknokt en dik heeft verdiend.

2018

Op naar 2018, waar ik al die jaren naartoe heb gewerkt. Naar het ondernemerschap. Naar het afronden van de verbouwing. Naar het inrichten van mijn eigen praktijk aan huis. Naar het zoeken naar vrijheid in mijn handelen. Naar een héle fijne zomervakantie, waar we zo naar verlangen. Naar weer gezond en fit worden.

Top 10 meest gelezen in 2017

Top 10 meest gelezen in 2017

De 10 populairste artikelen van 2017

Mijn blog bestaat nog niet zo lang, zo’n 1,5 jaar nu. Toch is het opvallend wat een groei in bezoekers er is. In 2017 zijn er al 2 tot 2,5x zoveel bezoekers dan in 2016. Het is leuk om te zien hoe populair sommige van deze artikelen blijken te zijn. Grappig feitje: het zijn alle 10 andere artikelen dan de meest gelezen artikelen van 2016. Ik geef een overzicht van de 10 meest gelezen artikelen van afgelopen jaar.

 

Meest gelezen in 2017

  1. Toename in psychische problemen. Een blog waarin ik mijn zorgen uit over de nationale en internationale trends in de geestelijke gezondheidszorg. Helaas draagt de regelgeving vanuit de overheid hier naar mijn mening aan bij, en dat moet veranderen!
  2. Het belang van fantasie voor kinderen. Van anderen kreeg ik al te horen dat zij per toeval op dit artikel stuitten. Dat is fijn, want het is zo belangrijk dat we de fantasie van onze kinderen blijven prikkelen en ontwikkelen.
  3. Top 10 opvoedingsvaardigheden. Een overzichtje van vaardigheden of eigenschappen die bijdragen aan goed ouderschap.
  4. Gevoelige periodes bij kinderen. Legt uit hoe kinderen leren en hoe je gebruik kunt maken van de gevoelige periodes en de motivatie van je kind.
  5. EMDR bij peuters. Een ervaringsverhaal van EMDR bij een peutertje. Het is een methode die ik vaak gebruik, voor bijna alle leeftijden, en vaak met succes.
  6. Waarom ik niet stofzuig doordeweeks. Dit artikel deed véél stof opwaaien en maakte maar weer eens duidelijk hoe gevoelig het onderwerp ligt bij ons als ouders.
  7. Een operatie en de gevolgen. Een recente, persoonlijke blog, die door jullie ontzettend lief werd ontvangen, waarin ik uitleg wat de impact van een operatie is voor mij en ons gezin.
  8. Low-budget kinderfeestjes. Een overzichtje van low-budget opties voor kinderfeestjes in de buurt van Dordrecht. Moet ik zelf ook weer eens even voor aan de slag trouwens.
  9. Stapjes terug doen bij een zwak werkgeheugen. Een ervaringsverhaal van één van de ouders die bij mij kwam, over het bijstellen van verwachtingen, en hoe een stap terug kan leiden tot vooruitgang.
  10. Gaat dit over hetzelfde kind!? Over hoe mijn draakje buitenshuis een engeltje is en onze kinderen soms twee verschillende gezichten kunnen hebben. Over alle streken die ze uithaalt die pas achteraf grappig zijn.

 

Wat was voor jou het fijnste artikel van 2017? En waar moet ik absoluut meer over gaan schrijven in 2018? Ik hoor het graag van je.

 

Wat is er van de goede voornemens 2017 gekomen?

Wat is er van de goede voornemens 2017 gekomen?

Voornemens of doelen?

Eind december 2016 maakte ik, zoals elk jaar, goede voornemens voor 2017. Tijd voor een kritische evaluatie van deze voornemens, want wie A zegt, moet tenslotte ook B zeggen. Ik heb een jaar de tijd gehad om er wat mee te doen. Nu maar eens checken wat er van is gekomen…

Puin ruimen

Met stip op 1 stond puin ruimen. En driemaal hoera voor mij, want ik heb dit voornemen met vlag en wimpel kunnen afstrepen dit jaar. Moest ook wel, want met de verhuizing naar 70m2 kon er niet zoveel mee. Ik heb het boek van Marie Kondo (‘opgeruimd’) gelezen en een aantal van haar (soms drastische) maatregels doorgevoerd. Met als resultaat karrenvrachten vol afval en zooi richting kringloop en de vuilstort. Een groot gedeelte van onze inboedel staat nog opgeslagen bij een goede vriendin. Met de tweede verhuizing hebben we opnieuw een ‘herevaluatie’ kunnen doen, en is onze spullenzooi al aardig uitgedund.

