Archief van
Maand: juli 2017

De verbouwing deel 1

De verbouwing deel 1

Slopen en klussen

We zijn inmiddels een weekje bezig met klussen. Wat is de tijd gevlogen! Vrijdags kregen we de sleutel en de kinderen waren die 4 dagen ondergebracht bij onze ouders. Super! Zij genieten van de vakantie, terwijl wij de eerste stappen kunnen maken met klussen.

Sleutel naar de toekomst

Vrijdagavond was het dan zo ver: met onze sleutel zelf de deur van onze toekomst open doen. Wauw, wat een gaaf gevoel! Ik ben nog steeds iedere keer onder de indruk van het pand. De hoogtes, de ornamenten plafonds, paneeldeuren, glas in lood… Het maakt me dan ook niks uit dat het een klushuis is. Want dat is het. Gelukkig hebben we de nodige ervaring met ons vorige huis, waar Steef als een echte autodidact van alles heeft verbouwd. Dat staat alleen in geen verhouding tot de uitdaging waar we nu voor staan.

Eerste stap naar praktijk aan huis

Omdat het letterlijk bouwen aan onze toekomst is, heeft het voor mij een extra bijzondere betekenis. Ik ben zo blij met dit pand, dat ik graag met jullie deel hoe wij als gezin toewerken naar het uiteindelijke doel: een praktijk aan huis hebben. Daarom vandaag een eerste verslagje van de vorderingen.

Slopen en puin ruimen

De vorige eigenaar was een timmerman, een klusjesman. Hij werkte in een ziekenhuis en heeft in de loop der jaren allerlei materialen in het huis gestopt. Hier zit geen muur in het huis, maar een laag planken, dan weer platen, dan weer planken van 3cm dik, en tot slot een laag schrootjes. Ohja en ertussen nog wat lagen behang, kit, houtlijm, 30 schroeven per vierkante meter en kilometers nietjes. Blijkbaar was hij nogal fobisch dat ooit iets zou loslaten. Mijn hemel, wat hebben we soms moeten zwoegen op de vierkante centimeter. Het kostte zelfs al een hamer: die is gebroken door de weerstand.

Troep opruimen

Het verbouwen begon met verhuizen van alles spullen van de vorige bewoner. Deze had nogal wat achtergelaten: laminaat, zeil, systeemplafonds, montagematerialen, héél veel planken, hout, héél veel kasten, ophangsystemen, en noem maar op. De volgende dag begon het echte werk: slopen van alles op zolder. Hier komen uiteindelijk 3 slaapkamers en de badkamer, dus alles wat er nu nog zat, moest weg.

Tuin als stortplaats

In 3 dagen tijd is dat gelukt. Gelukkig kunnen we de tuin als stortplaats gebruiken voor al het puin, maar inmiddels is dat zoveel geworden dat er een container moet komen om alles af te voeren. De vloer, of beter gezegd het hele huis, staat heel erg scheef. Een van de grootste klussen die als eerst moet gebeuren, is het uitvlakken van de vloeren. Dat kan pas als alles wat niet nodig is, weg is gehaald. Slopen dus. De koevoet en sloophamer zijn deze dagen (weken) mijn grote vrienden.

Fotoverslag van de eerste week

Hieronder een foto verslagje van de resultaten tot nu toe.

De keuken zoals hij was toen we het huis kochten. De schouw links is er zo voorzichtig mogelijk uitgehaald. Deze sierlijst wil ik ergens als detail in het huis laten terugkomen, als het lukt. De gaskachels aan de muur zijn intussen verkocht en achter de schouw en boven de inbouwkast naast de schouw bleken enorme stenen koven/schoorstenen te zitten. Deze moeten uiteindelijk weg, maar dat is nog een bouwkundige vraag hoe we die kunnen slopen zonder dat de boel instort!

Dit was na het verwijderen van de schouw, meerdere lagen vinyl en allerhande latjes en planken.

De deur en post van de inbouwkast zijn hier weg, de binnenkant van de inbouwkast zit er nog gedeeltelijk in. Dit heeft me bijna de hele dag gekost om eruit te krijgen.

