Archief van
Maand: oktober 2017

De verbouwing deel 8

De verbouwing deel 8

De eerste tegenslagen

Het is alweer een poosje geleden sinds het laatste verbouwingsverslag. Inmiddels zijn we verhuisd en wonen we al een paar weken in ons definitieve stekkie. Eigenlijk kwamen de eerste tegenslagen pas nadat we waren verhuisd. We hadden een tijdelijke douchecabine, die moest worden aangesloten op de leidingen. De leidingen bleken helaas anders te lopen dan Steef had gedacht, wat op de valreep nog veel werk gaf. Dat betekende dat we dus nog niet konden douchen. Sowieso was er nog geen warm water.

CV installatie

De maandag na het weekend dat we verhuisden, kwam er iemand de CV installatie aanleggen. Gelukkig was net op tijd de vloer dicht en de muur gezet waar de CV aan zou komen te hangen. Maar door het leidingwerk wat open lag, hadden we op dat moment helemáál geen water meer. Dat was dus 2 dagen de wc doorspoelen met flessen water, voor de echte kampeerervaring.

Geen water en douche

Nadat de CV er hing, en Steef eindelijk alle leidingen goed op elkaar had weten aan te sluiten, hadden we weer stromend water. Alleen de douche moest nog even aangesloten worden. Ik zat heel erg te hopen dat ik op mijn verjaardag dan eindelijk kon gaan douchen in mijn eigen huis! Maar terwijl Steef wat kracht zette om een leiding aan te draaien, besloot deze glaswand de geest te geven. Een enorme PANG schalmde door het huis, gevolgd door een kwartier lang regenen van miniscule stukjes veiligheidsglas. O-VER-AL. In plaats van douchen op mijn verjaardagsavond, werd het glas vegen om 22.30u en waren we nog verder van huis, want: geen douche meer.

Vertraging

Helaas waren er geen douches in de aanbieding en ook niet op marktplaats. Gelukkig hadden ze in een plaatselijke bouwmarkt de tip om een houten achterwand te gebruiken, deze in te smeren met rubbercoating om het waterdicht te maken, en zo het probleem op te lossen. Een paar dagen later was het dan eindelijk zover: we hadden een douche!! Hallelujah, wat kan je blij zijn met kleine dingen!

Nog meer vertraging

Vol goede moed kon Steef na deze 2 weken aantobben weer boven verder. Dat duurde welgeteld 1 avond, want toen begaf onze wasmachine het. Natuurlijk. Maar ik mag me gelukkig prijzen dat ik zo’n handige harry heb, want de wasmachine werd ondersteboven gekeerd en geanalyseerd en vervolgens werd de waterpomp vervangen. Probleem opgelost.

Een weekend knallen

Afgelopen weekend was het dan eindelijk weer eens tijd om flink te knallen. Mijn lieve schoonfamilie legde onze kroost in de watten door ze, samen met onze nichtjes, mee te nemen naar een gaaf vakantiepark op de Veluwe. Van Vrijdag t/m maandag waren zij onder de pannen en konden wij aan de bak. Vrijdag hebben we maar liefst 450km gereden, om van alles te bekijken voor de keuken. Gelukkig zijn we inmiddels geslaagd voor zowel de vloer als de keukenfronten en weten we wat we zoeken als werkblad voor de keuken.

Metal studs en meer…

De rest van het weekend hebben we meters gemaakt met het neerzetten van de metal studs. Dit zijn metalen profielen waartegen gipswanden komen en daartussen isolatie en elektra. We hebben op de valreep toch weer de plannen voor de badkamer gewijzigd en ook één van de kinderkamers is iets aangepast. Geniet mee van de vorderingen van afgelopen tijd!

Hoera! Het is eindelijk gelukt om extra balken bij het dak te plaatsen, om ze iets minder te laten doorwegen.

Ook hier de nieuwe, extra balken tegen het dak aan.

Helaas blijkt het dak zo zwaar, dat het zelfs met de nieuwe balken alweer doorweegt.

Daar is helaas niks aan te doen.

Nou, hier heb je hem hoor. De bron van ellende. Hier issie nog heel, maar nu zit er dus een zwart gecoate plaat als achterwand. Geen gezicht maar dat maakt niet uit voor nu.

Steef plaatst samen met Fons de eerste wand van de zolder.

De muur heeft twee hergebruikte deurposten uit een ander deel van het huis. Dit worden uiteindelijk twee kinderkamers.