Goed speelgoed

Een voornemen die daaruit voortvloeide, was: alleen maar ‘goed’ speelgoed in huis laten komen. Met andere woorden, geen zooi meer. Hm. Dat laatste blijft nog lastig in de praktijk, maar het is wel gedeeltelijk gelukt te ‘ontspullen’. Op de verjaardagen en de laatste pakjesavond was al een duidelijk verschil merkbaar: minder speelgoed, en betere kwaliteit. Maar wat is ‘goed’ speelgoed? Dat vraagt nog om verder onderzoek komend jaar.

Meer inbreng

Een ander voornemen was de kinderen meer inbreng te geven. Ja, dat is min of meer vanzelf gelukt: zo kiezen de kinderen (ja ook Signe) vrijwel altijd zelf hun kleren uit, waardoor zij altijd tevreden zijn met wat ze dragen. Ik neem ze ook graag mee met winkelen en vraag dan hun mening als ze bijvoorbeeld nieuwe schoenen nodig hebben. Als er boodschappen gedaan moeten worden, vraag ik de kinderen wat zij graag willen hebben aan groentes of gerechtjes (mits gezond), en dat halen we dan ook. Dit is een makkelijke, en leuke manier om ze meer deelgenoot van deze dingen te maken.

Meer samen doen

Een belangrijk voornemen was meer tijd samen, zonder kinderen. En ook dit is gelukt! Zij het min of meer door de samenloop van omstandigheden. Omdat we graag door wilden klussen, zijn de kinderen regelmatig opgevangen door vrienden en familie, waardoor Steef en ik samen meer tijd doorbrachten. Misschien minder romantisch dan een dagje naar de kerstmarkt, maar wel net zo gezellig (ja echt) en effectief. We hadden mazzel dat de kinderen uit logeren waren toen het Big Rivers was, waardoor we toen elke avond ook nog de stad in konden duiken. Toen het even spannend was of de uitslag van de onderzoeken goed of slecht zou zijn, hebben Steef en ik in het moment geleefd, en zijn we wekelijks naar een concert gegaan. Daarna had ik door mijn operatie en mijn hersteltijd daarna ook opvang voor de kinderen geregeld, en was Steef vaker thuis voor mij, om me te helpen. Ook minder romantisch, maar wel heel fijn dat dit mogelijk was. Voornemen voor 2018 blijft wel om eens samen een nachtje weg te gaan.

Sportief gebied

Wat betreft mijn voornemens op sportief gebied: daar kan een dikke streep doorheen. 2017 was helaas geen goed jaar voor mij op dit gebied, met de langdurige knieblessure, vervolgens de onmogelijkheid om te kunnen sporten omdat Steef dan weg was en ik bij de kinderen bleef, en daarna mijn gezondheidsproblemen en operatie. Het lijkt er wel op dat alles herstelt zoals het moet, en met een beetje mazzel kan ik in januari voorzichtig beginnen met de opbouw. Maar de 20km schuif ik voorlopig nog even op de lange baan!

Zakelijk gebied

Op zakelijk gebied wilde ik meer naar buiten treden en verantwoordelijkheden nemen. Dat is gebeurd. Ook hebben we eindelijk ons droompand gevonden om er een praktijk aan huis te beginnen. Weer een vinkje dus!

Blog

Wat mijn blog betreft ben ik minder succesvol gebleken qua voornemens. Ik heb begin van dit jaar een kalender gekocht, met de intentie hierop vooruit te plannen en rekening te houden met actualiteiten. Deze kalender heb ik sinds de aanschaf niet meer teruggezien, laat staan dat dit plan van de grond kwam. Ook het schrijven van reviews is nog te weinig gebeurd en wil ik graag doorschuiven naar 2018 als voornemen.

Al met al ben ik niet ontevreden. Een aantal voornemens schuif ik door naar 2018, waar ik later een blogje over schrijf.

Hoera! Mijn blog is 1 jaar!

Hoera! Mijn blog is 1 jaar!

De hoogtepunten van afgelopen jaar 🙂

Mijn blog bestaat deze maand alweer een jaar! Een mijlpaal die vraagt om even terug te blikken en vooruit te kijken. In juni 2016 begon ik mijn blog, als een soort logisch uitvloeisel aan mijn eeuwige behoefte te schrijven en te verwerken. Sindsdien heb ik ruim 85 artikelen geschreven en ben ik nog lang niet uitgeschreven. Er zijn een paar cijfers die ik met jullie wil delen vanuit de statistieken.