Eindelijk lukte het om de kast eruit te slopen. Je kijkt nu dwars door het plafond heen naar de zolder. En als je goed kijkt staat de muur ook gewoon los van de draagmuur. Daar moet dus nog het een en ander aan herstelwerk plaatsvinden. De muur links naast de trap moet er uiteindelijk ook uit.

Steef is begonnen met het voorzichtig demonteren en ontmantelen van één van de en suite muren. Wel met zekere pijn in ons hart, want het zijn schitterende authentieke hoge paneeldeuren van ruim 2m70 hoog. Maar het zijn er 2 achter elkaar, en dat is een beetje veel van het goede. We zorgen er in ieder geval voor dat de deuren en posten een nieuwe plek krijgen.Een van de eerste klussen was ook met jeukende vingers weghalen van die spuuglelijke systeemplafonds die door het hele huis zaten. Met hoogtes van 3.30m is er gewoon geen geldige reden om systeemplafonds op 2.40m op te hangen en zelfs ramen er achter te verstoppen. Ik was benieuwd en tegelijkertijd huiverig wat we eronder zouden aantreffen. Het gipsen plafond in de woonkamer was helaas niks, evenals in de keuken. 

Maar op de overloop op de eerste verdieping hadden we een leuke verassing: een origineel lijstplafond! Helaas wel flink beschadigd, maar na het wegwerken van alle leidingen en elektra zal deze in ere worden hersteld. Gaaf!

Deze foto’s hierboven zijn de originele staat van de zolder, waar uiteindelijk 3 slaapkamers en de badkamer komen. Let vooral op de hoeveelheid zooi die nog op de balken ligt en alle spullen die er nog staan en hangen. 

Zo, hier was het al een stuk opgeruimder. Tijd voor het betere hak en sloopwerk…

Hoppaaa, de plastic schrootjes zijn niet meer. En de kasten hebben de verhuizing ook niet overleefd trouwens.

Zien jullie die muur links? Leuk detail: daar zit een krant op uit 1883! Zo oud is het huis al. Gaaf hè? Hieronder een kiekje wat verder ingezoomd:

Nederlandsche Staats-Courant van donderdag 6 december 1883. Ruim 130 jaar oud. Antiek aan de muur!

My new BFF, mister Koevoet! Ik kan komende maanden helaas niet sporten, maar dit is een goed alternatief.

Dit is de tuinkant waar we mee zijn begonnen op dag 1 en 2.

Dag 3 was de voorkant van de zolder aan de beurt. Deze kant had nog iets meer voeten in de aarde.

Waar gaat al dat vuil heen…? Ik laat het je zien.

Zo was de ‘tuin’ toen we het huis kochten…

De houtstapel na dag 2…

De puinstapel na dag 2…

Dag 3…

En dan, als na gemiddeld 83x de trap oplopen al het puin in de tuin ligt, even genieten van het resultaat van onze inspanningen:

Een lege, gestripte zolder. Zie je die gave vloerdelen? Die gaan we natuurlijk laten terugkomen, maar niet in de vloer. De balken worden verhoogd, geschuurd en bruin gelaten.

Omdat de dakpannen doorwegen, moeten er extra balken komen om het gewicht te stutten. De dakdelen tussen de balken worden wit afgewerkt.

Tot zover het eerste foto verslag. Er zullen er vast nog wat volgen komende maanden!

Aan de slag met de plaswekker

Aan de slag met de plaswekker

Zindelijk worden in de nachten

Nog steeds is er sinds het schrijven van mijn eerdere artikel geen verschil te merken in de zindelijkheid ’s nachts bij onze kinderen. Nouja, Fosse heeft trouwens wel een paar keer achter elkaar een droge luier gehad. Maar bij Meia gaf het weinig hoop. Omdat ons intussen wel duidelijk was geworden dat er vanzelf niet direct iets zou veranderen, begonnen we serieus na te denken over een plaswekker.

Geen goed startmoment

In eerste instantie wilde ik hier nog mee wachten. We hebben een hele onrustige periode achter de rug, met de verhuizing naar de flat, onze nanny met zwangerschapsverlof, de poes die dood ging, de auto die de deur uit moest en onrust op het werk bij zowel Steef als bij mij. Het leek ons geen ideaal moment om met de plaswekker aan de slag te gaan. Maar intussen zitten we al een tijdje in de tijdelijke huurwoning en duurt het (helaas) nog een poos voor we de overstap maken naar ons uiteindelijke doel.