Nog een stukje verder…

En de muur zit dicht! De CV kan er nu eindelijk aan. Die komt links.

Een hijskraan voor de deur. Soms is het alsof je een bak met geld leeggooit voor iets wat je nooit meer ziet. In dit geval moest onze schoorsteen gerepareerd worden. De oude asbest pijp is weggehaald, er is een nieuwe op gezet en het gaskanaal dat er nog in zat is vervangen door een rookkanaal voor een houtkachel of allesbrander. Dan kunnen we tzt in de schouw een kacheltje plaatsen in de woonkamer.

Weer terug naar zolder. Dit zijn de muren die om het trapgat heenkomen. Ze worden verstevigd met houten platen. In eerste instantie wilden we hier een muurtje maken, maar de plannen zijn gewijzigd en dit wordt de douche (half onder het schuine dak dus).

Het is puzzelen om dit soort kleine gaten goed te dichten.

Afgelopen weekend met 3 man flink meters gemaakt. We zijn bezig de badkamer op alle muren te bedekken met metal studs. Dat betekent veel meten, profielen knippen, weer meten, waterpas zetten, vastzetten, en weer meten.

Het is een tijdrovende klus die bovendien heel precies moet worden uitgevoerd, omdat anders je muren scheef staan. Hier ben ik profielen aan het knippen. Eind van deze dag had ik de blaren op mijn handen staan.

Er gaan heel wat meters aan profielen doorheen. Dit is de hoek in de badkamer waar uiteindelijk wasmachine, droger en wasmanden gaan komen.

Eind van deze dag hebben we onze nieuwe plannen voor de badkamer definitief gemaakt door de profielen al op de vloer uit te meten. De opening vooraan is de deuropening. Dan rechts, voor de houten platen, komt de inloopdouche. Links loopt een ‘paadje’ schuin weg, waarna je in het vierkante gedeelte stapt. Daar komt links de wastafel en rechts de wc.

Hier sta ik als het ware in de douche. Op de grond zie je de lijnen van de muur tussen de badkamer en een kinderkamer.

Hier maken we een begin met het maken van deze muur.

Dezelfde muur, de andere kant op gefotografeerd.

En met z’n tweeën gaat het gelukkig lekker snel.

Het begint al vorm te krijgen…

De nokhoogte is 3,70m, dus dat is best een hoge muur en boven je macht werken op een trap…

Het ‘gangetje’ door de badkamer. Meteen rechts is de inloopdouche, en daarna komt de rest van de badkamer. Om het hoogteverschil zoveel mogelijk op te vangen, komt er in het schuine stukje van het gangetje een afstapje.

Het ‘gangetje’ vanaf de andere kant gefotografeerd. Steef staat nu in de douche.

Dit is gefotografeerd vanuit de kinderkamer naast de badkamer. De badkamer komt onder de nieuwe balken. Op deze nieuwe balken komt een vliering met de kinderbedden.

De andere kant op vanuit de kinderkamer.

En verder met de douchemuurtjes plaatsen.

Tot zover deel 8! Bedankt iedereen voor alle hulp en steun! We waarderen het enorm. En het blijft de komende maanden nog steeds heel welkom.

11 nadelen van straffen

11 nadelen van straffen

Straffen, weet wat je doet!

Ik straf liever niet. Maar omdat er veel misverstanden bestaan rondom straffen en belonen leg ik de dingen het liefst goed uit, zodat we beter begrijpen van elkaar waar we het over hebben. Eerder gaf ik een overzicht van soorten straf. Niet alle maatregelen uit dit lijstje beschouw ik als straf. Toch blijf ik erbij dat je beter op een andere manier kunt proberen om het gedrag van je kind te sturen.

 

Zoek alternatieven!

Straf is in eerste instantie niet aan te raden als opvoedmiddel. Er zijn veel andere middelen die beter werken en minder nadelen hebben dan straf. In het volgende deel geef ik daarom alternatieven voor straf waar je alvast je voordeel mee kunt doen. Vandaag zoom ik in op de nadelen die er aan straffen kleven. Ik noem er 11.

