Archief van
Maand: juli 2018

De verbouwing deel 18

De verbouwing deel 18

De start van de aanbouw

Zomer 2018 en het is al weken achtereen stralend weer. Gelukkig maar, want ons huis staat in open verbinding met buiten. Het schuifdeurtje van onze keuken eindigt in het niks, en als je niet oplet, val je zo een meter naar beneden wanneer je de ´tuin´ instapt. Nouja, tuin… Het mag intussen de titel niet meer dragen. Toch maken we er nog steeds op de meest creatieve manieren gebruik van. Zo hadden we ineens even een zandbak en kun je bij ons zo terecht om een zandstraal kuur te ontvangen.

Doemscenario´s

De aannemers zijn begonnen en dat is leuk. Hoewel ze er niet dagelijks zijn, is het iedere keer weer een feestje als ze geweest zijn. Op mijn werk krijg ik al het nodige aan foto updates doorgestuurd, en als ik dan aan het eind van de dag mijn fiets parkeer, tref ik steeds weer iets nieuws aan. Ik ben soms blij dat ik er niet bij ben, want ik zou duizend doden sterven uit angst dat ons huis instort, de gevel naar beneden komt of andere gruwelijke scenario´s ontstaan waar ik getuige van kan zijn.

Van afbraak naar aanbouw

Het was echt een enorme klus om de aanbouw af te breken en afgevoerd te krijgen. Maar toen de tuin eenmaal leeg was, was er een enorme vlakte. Wat een lel van een tuin hebben we eigenlijk! Bijna jammer dat de aanbouw er weer op komt. Bijna. Want ik kan ook niet wachten om straks de binnenkant aan te kleden!

Het fotoverslag is bijgewerkt tot begin juli.


De tegelvloer moest er nog uit.

Dat waren ook weer de nodige kilootjes sjouwwerk voor Steef.

It´s all in the family! Fosse vind het prachtig om zijn pa te helpen met klussen.

En hij doet het met verve!

De aannemers komen. De grond moet afgegraven worden en er worden 2 holle palen de grond in geslagen voor de fundering. Deze worden vervolgens met beton gevuld.

Er wordt aardig wat grond weggehaald.

Er lag nog een oude rioolleiding.

En helaas ook een muur van gewapend beton. Heeft meerdere dagen gekost om die weg te drillen.

Hèhè, eindelijk die muur door, maar dat stuk beton is zó zwaar dat we het vervolgens niet verplaatst krijgen…

De aannemers lossen het betonblok probleem op en graven een geul die ook met beton wordt gevuld.


Het uitzicht die avond op de tuin.

De keer daarop worden er 11 gaten in de gevel gemaakt, om daar de balken van de fundering van de aanbouw in te bevestigen.

Ik was blij dat ik er niet bij was. Ziet er doodeng uit, die gaten in de gevel.

In de gaten komt steeds een paal van 160kg per stuk. Net even wat degelijkere kwaliteit dan hiervoor 😉

Dit wordt een broodjesvloer genoemd. Soort broodjes van piepschuim die vervolgens gevuld worden met beton.

En daarvoor wordt serieus materieel uitgerukt.

En dan vullen maar!

Hier een korte impressie.

Egaliseren van de grond…

En dan een paar dagen laten uitharden.

Het eerste gedeelte van onze nieuwe aanbouw ligt! Het is onwerkelijk hoe het was, en hoe het wordt. Heel bijzonder om alles zo te volgen en mee te maken!

De verbouwing deel 17

De verbouwing deel 17

Over nog meer slopen…

Het is vandaag 19 juni 2018. Morgen komt de aannemer. De aannemer stond oorspronkelijk gepland op pakweg 14 juni. Rond 7 juni vroeg ik Steef wanneer die aannemer nu eigenlijk kwam. Het was vlak voor het weekend, en we lagen al in bed. `Oh, die komt misschien aankomende week al´, was het antwoord. Oh fijn, dacht ik, dat schiet lekker op. De volgende dag wierp ik een blik in de aanbouw, die grotendeels leeg was, maar waar nog stapels planken, verhuisdozen vol spullen, bergen afval en her en der verspreide zooi lagen. ´Krijg je dat wel leeg voor ze het komen slopen?´ vroeg ik een beetje weifelend. ´Maar ik ga het zelf slopen, hoor´, was het enigszins verontwaardigde antwoord van manlief.