 

Mijn eerste blog:

Deze ging over mijn uitje naar de Action en hoe dat misliep door mijn ondernemende dreumes. Een jaar geleden waren we druk met de planning voor ons grote feest.

 

De mooiste reacties:

Op dit artikel kwamen vanuit heel verschillende hoeken mooie reacties. Van mensen die nieuwsgierig werden naar mijn werk en die geroerd waren door het proces. Maar ook van mensen die totaal geen kaas van psychologie hebben gegeten, die het een mooi artikel vonden. Daar was ik erg trots op.

De grootste herkenning:

In dit artikel, en deze trouwens ook, herkenden veel andere moeders zich in de dagelijkse stress en beslommeringen van het leven als moeder. Het leidt vaak tot hilarische taferelen: maar pas als je met een glas wijn op de bank zit met de kinderen op bed.

 

De grootste lol:

Van vooral vriendinnen en bekenden kreeg ik terug dat ze erg om dit artikel moesten lachen, omdat ze mijn kleinste dondersteen ook kennen en herkenden in het verhaal. En het kan natuurlijk stiekem best fijn zijn om te lezen dat een ander het ook wel eens zwaar heeft. Het leven van mij gaat immers ook niet alleen over rozen.

 

Top 10 meest gelezen artikelen:

  1. Toename in psychische problemen. In dit artikel uit ik mijn zorgen over de gestage toename van psychische problemen wereldwijd. Ook in Nederland is die trend zichtbaar en helaas ook in toenemende mate sinds de nieuwe jeugdwet in 2015.
  2. In dit artikel schreef ik over gevoelige periodes bij kinderen, waarin ze meer en gerichter bepaalde vaardigheden kunnen leren.
  3. Fantasie ontwikkeling is naar mijn mening één van de belangrijkste ontwikkelingen van een kind, omdat het de basis legt voor heel veel andere vaardigheden. Ik ben daarom blij dat dit artikel op nummer 3 staat van meest gelezen artikelen.
  4. Te weinig schrijf ik een review. Dit was een review van ons bezoek aan het toen net geopende Familieparadijs in Zwijndrecht. En hij wordt blijkbaar goed gelezen!
  5. Een persoonlijk artikel over de verschillen die mijn kind laat zien als ze bij ons is of bij anderen en de streken die zij bij ons uithaalt, die anderen totaal niet zien.
  6. De bekendmaking van mijn droom in het openbaar. Best spannend! Maar ook heel fijn om zoveel lieve en leuke reacties te krijgen van anderen.
  7. Even een andere, mildere, blik op de ontwikkeling van een hechtingsrelatie. Er wordt helaas ook een hoop onzin geschreven en het is soms lastig filteren van wat waar is. Over hechting zal ik komende tijd (jaren?) nog veel meer gaan schrijven.
  8. Een lijstje dat altijd handig is om even na te slaan: budget suggesties voor kinderfeestjes. Benieuwd of anderen deze lijst nog kunnen aanvullen?
  9. Inmiddels ben ik aardig thuis in de wereld van ‘Elsa’vlechten, opvlechten en invlechten. Was die cursus om de haren van mijn dochter te doen niet voor niks!
  10. Last but not least: een artikel over wat er gebeurde vlak na de verjaardag van mijn zoontje met zijn nieuwe raceauto.

 

De toekomst

Met ruim 85 artikelen in een jaar tijd, verschijnen er gemiddeld meer dan wekelijks nieuwe artikelen op de blog. Ik probeer in ieder geval wekelijks voor een artikeltje te zorgen. Nu we straks de sleutel van ons nieuwe huis krijgen, zal de focus tijdelijk op andere dingen komen te liggen, maar tegelijkertijd wil ik me juist meer gaan richten op de volgende thema’s in mijn blogs:

    • zelfstandig ondernemen
    • voeding en beweging bij kinderen
    • hechting en ouderschap
    • reviews van gelezen boeken

Nog steeds vind ik het heel erg leuk als mensen hun ideeën voor artikelen blijven aandragen. Ik verzamel ze allemaal en kies er zo nu en dan eentje uit om me verder op te richten. Wil je ook graag een onderwerp of thema inbrengen? Ik sta open voor suggesties en laat het me hieronder weten!