 

11 Nadelen van straf

  1. “Als je zo door gaat dan mag je niet mee naar oma en blijf je maar alleen thuis!”. Dreigen met zware gevolgen heeft weinig effect omdat ze toch niet worden uitgevoerd. Je gaat immers toch wel naar oma en je kind gaat gewoon mee, want je kan hem nu eenmaal niet alleen laten. Een ander nadeel kan zijn dat het onnodig angst oproept bij je kind: ‘alleen thuis blijven? Help! Dat durf ik niet!’. Ook leert je kind na verloop van tijd dat dreigementen toch niet worden uitgevoerd: ‘dat zei mama vorige keer ook, en toen mocht ik ook gewoon mee, dus het zal wel weer zo zijn’.
  2. “Als je dat nog één keer doet dan vind ik jou niet meer lief hoor!”, “jij krijgt dus geen knuffel, want jij deed net zo lelijk!”. Liefdesonthouding is niet verstandig omdat je kind zich daardoor als persoon voelt afgewezen. Het is in feite emotionele chantage en legt je kind een ‘voor wat, hoort wat’ principe op. Terwijl we toch onvoorwaardelijke liefde willen geven? Dan moeten we deze maatregel zo snel mogelijk in de prullenbak kieperen!
  3. Als ouders hun kind uitlachen of belachelijk maken, kan het kind onzeker worden: hun eigenwaarde wordt dan aangetast. Een inkoppertje, zul je misschien denken. Maar denk even goed na: soms lachen we omdat iets er komisch uitziet en bedoelen we het niet verkeerd. Maar kinderen begrijpen het verschil tussen uitlachen en toelachen nog onvoldoende. Als je kind de boel op stelten zet en je schiet in de lach, zeg dan dat je het er grappig uit vindt zien en dat je hem niet uitlacht.
  4. Straffen bij milde problemen leidt tot meer gedragsproblemen. Leg niet op alle slakken zout. Choose your battles. Lieve papa’s en mama’s: dit is een vrijbrief om af en toe gewoon te doen alsof je het niet ziet. Want wees eerlijk: ondeugend doen hoort bij een kind. Op die manier ontdekt het de wereld, het zoekt grenzen op, leert van ervaringen. Probeer de politiepet en scheidsrechtersfluit aan de kant te leggen.
  5. Met straf leer je je kind wat het niet mag doen, maar niet wat het wél mag doen. Als we ergens aandacht aan besteden, wordt het beter onthouden. Elk moment dat je straft, zet je dat gedrag in de spotlights. Het werkt zo: “denk niet aan die roze olifant!” en natuurlijk denk je aan die roze olifant. Straf vergroot dus vaak de kans op herhaling van het gedrag waar je voor straft.
  6. Jonge kinderen leggen geen automatisch verband tussen hun gedrag en de straf die ze krijgen. Hooguit wordt er angst opgeroepen omdat ze schrikken van je reactie. Ze zullen stoppen met wat ze aan het doen waren, maar alleen omdat ze bang zijn dat jij weer zo boos reageert. Of kinderen vinden het maar wat interessant als je iedere keer zo’n show weggeeft en herhalen het gedrag. Linksom of rechtsom: je kind leert niet dat jouw reactie komt door zijn gedrag en waaróm het dan niet zou mogen.
  7. Lichamelijke straffen leiden bij alle kinderen tot meer gedragsproblemen en bovendien tot psychische schade. Ook hebben deze kinderen meer problemen in de puberteit en volwassenheid, zoals bijvoorbeeld depressie of alcoholmisbruik. Zo, de risico’s in een notendop. Er is geen enkel geldend argument om deze maatregel te gebruiken. Het is niet voor niets bij de wet verboden.
  8. Straf kan maken dat het kind zich als persoon voelt afgewezen. Het voedt impliciete ideeën als ‘ik ben niet goed’, ‘ik faal’, ‘ik ben niet de moeite waard’, ‘ik doe het nooit goed’, ‘wat ik ook doe, het is toch verkeerd’, etc. Het geeft negatieve kerncognities of een negatief zelfbeeld, wat op termijn kan leiden tot depressie, angsten of andere psychische klachten.
  9. Straf kan leiden tot boosheid bij het kind en bovendien garandeert straf niet dat het kind vervolgens gewenst gedrag laat zien. Monkey see, is monkey do. Sta je te schreeuwen tegen je kind als je hem straft? Je kind leert dat je moet schreeuwen om iets duidelijk te maken. Om de boodschap over te brengen. Pak jij je kind eens stevig beet? Je kan het hem niet kwalijk nemen dat hij hetzelfde bij zijn vriendje doet. Hij heeft het immers geleerd van zijn voorbeelden.
  10. Met straf stimuleer je geen gedrag, daarvoor moet je andere middelen gebruiken. Het maakt hooguit een einde aan het gedrag (voor even), maar het geeft geen alternatief wat je kind kan doen.
  11. Veel straf kan leiden tot een kille opvoeding en machtsmisbruik. Misschien wel de meest voorkomende: straffen geeft een rotsfeer. Moeder boos, vader sacherijnig, dochter stampvoetend de trap op en zoonlief in ijzige spanning zijn bord verder leegetend. Wie herinnert zich niet deze spanningsvolle of negatieve interacties uit de kindertijd? Als we niet oppassen verzanden we snel in een negatieve spiraal. Tijd voor een andere aanpak dus!