Tijd om te oefenen

We hebben ons droomhuis inmiddels gekocht, maar het verkeert – zachtjes uitgedrukt – nog niet in de staat zoals we die wensen (of überhaupt bewoonbaar is). Reden te meer om toch maar van de gelegenheid gebruik te maken om te zien of we stappen kunnen maken in het zindelijk maken van de kinderen in de nacht. Dus bestelde ik een plaswekker.

Plaswekker vaak vergoed

Toen we, vanwege iets anders kleins, toch al bij de huisarts waren, informeerden we daarom direct naar de werkwijze hierin. Via de zorgverzekering kun je informatie opvragen of een plaswekker gedeeltelijk of geheel wordt vergoed. Wij hadden geluk: een groot bedrag van de prijzige plaswekker met toebehoren werd vergoed. We kozen voor Rodger. Een modern systeem met een draadloze wekker en meerdere geluiden voor de wekker.

Plaswekker bij late zindelijkheid

Een plaswekker is een methode die ik veel aanraad voor mijn eigen cliënten bij wie de zindelijkheid maar niet vanzelf lukt. Ik raad het aan als een kind nog nooit eerder zindelijk is geweest. Als een kind een terugval heeft en ineens weer begint met bedplassen, is er vaak een andere oorzaak en is een plaswekker niet de juiste keuze om het probleem aan te pakken.

Wakker worden

Met een plaswekker leert je kind om wakker te worden bij de eerste plasdruppels. Zodra je kind begint te plassen, gaat er een weinig subtiel alarm af. In ons geval variërend van sirene geluiden tot een heus luchtalarm. En, voor de vaste slapers zoals de onze: je kunt hem súperhard zetten. Omdat ik meteen in één klap het probleem wilde aanpakken, heb ik direct grof geschut in huis gehaald. De plaswekker heb ik daarom gepimpt met een ware ‘pillow shaker’, een soort vibrator voor onder je kussen dus.

Luisteren naar je lichaam

Het werkt zo: je kind slaapt vast en merkt niet dat het aan het plassen is, om vervolgens weer door te slapen. Of misschien wordt het pas een uur later wakker in zijn inmiddels koude plas. met een plaswekker draagt je kind een speciale onderbroek met een zender en sensoren die direct merken wanneer er urine in het broekje komt. Bij de eerste druppels gaat het alarm af, waardoor je kind in een reflex stopt met plassen. Je kind legt na een aantal dagen, weken of maanden uiteindelijk de associatie dat het wakker moet worden bij de aandrang om te plassen. De plaswekker leert dus om zelfs in je onbewuste alert te blijven op lichamelijke signalen en je sluitspier te trainen.

Zelf oefenen van gewenst gedrag

Zodra de wekker af gaat, moet je kind de wekker zelf uitzetten. Het oefent daarmee direct dat het goed wakker is om te gaan plassen. Vervolgens gaat je kind naar de wc om daar te plassen. Hierdoor traint je kind ook het gewenste gedrag: op de wc plassen bij aandrang in de nacht. Daarna wordt de wekker weer aangezet en slaapt je kind verder. In ons geval zit er nog een stap tussen, merken we in de praktijk na een paar dagen: een schone onderbroek aantrekken en een droge handdoek (of matrasbeschermer) neerleggen, omdat het toch vooralsnog net iets meer dan een paar druppels zijn.

Gemotiveerd

Meia vond het erg spannend om met de plaswekker te beginnen. Ze zet echt haar tanden erin om het voor elkaar te krijgen en is heel gemotiveerd. Het was voor haar een opluchting dat ze eindelijk geen luier meer om hoefde. Dus begonnen we vol goede moed met de eerste nacht. Na meerdere demonstraties en checks of ze wist wat ze moest doen ging ze slapen. Ik was erg benieuwd hoe laat de wekker zou gaan. Rond 23.00u was het dan zover: en zoals het onze taaie doorzetter betaamt, zat ze al rechtop en had het alarm al uitgeschakeld voor wij binnen waren.