Voornemens voor 2017

Voornemens voor 2017

Van voornemens naar actieplan

Een terugblik op het afgelopen jaar nodigt vanzelfsprekend uit tot een vooruitblik op het aankomende jaar. Of, om het bij de clichés te houden: voornemens voor 2017. Natuurlijk kan ik dan niet achterblijven. Sterker nog, ik maak ze elk jaar. En elk jaar schrijf ik ze op in een dagboekje, waar ik het jaar daarop kan terugkijken wat er van is gekomen. In sommige gevallen blijft het bij voornemens, maar andere zaken kan ik inderdaad van mijn lijstje strepen.

Concrete doelen

Of ik me er aan houd, heeft vooral te maken met hoe concreet mijn voornemens zijn: als het een duidelijk actieplan is, of een eenmalige activiteit, dan is de kans inderdaad groot dat ik dit voor elkaar boks. Tijdens het schrijven van mijn terugblik op 2016, moest ik terugdenken aan de vraag die mijn collega me stelde tijdens de laatste lunch voor de kerstvakantie. Ze vroeg: ‘welk cijfer geef je voor 2016?’. Ik moest er lang over nadenken, en ook ’s avonds wist ik niet direct het antwoord. Als ik op mijn gevoel af ging, dan merkte dat die wat dubbel was, en vooral gekleurd door de afgelopen periode, die ik als stressvol heb ervaren. Dat vertroebelde mijn algehele beeld van 2016 merkte ik.

Voornemens voor 2017

Maar het maakte me ook direct duidelijk dat ik bepaalde zaken anders wilde in 2017. En laat ik dat nou eens in een goed voornemen gieten, dan heb ik direct een actieplan voor volgend jaar! De voornemens betreffen zowel mijn blog, mijn werk, mijn gezin en mijn persoonlijke voornemens. Ik ben benieuwd naar jullie voornemens en hoeveel van de voornemens van dit jaar ook kunnen worden afgestreept!

Voornemens gezin/privé

  • Ik ben er alvast mee begonnen: puin ruimen. Laatst gingen maar liefst 5 vuilniszakken vol speelgoed (ja 5!) richting kringloop. Nog niet zo lang geleden hadden we al een kofferbak vol speelgoed uitgesorteerd en weggebracht, maar blijkbaar was dat toen niet drastisch genoeg geweest. Ook ben ik de kledingkasten doorgegaan en een opbergkist. Resultaat: 7 vuilniszakken vol ouwe zooi. Voornemen voor 2017 is dan ook alleen nog maar goed speelgoed in huis te laten komen. Dit voornemen krijgt nog een blogstaartje.
  • Voornemen: de kinderen meer inbreng geven in bijvoorbeeld wat we gaan eten, wat we gaan doen in weekenden, wat ze aan willen. Het besef kwam laatst ineens dat ze stiekem al best een leeftijd hebben waarin hun mening óók mag worden meegewogen. En ik geniet van hun ideeën, merk ik.
  • De vakantie is nog onbeslist, en dat blijft voorlopig zo. Gezien de situatie met ons huis/verhuizen is het nog onduidelijk of we op vakantie gaan en hoe. Een grote wens van mij is om weer op fietsvakantie te gaan, en ook kamperen vind ik fantastisch. Gelukkig boeken we nooit iets van tevoren, dus we zien wel hoe de zomer gaat.
  • Wat we echt stelselmatig te weinig hebben gedaan in 2016 is samen (dus zonder kinderen) weg. Een absoluut doel is dan ook om meer dagjes weg te gaan en ook een nachtje of weekend samen weg. Nu Signe wat ouder is, vind ik het ook gemakkelijker om haar eventjes weg te brengen. Een ouder die beter voor zichzelf zorgt, is tenslotte ook een betere ouder, dus dit moet echt vaker gaan gebeuren.
  • Waar ik heel veel geluk, plezier en ontspanning uit haal is het sporten. Dit wil ik blijven doen en ook uitbreiden: ik wil mijn eigen grenzen gaan opzoeken en verleggen in het sporten. Doelen die ik voor mijzelf heb, zijn o.a. een trailrun lopen, proberen 20km te gaan rennen, en in het trainen sterker en fitter te worden. Als mijn knie meewerkt wil ik weer vaker 2 uur achter elkaar trainen, vooral zomers. Ook zou ik heel graag weer mee willen op een expeditie naar het buitenland.