 

Voer het goed uit

Toch blijft het voor veel gezinnen, zo niet de meeste, een vanzelfsprekend onderdeel van het gezinsfunctioneren. Het vraagt soms een hele omschakeling als je van veel straffen naar niet straffen gaat. Het is vooral van belang dat de dingen die je doet, goed worden uitgevoerd. Daarom alvast wat tips  waar je aan moet denken als je ‘straf’ geeft.

  • de allerbelangrijkste: verdiep je in alternatieven voor straf en straf zo min mogelijk!
  • geef altijd eerst een waarschuwing zodat je kind tijd heeft om zijn gedrag te veranderen;
  • negeer alleen gedrag wat daarvoor geschikt is: als je kind dingen stukmaakt of iemand pijn doet, is negeren geen goed idee;
  • negeren is niet hetzelfde als je kind doodzwijgen. Je kunt best zeggen: ‘ik ga dit gedrag nu even negeren’ voordat je begint en maak ook een duidelijk einde aan deze periode: ‘zo hèhè ik ben blij dat je ermee bent gestopt, nu kan ik weer rustig met je praten’;
  • bij onthouding van iets leuks moet de straf wel uit te voeren zijn. Als je je kind tóch wel meeneemt, zeg dan niet dat hij niet mee mag. Als je hebt gezegd dat je kind geen tv mag kijken, maar de andere kinderen kijken wél tv (en dus je kind ook), dan heeft het weinig effect;
  • houdt altijd de veiligheid van je kind in het oog.

 

Bronnen

  1. Aussems, A.; Zwaan, E.J. (2000). Straffen in de opvoeding. Amersfoort: Acco.
  2. Bakker, W.; Husmann, M. (2008). Positief omgaan met kinderen. Assen: Van Gorcum.
  3. Diekstra, R.; Hintum, van, M. (2010). Opvoedingscanon. Omdat over kinderen zoveel meer te weten valt. Uitgeverij Bert Bakker.
  4. Driesen, L. (2007). Hoe minder straffen? Een boek over eisen, straffen en belonen voor ouders, leraren en andere opvoeders. Antwerpen/Apeldoorn: Garant.
  5. Janssen, H. (2000). Als kinderen niet luisteren. Meppel: Uitgeverij Boom.
  6. Janssen, H. (2006). Kinderen vragen om duidelijkheid. Meppel: Uitgeverij Boom.
  7. Webster-Stratton, C. (2007). Pittige jaren: praktische gids bij het opvoeden van jonge kinderen. Houten: Bohn Stafleu Van Loghum.

 

Opnieuw verhuisd!

Opnieuw verhuisd!

Definitief verhuisd

Nog geen halfjaar geleden schreef ik dit artikel, waarin ik vertelde over de verhuizing en hoe dit voor ons gezin was. Nu, een halfjaar later, maken we voor de tweede keer een grote verandering mee. Als kinderen bij ons op intake komen, vragen we altijd uit of er ingrijpende gebeurtenissen zijn geweest, zoals een verhuizing. Want een verhuizing is ingrijpend. En ik voel me er rot over dat we noodgedwongen 2x in korte tijd zo’n heftige verandering moesten ondergaan.

Wat doet het met je kind?

Wat betekent een verhuizing voor een kind? Je thuis is alles wat vertrouwd en bekend is. Met de personen die van je houden en met wie je graag samen bent, met al jouw spulletjes die bij jou als persoon horen en jou representeren. Want het speelgoed van een kind zegt ook iets over zijn interesses, zijn vrijetijdsbesteding, zijn karakter en passies. Het is voor een kind een verlengstuk van zichzelf.