´Even zelf doen´

Ik dacht dat ik het verkeerd gehoord had.  Ik hóópte met al mijn vezels in mijn lijf dat ik het niet goed verstaan had. Het was zaterdagochtend, en maandag zou mogelijk de aannemer al op de stoep kunnen staan. In ieder geval diezelfde week. ´Zélf slopen!?´. Al wekenlang had ik wie het maar horen wilde verkondigd dat de aannemers zouden komen om de boel te slopen, het afval af te voeren en vervolgens de nieuwe aanbouw neer te zetten. En nu hoorde ik dat vriendlief in al zijn naïviteit dacht dat hij in 1,5 dag een aanbouw van 7x7m kon slopen en afvoeren!?

Véél bouwafval…

Natúúrlijk werkt Steef keihard en heb ik niks aan te merken op zijn inzet, deskundigheid of betrokkenheid. Maar zijn tijdsinschatting daarentegen… Na 2 dagen buffelen (de aannemer had nog niet bevestigd wanneer hij zou komen) kreeg Steef het telefoontje dat de aannemer pas de week erop zou komen. Geluk bij een ongeluk, want natúúrlijk zat ook hier de aanbouw vol met tigduizend lagen hout, triplex, schrootjes, lijm, schroeven, latjes, planken, balken, isolatie en nog meer platen. Kortom, weken werk. De aannemer werd uitgesteld, ik trok ook weer mijn klushandschoenen aan en we zetten alles op alles om het sloopwerk zover mogelijk af te krijgen.

Bergen verzetten

En hoewel ik er een hard hoofd in had, heeft Steef bergen verzet. Blijkbaar doet zo´n deadline soms ook goeie dingen, want het sloopwerk is zo goed als gedaan. De tuin ligt vol met puin en het lijkt wel of onze achtertuin in de Gazastrook ligt. Het is onherkenbaar en ook onwerkelijk dat we hier een paar weken terug nog ons ontbijtje aten, de afwas deden of een douche namen.

Ik heb dit verslag in delen geschreven. De foto´s beslaan uiteindelijk een week of 3. Hieronder een fotoverslag van onze sloopwerkzaamheden!

De voorfoto: een uitbouw van 7 meter diep, met daaraan een 3 meter lange overkapping. Rechts is een volledige aanbouw, links een soort grindtegels met een dak erboven. Alles moet weg.

Stap 1. Berging leegmaken, alles intern verhuizen en dan stap 2: de overkapping.

En weg is de houtje touwtje overkapping.

Het dak gaat eraf bij ons.

En de dakramen sparen we, die hergebruiken we later.

Met zonder dak.

En er was licht!

…en een hele berg afval…

Dak slopen van de aanbouw…

Onherkenbaar die zooi (hier stond de wasmachine en douche).

En de voormalige keuken…

Bergen en bergen puin brengen we weg.

De ene na de andere laag aan isolatie en bedekking of plaatmateriaal wordt eraf gehaald.

Hèhè, kale muur!

Stofzuigen heeft weinig zin meer deze weken.

Als de binnenkant is gestript, beginnen we met het dak slopen.

Actiefoto 🙂

De buurtjes zitten front row met uitzicht op ons geploeter. Dankjewel voor de foto, buur!

Hé die veger en blik, die is waarschijnlijk in de afvalberg verdwenen, want die is al een poosje onvindbaar.

Keukenblok is ook weg, dak eraf, bijna tijd om de muren om te gooien.

Er blijft steeds minder staan.

Het lijkt wel een oorlogsgebied.

Van bovenaf helemaal.

De tuin staat helemaal vol met afval, uiteindelijk zijn er 4 containers bouwafval afgevoerd.

 

En dan het leukste: slopen van de muren!

Nu lijkt het helemaal de Gazastrook hier.

Heb noodgedwongen wat traininkjes moeten missen, maar ik kwam wel aan m´n beweging met dat puin sjouwen.

Vloer leegmaken.

Containers vullen.

En de laatste foto voor nu. Je ziet dat er 2 soorten ondergrond zijn: onder de witte tegels vooraan ligt beton (gelukkig een dunne laag) en onder dat stuk erachter ligt hout op niks, daaronder zit een gat van een halve meter boven het zand. Alle tegels moeten er natuurlijk uit, want de grond moet afgegraven worden en egaal gemaakt worden. Voor de uitbouw komt een afstapje van zo´n 10cm.