Voornemens zakelijk/werk

  • Zoals ik in de terugblik op 2016 al schreef, ben ik meer gaan werken. Wat ik belangrijk vind, is dat dit niet ten koste gaat van mijn gezin. Mijn voornemen voor 2017 is dan ook om op de roostervrije dagen en studiedagen van mijn kinderen zelf ook vrij te nemen. De werktijd plan ik deels in op avonden. Voor de vrije dagen wil ik meer gerichte activiteiten gaan doen, om meer te genieten van de tijd die ik vrij ben.
  • Op het werk wil ik meer en meer verantwoordelijkheid nemen, om de rol van praktijkhouder steeds meer eigen te worden. Dat betekent dat ik steeds meer het gezicht wordt namens de praktijk naar bijvoorbeeld de gemeente en andere netwerken toe.
  • Voor mijn eigen praktijk hoop ik een pand te vinden en deze helemaal naar wens te kunnen inrichten en aankleden. Ik barst ook voor de ideeën voor de invulling van mijn werk en manier van werken. Meer hierover zal volgen in de rubriek zelfstandig ondernemer.

Voornemens voor mijn blog

  • In 2016 ben ik begonnen. En het bevalt goed! Schrijven is altijd een passie van me geweest. Ik houd voor mijn kinderen alle mogelijke invuldagboeken bij en schrijf ook zelf in 3 dagboeken tegelijk. Het heeft iets nostalgisch. Ik zit vaak vol ideeën, en met schrijven schep ik helderheid, kan ik dingen verwerken of juist concreet maken. In 2017 wil ik daarom verder met mijn blog, met de onderwerpen waar ik nu ook al over schrijf. Plus nog meer. Een paar ideetjes die ik ten uitvoer wil brengen:
  • Ik wil meer inspelen op de actualiteiten en het moment van het jaar. Zoals deze blog past in deze tijd, zo wil ik meer letten op wat er nu speelt, en daar naar schrijven. Dat betekent voor mij iets meer plannen en vooruitdenken. Kan ook geen kwaad.
  • Ik heb het al even uitgeprobeerd: bloggen op verzoek. In 2017 hoop ik vaker een interactie te hebben tussen mijn lezers en mijzelf, waarin mijn lezers kunnen meedenken en meestemmen over onderwerpen. Via Facebook doe ik deze oproepjes, dus like nog even de pagina om mee te doen.
  • Bloggen doe ik voor mijzelf en voor mijn plezier, maar ik vind het zeker leuk om ook via mijn blog in contact te komen met anderen met wie ik op de een of andere manier kan samenwerken. In 2016 heb ik al regelmatig leuke contacten gehad, en ik ben benieuwd wat 2017 op dat gebied gaat brengen.
  • Het is een dooddoener, maar door tijdgebrek ben ik nog onvoldoende toegekomen aan het lezen van boeken, waar ik reviews over wil schrijven. In 2017 wil ik dit meer doen, en minimaal elke 2 maanden een review voor een boek plaatsen. Ik ga nadenken hoe ik meer structureel tijd hier aan kan besteden.
Terugblik op 2016

Terugblik op 2016

Hoogtepunten van afgelopen jaar

Het is eind december 2016. Tijd voor een terugblik op de hoogtepunten en ontwikkelingen van afgelopen jaar. Dit jaar ben ik mijn blog begonnen, om meerdere redenen. Sinds half juni ben ik begonnen met schrijven, en sindsdien ontvang ik alleen maar lieve complimenten, suggesties voor nieuwe onderwerpen, vragen of andere leuke reacties. Het is echt ontzettend leuk om te merken dat anderen mijn artikelen de moeite waard vinden om te lezen, dat ze er zelfs inspiratie uithalen voor hun eigen gezin of aan het denken zijn gezet. Dat vind ik bijzonder. Bedankt voor alle waardering!

Naast mijn blog heb ik natuurlijk nog veel meer gedaan. Het was een vol jaar, met hoogte- en minder hoge punten. Eentje waarin ik mijzelf vaker ben tegengekomen dan ik had gedacht, en wat me tegelijk ook veel heeft geleerd. De tegenslagen zijn, zoals mijn vader dat mooi zegt, de mini trainingen. De lessen om jezelf bij te vijlen en te schaven, jezelf scherper af te stellen op wat er nog komen gaat. Ik neem je mee in een aantal van deze gebeurtenissen.