Vertrouwde plek

Een kamertje, een favoriet hoekje of plekje in huis. De bekende plekken die verbonden zijn met de rituelen en gebruiken in een gezin: een stoel waar je altijd je kind in slaap wiegt voor het gaat slapen, de eettafel waar je samen aan ontbijt, de kachel waar je schoentjes neerzet met Sinterklaas, of dat fijne plekje op het aanrecht waar je op mocht zitten als mama aan het koken was.

Herinneringen

Een huis is meer dan een berg stenen, ramen en een deur. Voor je kind is het de plek waar het zich ontwikkelt, zijn eerste en meest belangrijke herinneringen maakt. Het huis maakt bovendien onderdeel uit van nog meer. Denk maar aan de vaste wandelingetjes naar de speeltuintjes om de hoek, de buurtsuper verderop of tripjes naar de bieb. Bovendien maakt je kind er vaak ook vriendjes, heeft het misschien wel de school in de wijk zitten en speelt het er graag buiten.

Voorspelbaar

Een verhuizing trekt als het ware bijna letterlijk de grond onder de voeten van je kind weg. Al deze vertrouwdheden, die de veiligheid en voorspelbaarheid garandeerden in zijn leventje, vallen in één klap weg. Zeker als je kind wordt ‘weggetrokken’ uit de wijk, en ook nog afscheid moet nemen van vriendjes, school, sport en andere vastigheden, kan dit een grote schok zijn voor je kind.

Ingrijpende gebeurtenis

Natuurlijk is een verhuizing echt niet altijd rampspoed en raakt je kind heus niet per definitie getraumatiseerd als je verhuisd, maar het is naïef om te denken dat je kind er niks van meekrijgt of de impact onderschat. Het is altijd ingrijpend namelijk. Als volwassenen hebben we gelukkig het vermogen alles in perspectief te zetten, het grotere plaatje in gedachten te houden en ons te richten op die abstracte, lange termijn. Je kind niet. Die is bij wijze van spreken maar overgeleverd aan de grillen van zijn ouders. Weten zij veel waar zij terecht gaan komen, hoe ze dat zullen vinden en hoe dat later zal gaan.

Vertrouwen

Ze hebben het maar van ons aan te nemen, en vertrouwen daarin bijna blind op ons. Ze moeten wel, want ze beschikken nog niet over het vermogen om net als wij verder te kijken dan morgen. Dat is iets prachtigs en wonderlijks, maar we moeten ons als ouders ook goed realiseren dat het iets kwetsbaars is. Ga dus niet onverschillig of nonchalant om met de zorgen of reacties van je kind op de verhuizing, maar neem ze serieus.

Spannend

Terugkomend op onze verhuizing. Ons grut logeerde die nacht bij opa en oma, waarvan we al te horen kregen dat met name de oudste stikzenuwachtig was voor de verhuizing. De laatste nacht in de flat waren ze niet te houden. Als een stel ongeleide projectielen schoten ze die avond door de flat heen en was het een kakofonie aan uitgelaten kreten in huis. Slapen lukte pas toen ze zich uiteindelijk uitgeput overgaven aan de slaap. Aan alle kanten was merkbaar dat het onderwerp leefde, ook al uitten ze dat niet direct naar ons toe.

Vastigheden

Toen we de kinderen uiteindelijk naar hun nieuwe huis brachten, schoten ze nerveus het huis door, op zoek naar hun bekende spullen, naar de ijkpunten uit hun leven.  Zodra deze belangrijkste zaken waren gevonden, keerde heel snel de rust terug. De eerste nacht ging verbazingwekkend soepel, en eigenlijk alle nachten daarna sliepen ze goed. Van derden (school, de sport) kregen we ineens de vraag terug hoe het nu beviel: blijkbaar hadden onze kinderen het er ook met anderen over gehad, en dat is een goed teken. Ze delen dit met anderen en, gelukkig, laten ze zich er positief over uit.

Zeggenschap

Waar we nu zitten: de benedenverdieping, is tijdelijk. Uiteindelijk wordt het meerendeel van waar we wonen ingericht voor de praktijk en een deel gesloopt (aanbouw). We proberen de kinderen zoveel mogelijk te betrekken bij alle processen van de verbouwing en ze hierin ook zeggenschap te geven. Wij maken bijvoorbeeld de indeling van de kinderkamers, maar we laten de vrije keuze wie welke kamer kiest. En hetzelfde geldt voor de kleuren die ze willen: we laten ze de keuze voor de kleuren op de muur, maar wij kiezen de uiteindelijke kleurstaaltjes waar ze uit mogen kiezen.