De eerste veranderingen

Intussen zijn we bijna drie weken verder en is er veel verandert. In de eerste week was er nog geen droge nacht , maar ging Meia al wel vaker uit zichzelf naar de wc om te plassen, en was zij 1x van 21u tot ’s ochtends 7u droog. Ze merkte die eerste week al dat ze ’s ochtends meer moest plassen dan voorheen. In de tweede week al was daar de eerste droge nacht, en inmiddels zijn dat er al ruim 6 achter elkaar. Het lijkt er op dat de plaswekker het laatste zetje heeft gegeven en dat we nu eindelijk richting de nachtzindelijkheid gaan. Geduld is een schone zaak, en dat gezegde gaat zeker op voor een zindelijkheidstraining. Maar het geeft hoop en energie om er mee bezig te zijn, dus gaan we gemotiveerd door.

 

Huis gekocht!

Huis gekocht!

Droomhuis gevonden

Na zo lang zoeken, na 1,5 jaar mijn ochtend ritueel beginnen met het openen van de Funda app, na steeds achter het net te vissen en na meerdere teleurstellingen in de afgelopen maanden, is het dan uiteindelijk tóch gelukt: we hebben een huis gevonden!

Weinig aanbod

Het was behoorlijk spannend, want sinds een paar maanden is ook de huizenmarkt in Dordrecht behoorlijk onder spanning komen te staan. Omdat wij zo’n specifieke zoekopdracht hadden, was het aanbod schaars. Zodra we een potentieel pand tegenkwamen, doken we er vol op: zorgen dat we als eersten belden, zo snel mogelijk een bezichtiging plannen en met onze makelaar overleggen.

Inrichten en begroten

Om te weten of een pand geschikt was, maakte ik overal plattegronden van, die ik vervolgens ging ‘inrichten’ volgens mijn plannen. Dan liet Stefan er vervolgens een globale begroting op los en trokken we onze conclusies. Helaas concludeerden we vaker dat panden ongeschikt waren dan we hoopten.

Nieuw pand op de markt

Tot er, niet lang nadat we op ons flatje zaten, ineens een pand op Funda verscheen. Ik weet niet waar het aan ligt, maar we kampen hier met ontzettend slechte internetverbinding. Dus zag ik slechts in grove pixels de vage afbeelding die hoorde bij het nieuw te koop gekomen stulpje. Terwijl ik wachtte op scherper beeld en tot alle gegevens eindelijk waren geladen, voelde ik de adrenaline al toenemen. Was dit waar ik dacht dat het was…?

Halsoverkop wierp ik mezelf in een soort ninja-beweging het bed uit, terwijl de deken ongemerkt achter m’n tenen bleef haken, op weg naar Steef. “Steef, kijk!” riep ik, terwijl ik de half geladen foto’s op mijn telefoon onder zijn neus schoof, terwijl hij met zijn slaaphoofd nog op de wc zat. Dit is een gaaf pand!

Zucht! Open huis

Helaas dachten meerdere mensen daar zo over, en werd er, zoals tegenwoordig de mode lijkt te zijn, een open huis georganiseerd. Dat beloofde al niet veel goeds. Na anderhalve week verplicht geduld, liepen wij eindelijk het pand binnen, gewapend met onze aankoopmakelaar. Het was zoals we vreesden: veel bezoekers, druk binnen, weinig mogelijkheden om zaken goed te bekijken omdat je elkaar in de weg staat en geen makelaar tot je beschikking om je vragen over het pand aan te stellen.

Eén kans…

Het is een vreemde gang van zaken: geen rustig moment om je belangrijke beslissing voor te bereiden, geen mogelijkheid tot een 2e bezichtiging. In plaats daarvan heb je één kans om een bod uit te brengen. In de wetenschap dat je géén idee hebt of er andere geïnteresseerden zijn, hoeveel dan, en wat zij zullen bieden. En als je er net €500 onder zit, gaat het aan je neus voorbij. Een lastige situatie, waar wij absoluut ons hoofd over hebben gebroken.