Top 10 meest gelezen artikelen van 2016

  1. Mijn eigen praktijk: het bekendmaken van mijn droom en toekomstplannen is best een beetje spannend, maar ik ben er helemaal aan toe!
  2. Kinderleed als je net 4 bent geworden: een typisch geval van leedvermaak. Het had een home video kunnen zijn. Eigenlijk super zielig natuurlijk, maar stiekem heel erg grappig.
  3. Speelgoed, wat doe je ermee? Over mijn (toenemende) weerstand tegen de grote massa’s plastic en rommel die langzaam aan ons huis overneemt.
  4. Toen ik ging zitten, voelde het al beter. Een korte schets van een eerste reactie van een van mijn cliëntjes, die met wat weerstand toch in de hulpverlening komt.
  5. Is onveilige hechting een probleem? Er wordt veel over hechting geschreven, en soms ook onnodig bang of bezorgd gemaakt. Een artikel met wat nuancering is dan wel op zijn plek.
  6. Dinsdagavondcrisis. Een kijkje in de keuken van ons gezin, als het even niet zo gesmeerd loopt. En geloof me, deze momenten zijn er plenty. “Hoe doen andere ouders dat!?” roep ik dan ook regelmatig.
  7. De haren doen van je dochter. Sommige mensen hebben er een cursus voor nodig. Ik was daar één van. Maar hé, ik kan nu dus wel opvlechten, diadeemvlechten, elsavlechten of boxer braids maken, ha!
  8. Waarom wij voor montessori kozen. De eerste blogrequest die ik deed. Over onze motivatie en afweging om voor deze onderwijsvorm te kiezen.
  9. 7 Redenen om je kind te laten sporten. Ik ben zelf helemaal om, en kan het alleen maar iedereen van harte aanbevelen: ga sporten, kom in beweging, ga naar buiten! En je wordt er ook nog slim van.
  10. 20 Alternatieven voor straf. Omdat straf simpelweg gewoon niet werkt en bovendien schadelijk is voor de relatie tussen ouders en kind.

Gebeurtenissen rondom het gezin

  • We blikken terug op een topvakantie dit jaar. Lekker 3,5 week in Slovenië rondgereisd, van camping naar camping, zo’n beetje het hele land ontdekt. Goed weer, dat is een unicum tijdens onze vakanties, maar eindelijk hadden we zon na al die jaren regen! We hebben genoten.
  • Na de zomer begon Fosse op school, weer een mijlpaal. Maar hij stroomde er in alsof hij er al weken zat. Wat een heerlijk zorgeloze toestand! Meia startte in de middenbouw, ook een spannende en nieuwe tijd die daar aanbreekt.
  • Een deel van de tijd wordt in 2016 opgeslokt door de zwemlessen van de kinderen. Meia zwom al voor haar A-diploma en mocht in oktober eindelijk afzwemmen. In november is Fosse gestart met zwemles, wat betekent dat we nu 2x per week naar het zwembad rijden voor een les. Intussen haalde Meia ook haar B-diploma en lest ze nu voor haar C-diploma.
  • Signe begint in 2016 op te groeien tot een regelrecht persoontje, compleet met goede dosis koppigheid, ondernemingsdrang, temperament en drift. Motorisch supervlot, maar praten doet ze nog steeds niet (veel). Ze regelt het wel. Het leidt tot menige frustraties over en heen, tot héél veel crisismanagement en symptoombestrijding. Het algehele gevoel over 2016 is dat ik uiteindelijk geen stap verder ben, maar wel het hele jaar bezig ben geweest, wat betreft het verzorgen van de kinderen.
  • Eind 2016 hakken we de knoop door en zetten we na heel veel wikken en wegen ons huis te koop. Er is een heel proces aan vooraf gegaan wat niet alleen met de privé situatie te maken had, maar vooral met mijn werk. Het voelt als een grote stap, en eigenlijk is het dat ook wel.

Persoonlijke gebeurtenissen 2016

  • In 2016 ben ik meer gaan werken: van 22 naar 28 uur, wat best een verschil maakt in het dagelijks leven. Ik heb het zo ingedeeld, dat ik ’s avonds werk, en soms vrijdags onder schooltijd, zodat het een minder grote belasting is voor het gezin. In de toekomst wil ik vooral onder schooltijd gaan werken.
  • In onze praktijk is er veel gaande. Er is een toenemende vraag naar hulp, terwijl de geldkraan wordt dichtgedraaid. Het feit dat we als hulpverleners zorgplicht hebben, voert de druk alleen maar op. Toen eind dit jaar een fijne collega besloot te stoppen bij ons, was dit best even slikken. Het betekende per direct een hogere werkdruk, wat de laatste maanden flink te voelen was. Nu, in de rust van de vakantie, heb ik even de gelegenheid hierop te reflecteren en plannen te scheppen voor de toekomst. Want werken onder hoge werkdruk is voor niemand goed.
  • 2016 was een jaar van voorbereidingen. Er werd steeds meer duidelijk over de overname, en er zijn vele gesprekken gevoerd met allerlei partijen, om te bekijken wat mogelijkheden zijn en hoe het allemaal in zijn werk gaat. Ik heb een ondernemingsplan geschreven, en inmiddels zelfs een beetje thuis in de terminologie van een zelfstandig ondernemer. Er ging een wereld voor me open, en ik ben heel blij dat Steef zo betrokken is en mij in alles helpt en ondersteunt. Het voelt echt als een avontuur dat we samen aangaan.
  • Mijn ontspanning haalde ik vooral uit mijn grote passie: sporten bij Natuurlijk Sportief. Een regelrecht hoogtepunt van dit jaar was de expeditie naar Schotland, dat was fantastisch. Maar ook samen met ploeggenootjes en Steef de Mud & Water Challenge doen, en genieten van alle trainingen. Vooral in de zomer, zwemmen onder de zon, dan is geluk ineens heel dichtbij.