Meer betrokken

Op deze manier hoop ik dat ze ook meer concreet beleven wat er gebeurd, dat het minder abstract wordt. Dat ze mee kunnen groeien met de vorderingen van de verbouwing. En dat het daarmee een gedeelde belevenis wordt. Voor nu ben ik in ieder geval trots op ze, op hoe goed ze zich er doorheen slaan, hoe veerkrachtig ze zich tonen. Ik ben ook blij voor ze, dat het nu klaar is, dat verhuizen. Dat ze zich nu weer voorzichtig kunnen wortelen in deze nieuwe locatie. Want wat is het fijn hier, wat een toplocatie. We genieten nu al van alle luxe om ons heen en waarderen elke kleine vooruitgang.

Straf, wat is het?

Straf, wat is het?

Overzicht van soorten straf

Iedere ouder doet het wel eens. De ene ouder misschien wat vaker dan de andere: je kind straffen. Heel lang (en eigenlijk nog steeds wel) heerste het idee dat opvoeden een kwestie is van straffen en belonen van het juiste gedrag. Door negatief gedrag te straffen, zal het uitdoven. Door positief gedrag te belonen, zal het toenemen. Het is een visie waar ik om meerdere redenen niet achtersta. Maar omdat het nog juist een wijdverspreid geloof is en de meeste ouders het principe van straffen met de paplepel krijgen ingegoten, wil ik hier wat meer aandacht aan geven om te snappen waar we over spreken.

 

Liever niet

Straf heeft veel nadelen. Ik ben van mening dat er beter zo min mogelijk gestraft kan worden. Er zijn gelukkig veel goede alternatieven om gedrag te veranderen. Ik kan met eerlijkheid zeggen dat ik vrijwel niet straf. En dat mijn kinderen heus niet ontspoord zijn of geen grenzen accepteren. Je kunt je kind dus prima opvoeden zonder te straffen. Dit zal ik in komende blogs verder toelichten. Om precies te weten wat er met straf wordt bedoeld, geef ik hieronder een overzicht.

 

Wat is straf?

Dit is niet voor iedere ouder hetzelfde. Ook in de literatuur wordt er niet overal hetzelfde over gedacht. Een voorbeeld van een omschrijving is de volgende: “straf is een voor het kind vervelende maatregel die een ouder toepast om het gedrag van het kind te veranderen. Een ouder die straft, doet het kind bewust pijn (lichamelijk of geestelijk) om te proberen het gedrag te laten stoppen”.

Ouders gebruiken straf dus als opvoedmiddel, om het kind iets te leren. Het is vaak aantrekkelijk om te straffen, omdat het vaak direct een eind kan maken aan ongewenst gedrag. De manier waarop je als ouder straft, hangt ook af van je opvoedingsstijl.

 

Soorten straf

Ouders kunnen op verschillende manieren straffen. Een standje of correctie is bijvoorbeeld een lichte straf. Een time-out haalt je kind even uit de situatie. Slaan of knijpen is een lichamelijke straf. Er zijn dus gradaties in de zwaarte van een straf. Ook bepaalt de situatie vaak welke straf er wordt gegeven en moet er natuurlijk rekening gehouden worden met de leeftijd van het kind. Hieronder staan een aantal soorten straffen:

  • Verbaal berispen, een standje geven: iets zeggen van het gedrag is voor veel kinderen vaak al voldoende. Dit kan gepaard gaan met het verheffen van je stem en boos kijken. Ook een (korte) uitleg wordt vaak gegeven.
  • Dreigen: hiermee wordt het kind onder druk gezet, in de hoop dat het zijn gedrag verandert. Ouders kunnen bijvoorbeeld dreigen met:
    • Een negatief gevolg (‘als je zo doorgaat ga je naar je kamer’)
    • Liefdesverlies (‘dan vindt mama jou niet meer lief’)
    • Oproepen van schaamtegevoelens (‘dan gaan mensen je uitlachen hoor’)

Dreigen is vaak een weinig effectieve en negatieve manier van straffen. Slechts in uitzonderlijke gevallen kan het effect hebben, maar dan alleen milde vormen en onder bepaalde voorwaarden.