 

Mijn eigen praktijk

Mijn eigen praktijk

“Ik word ondernemer”

Een droom die langzaam werkelijkheid wordt. Zo voelt het voor me. Want waar ik in de afgelopen jaren al die tijd naar toe heb gewerkt, lijkt nu echt te gaan gebeuren: ik word zelfstandig ondernemer, ik ga toewerken naar mijn eigen praktijk. En dat is best spannend, zeker in onze sector (geestelijke gezondheidszorg). Iemand noemde mij eens een ‘guerrilla’ van deze tijd, en ik vat het maar op als compliment. Eentje waar ik kracht uit put voor de moeilijke hobbels die nu en straks op mijn pad komen. En die zijn er, kan ik je vertellen.

De weg er naartoe

In deze rubriek neem ik jullie mee in mijn jarenlange aanloop naar het nemen van deze stap. Mijn twijfels, dromen, wensen, ideeën, frustraties, gevoelens en hoe dit alles vertaald wordt naar de dagelijkse praktijk. Zowel in mijn werk als in mijn gezin. Want elke grote stap die een ouder maakt, heeft consequenties voor de kinderen, het gezin. Zo ook bij ons.

Maatschappelijk doel

Er zijn zoveel dingen die erbij komen kijken, de beslissing lijkt als een katalysator te werken voor de rest van mijn leven. Dat is spannend, een avontuur! Het is als in het diepe springen, maar dat gaat niet met een gezin. Dus probeer ik waar het lukt om helderheid te scheppen, invloed uit te oefenen, mogelijkheden onderzoeken. En dat is zowel heel kick als om gek van te worden! Want soms lijkt het wel alsof het aan alle kanten lastig wordt gemaakt om normaal mijn vak uit te oefenen. Te doen wat ik het liefste doe: de kinderen en gezinnen helpen zo fijn mogelijk op te groeien. Je zou denken dat het uitoefenen van een maatschappelijk doel wel wordt gestimuleerd: iedereen is er immers bij gebaat als het goed gaat met mensen. Helaas wijst de praktijk keer op keer anders uit.

Koers bijstellen

In deze serie gaat ik terug naar hoe het begon, mijn dromen en ideeën die ik had toen ik begon met studeren. In de loop der jaren zijn er veel dingen op mijn pad gekomen. Dingen die maakte dat ik mijn koers moest bijstellen. Ik ben niet als een kanaal alsmaar rechtdoor gegaan, maar meander een beetje, als een rivier langs stenen en andere obstakels op mijn route. Soms kwam ik in stroomversnellingen, andere keren kabbelde ik rustig voort. Hierdoor is de stroom lang en bochtig geworden, maar wel een stuk spannender en rijker.

2018

Er is een datum gekomen: 2018, maar misschien zelfs eerder. Beetje bij beetje wordt alles steeds concreter. In 2018 ben ik praktijkhouder. Want dát is waar ik naartoe ga: het overnemen van de praktijk waar ik werk. Praktijk Inzicht wordt dan mijn eigen praktijk. Benieuwd naar het avontuur, de weg er naartoe en daarna? Volg dan de artikelen in deze categorie die in de toekomst gaan verschijnen!

 

Hulp dichtbij: de kapper als therapie?

Hulp dichtbij: de kapper als therapie?

Hoe kleine dingen tot grote resultaten kunnen leiden

Een tijdje terug zat ik bij de kapper. Het was rustig, want ik ging op een doordeweekse dag, zomaar overdag. Ik had namelijk een zeldzame vrije dag zonder kinderen. Toen ik bij de kapper binnen stapte, was er nog één klant aan het afrekenen. Althans, dat was geloof ik de planning van de kappers, maar de betreffende mevrouw dacht er anders over.

Je verhaal kwijt aan de kapper

Zodra ik de deur had opengeduwd, kwam er een stortvloed aan verhalen over me heen, waar ik – of ik nou wilde of niet- direct getuige van was. De vrouw vertelde honderduit over haar wel en wee uit haar relatie en klaagde steen en been over alles wat maar ter sprake kwam. Toen de kappers haar eindelijk zo ver hadden om te betalen en haar jas te laten aantrekken, zag ik aan hun grimas dat ze intussen behoorlijk klaar waren met deze onthullingen van hun openhartige klant.

Niet-praten-stoel

Grinnikend ging ik op de stoel zitten en zwijgend wachtte ik tot de kapper zover was om zich op mij te richten: dat was hetzelfde moment als dat de andere klant eindelijk naar buiten liep. De kappers slaakten een diepe zucht en zochten direct steun bij elkaar: ‘jeetje, wat kan zij kletsen!’ en: ‘dat is bepaald geen type voor een “niet-praten-kappersstoel”‘. Een ‘niet-praten’ stoel? Vroeg ik hardop. Ja, die bestonden. Voor mensen die geen gezeur wilden van de kapper tijdens een knipbeurt. Die geen ongemakkelijke gesprekjes wilden voeren. Het leek erop dat de kappers in dit geval eerder zelf in deze stoel hadden willen zitten.

Geen sociaal leven

Toch hadden ze ook wel met deze klant te doen. Ze was zo alleen, haar knipbeurt eens in de zes weken was zo’n beetje het enige uitje buitenshuis. Op de vraag van de kapper “ga je nog wat leuks doen vanavond?” had ze gereageerd met: ‘oh gewoon in pyjama op de bank en tv kijken zoals altijd’. Blijkbaar had deze vrouw amper een sociaal leven en leefde ze volledig op onder de aandacht van de kappers.

Hulp dichtbij

En terwijl ik geknipt werd, bedacht ik me hoe belangrijk zulke dingen eigenlijk zijn. De gewone dingen van het leven. Vanuit de overheid en de gemeente wordt gepromoot de hulp dichtbij te zoeken. Het liefst door het netwerk, de buurt, de vereniging, de coach, de buurvrouw, of wie dan ook. En zo blijkt, in dit geval, de kapper daar ook een rol in te vervullen. Hoewel het deze meiden koppijn bezorgde en ze klaagden dat ze ‘vooral niet teveel van zulke klanten’ moesten hebben, beseffen ze misschien niet welke belangrijke rol ze misschien vervullen voor sommige kwetsbare mensen.

Het belang van aandacht

Wie weet is deze vrouw inderdaad één van de kwetsbare mensen in de samenleving, die door haar regelmatige kappersbezoekjes echter weer zo wordt opgeladen, dat de stap naar de hulpverlening uiteindelijk niet nodig blijkt. Misschien geven de kappers haar wel de aandacht, tonen ze interesse, geven zij de ontspanning door het gefrunnik aan de haren, het masseren tijdens het wassen, en geven zij haar eventjes het gevoel belangrijk te zijn. De moeite waard. Kan zij zichzelf eventjes weer waarderen, genieten van haar nieuwe kapsel, wordt haar zelfbeeld weer opgevijzeld en neemt haar zelfvertrouwen toe.

Voorkomen van problemen

Dat neemt natuurlijk absoluut niet de zin en het nut weg van de GGZ, maar geeft wel aan dat daarnaast ook de kleine dingen grote resultaten kunnen hebben. Dat er vooral ook veel voorkómen kan worden, soms zelfs ongemerkt, zoals in dit geval. En voor de één is dat het sporten, voor de ander de complimentjes van de leerkracht, en voor de derde de onverdeelde aandacht tijdens een bezoek aan de kapper.

De kapper als hulpverlener

Het gesprek kwam algauw op mijn werk terwijl ik in de stoel zat. En terwijl ik uitlegde wat mijn werkzaamheden inhielden, welke problematiek ik soms tegenkwam en mijn doelgroep een beetje beschreef, bemerkte ik herkenning bij de vrouw die ondertussen mijn haren knipte. Ze vertelde over kennissen met soortgelijke problemen, hoe zwaar ze het vond en hoe zwaar het haar leek om zulk werk te doen. Dat ze het niet zou kunnen, mentaal niet aan zou kunnen. En het enige dat ik dacht, was: meisje, je hebt het net gedaan. Je bent een steun geweest, een vertrouwenspersoon, iemand om op terug te vallen. Je hebt iemand geholpen, zonder dat je het zelf wist.