  • Lachen: meestal vatten kinderen dit niet als straf op maar juist als beloning, waardoor ze alleen maar meer ongewenst gedrag laten zien. Het is daarom heel lastig gedrag te veranderen als anderen in de omgeving om het gedrag lachen.
  • Negeren: bij deze vorm van straf besteed je geen enkele aandacht aan het gedrag van het kind waardoor het vanzelf ophoudt met zijn gedrag.
  • Corrigeren: bijvoorbeeld de schade laten herstellen of de rommel laten opruimen die een kind heeft gemaakt. Zo maak je je kind verantwoordelijk voor wat het heeft gedaan.
  • Time-out: hierbij zet je je kind apart door het uit de situatie te halen. Je zet je kind dan bijvoorbeeld even op de gang of op de trap en haalt hem er later weer bij.
  • Lichamelijke straf: slaan, knijpen, door elkaar schudden, etc. maken heel snel duidelijk dat je kind moet stoppen met het gedrag. De nadelen zijn echter zeer groot, deze vorm van straf is daarom verboden en sterk af te raden.
  • Onthouden van iets leuks: voor straf geen tv mogen kijken, voor straf geen toetje krijgen… zo ervaart je kind dat iets leuks wordt ingehouden, wat heel effectief kan zijn, als het maar op de juiste wijze wordt uitgevoerd.
  • Ondervinden van de gevolgen: soms lijken waarschuwingen of aanwijzingen niet te helpen en kun je als ouder besluiten dat je kind de gevolgen van zijn gedrag maar zelf moet ondervinden. Bijvoorbeeld als het steeds vergeet de was in de wasmand te gooien en uiteindelijk geen schone was meer heeft. Dit is ook een effectieve vorm van straf omdat je kind wordt geconfronteerd met de gevolgen van zijn eigen gedrag.

 

Wat dan wel?

In bovenstaand overzicht zitten er een aantal maatregelen die in het schemergebied van straf liggen. Zo is het geven van uitleg, negeren, corrigeren, onthouden van iets leuks en ondervinden van de gevolgen van het gedrag in veel situaties prima toepasbaar. Het juist hanteren van deze maatregels is wel belangrijk, om een goede relatie met je kind te houden en om ervoor te zorgen dat je kind er iets van leert.

 

Bronnen

  1. Aussems, A.; Zwaan, E.J. (2000). Straffen in de opvoeding. Amersfoort: Acco.
  2. Bakker, W.; Husmann, M. (2008). Positief omgaan met kinderen. Assen: Van Gorcum.
  3. Diekstra, R.; Hintum, van, M. (2010). Opvoedingscanon. Omdat over kinderen zoveel meer te weten valt. Uitgeverij Bert Bakker.
  4. Driesen, L. (2007). Hoe minder straffen? Een boek over eisen, straffen en belonen voor ouders, leraren en andere opvoeders. Antwerpen/Apeldoorn: Garant.
  5. Janssen, H. (2000). Als kinderen niet luisteren. Meppel: Uitgeverij Boom.
  6. Janssen, H. (2006). Kinderen vragen om duidelijkheid. Meppel: Uitgeverij Boom.
  7. Webster-Stratton, C. (2007). Pittige jaren: praktische gids bij het opvoeden van jonge kinderen. Houten: Bohn Stafleu Van Loghum.

 

De verbouwing deel 7

De verbouwing deel 7

Gas, water en muren

In het vorige deel zat ik in een jubelstemming, want er was een complete draagmuur weggehaald en een flinke slag geslagen. Nog steeds krijgen we veel hulp van mijn broertjes en dat zet zoden aan de dijk! Dit weekend was het dubbel ‘feest’ want mijn schoonzusje en zwager waren zo lief om de kinderen een ‘weekendje weg’ te gunnen, wat betekende dat wij een heel weekend samen door konden klussen.

Gave ruimte

Vorig weekend was er veel te doen. Door het weghalen van de muur, lag de hele tuin vol puin. Er zijn in totaal dat weekend 3 containers propvol met puin en zooi vol gesjouwd en afgevoerd. In de stromende regen. Toen al het vuil van de verdieping was, was pas écht goed zichtbaar hoe gaaf de ruimte nu is. Ik kan niet wachten tot ik in mijn lang gedroomde keuken sta, al kokend en bakkend…

Deadline!

Helaas is het voorlopig nog niet zo ver. Er is namelijk een deadline! Over minder dan 2 weken (op het moment van schrijven) verhuizen we namelijk al! We gaan op de benedenverdieping wonen. Maar er is nog geen verwarming, geen warm water, geen douche, geen keuken… Er moeten leidingen (water, warm water, gas) worden gelegd, muren worden gemaakt waar de CV komt te hangen en oh! Er moet überhaupt een vloer op zolder komen waar de muur op gaat staan. En voordat de vloer komt, moeten de leidingen én de afvoer er liggen. Vergeet ik nog iets? Afijn, het wordt een uitdaging. Maar Steef heeft er álle vertrouwen in. De optimist.

Fotoverslag

Kijk hier mee met het fotoverslag van afgelopen weken. Zin om te helpen? We kunnen altijd hulp gebruiken!

De tuin! Waar? Ja, er ligt het een en ander voor. Een berg puin en afval van afgelopen maanden. Het is soms een wonder dat het huis blijft staan met al de zooi die we er al uit hebben gesloopt.

Een foto van de achterkant van de tuin naar het huis toe.

Broertje Sam hard aan het sjouwen. Wat een werk!

De container na dag 1, half gevuld.

Broertjes Fons en Sam lopen het puin door het huis heen naar de container aan de voorkant.

Met helpende handjes gaat het ineens 3x zo snel.

Hèhè, het puin is weg op de eerste verdieping. Dit is de ruimte nu. Er staat nog een deurpost, die is inmiddels ook weg. De wand die je nu ziet wordt de keuken. Ongeveer op de plek waar de muur is weggehaald komt een keukeneiland. Waarvandaan we de foto hebben gemaakt, wordt de eetkamer.

Dit is vanuit de keukenkant, richting de overloop. Je ziet de loze deurpost nog. In de opening van de overloop wordt straks een deurpost gemaakt.

De ruimte vanuit de keuken gemaakt. Signe komt ook een kijkje nemen.

Het bleek dat onder het plafond van de keuken nog een origineel stucplafond zat. Helaas ook flink beschadigd en vergeeld. Het is nu een ratjetoe aan verschillende stucplafonds, dus dat wordt nadenken over hoe we het uiteindelijke plafond willen hebben.

In voorbereiding op de verhuizing hebben we het keukenblokje beneden alvast bij het andere blok neergezet. Dit wordt onze keuken annex eetkamer voor komende weken (ik zeg weken, omdat ik daarmee hoop dat het inderdaad bij weken blijft, en geen máánden).

Van ons vorige huis hadden we nog een extra aanrechtblad, dat we op dit keukenblok hebben gezet. Dit blokje wordt uiteindelijk ook in de praktijk gebruikt in de wachtkamer.

Project leidingen. Steef duikt de kruipruimte in onder de trapkast en de wc, om daar vanaf de hoofdkraan nieuwe leidingen voor water en gas te leggen. Dan maar meteen goed aanpakken en een grote, goeie leiding aanleggen. Dat betekent dus wel 3x eenzelfde leiding (warm, koud en gas) van de voordeur (hoofdkraan) naar de tweede verdieping leggen.

Niet zo’n leuk klusje, want op de begane grond moeten de leidingen via de kruipruimte worden gelegd, wat claustrofobische momentjes voor Steef oplevert.

Iets meer ruimte is er in de kelder.

Leidingen via de trapkast door het plafond naar de eerste verdieping. Inmiddels kan ik ‘pijpen snijden’ ook op mijn CV toevoegen. Net als vloerisolatie leggen trouwens.

De leidingen op de eerste verdieping bij de keuken komen achter de afdekplint.

Mijn schoonzusje en zwager waren zo lief een weekendje weg aan onze kinderen te geven, waardoor Steef en ik weer samen aan de slag konden. Ik heb het project muren metselen (herstellen) op me genomen. Of gaatjes vullen zoals Steef het noemt 🙂
Ik kreeg direct meer respect voor metselaars, want dat is nog best lastig! In eerste instantie lag 80% van de metselspecie op de grond, in plaats van op de muur. Maar na een tijd kreeg ik de slag te pakken.

Bij het weghalen van onnodige ‘artefacten’ van de muur, ontdekte we een prachtig autenthiek smeedijzeren ventilatierooster die verstopt zat achter zo’n lelijk ding met plastic lamellen. Bedoeling is om deze voorzichtig te verwijderen en ergens in huis terug te brengen als decoratie.

Het resultaat van de muur bij de eetkamer, waarschijnlijk zien jullie geen verschil dus zal ik het maar even zeggen: de gaten zijn gedicht 🙂

De muur bij de keuken is hier ook hersteld. Tegels verwijderd en de gaten die in de muur waren geslagen bij het verwijderen van het rookkanaal zijn weer dichtgemaakt.