Het verlossende telefoontje

Maar de locatie was perfect, het huis kon een droomhuis worden en er was veel mogelijk. Dus besloten we ervoor te gaan. Er gingen dagen overheen, voordat eindelijk het verlossende telefoontje kwam: jullie hebben gewonnen, het huis is aan jullie gegund. Ik heb alleen maar gejuicht en gejoeld, gesprongen van blijdschap. Het was ons eindelijk gelukt! We hadden een huis! En wát voor een. Mijn droom komt uit, het wordt echt!

Een monsterverbouwing

Hoewel de keuring tegenviel, blijven we optimistisch. We gaan een mega-project tegemoet. Compleet met vloeren uitvlakken (want: het huis is nu zo scheef dat de jus uit je pan zou stromen tijdens het koken), CV installeren (want: dat is er niet), keuken en badkamer maken (want: die zijn er ook niet), aanbouw en dakkapel realiseren, draagmuur doorbreken, trap maken, etc.

Dromen van de toekomst

Maar elke klus die straks wordt geklaard, is een stap dichter bij ons einddoel. Ik droom al van het eindresultaat: dat ik dan eindelijk vanuit huis kan werken, ’s avonds lezingen of cursussen kan geven, mijn eigen ritme kan bepalen. Dat we weer met z’n tweeën tegelijk in de keuken passen. Dat afwassen overbodig wordt. Maar tot het zover is, genieten we van alle kleine geluksmomenten hier. Op onze 70m2.

 

Zomeractiviteiten voor kinderen in Dordrecht

Zomeractiviteiten voor kinderen in Dordrecht

Niet op vakantie? Genoeg te doen!

We gaan deze zomer niet op vakantie. Balen? Nee eigenlijk niet. Natuurlijk ben ik stikjaloers op alle mooie plannen die mensen om ons heen gaan maken over de hele wereld, maar toch heb ik heel veel zin in deze zomer. Want met zo’n mooi klusproject waar we ons op storten, voelt elke dag dat we daarmee bezig zijn, als een stapje dichter bij ons doel. Bovendien gaan we ontzettend veel leuke dingen doen. Ik neem jullie mee in de leuke, vaak gratis, activiteiten in onze mooie stad Dordrecht. We komen dagen tekort!

Naar buiten en op pad!

Op vakantie gaan we niet, maar ik heb wel veel meer vrij deze maanden. Onze nanny is met zwangerschapsverlof, en om de rust waar het kon te bewaren, hebben we gekozen om haar verlof met onze eigen vrije dagen op te vangen. Stiekem voelt dat ook als een part-time vakantie: het is bepaald geen straf om vaker thuis en buiten te zijn met dat heerlijke weer! Genoeg tijd om er lekker op uit te trekken. Om het overzichtelijk te maken, heb ik alvast alles op een rijtje gezet voor jullie.

Zomerzwerfkaart

Ook dit jaar is er weer de zomerzwerfkaart. Een leuk initiatief voor de Dordtse kinderen, waarbij je stempels kunt verzamelen door activiteiten te doen door heel Dordrecht. Met een volle stempelkaart haal je gratis een ijsje. Wij zijn al in het bezit van een museumkaart, waarmee je toegang hebt tot nóg meer extra leuke activiteiten. Komen ze aan:

Juli

Maandag 10 juli:

Dinsdag 11 juli:

  • workshop kunst&design, theater of muziek (6+) bij ToBe

Woensdag 12 juli:

Donderdag 13 juli:

  • workshop kunst&design, theater of muziek (6+) bij ToBe
  • natuurverzameltocht (4+) van 10.30u tot 12.00u in de tuin van den Witten Haen

Vrijdag 14 juli:

Woensdag 19 juli:

Donderdag 20 juli:

Vrijdag 21 juli:

Dinsdag 25 juli:

Woensdag 26 juli:

Donderdag 27 juli:

Vrijdag 28 juli:

Zaterdag 29 juli:

 

Augustus

Dinsdag 1 augustus:

Woensdag 2 augustus:

Donderdag 3 augustus:

Vrijdag 4 augustus:

  • workshop dromen vangen in het onderwijsmuseum  van 12.00-13.00u

Dinsdag 8 augustus:

Woensdag 9 augustus:

Donderdag 10 augustus:

Vrijdag 11 augustus:

Dinsdag 15 augustus:

Woensdag 16 augustus:

Vrijdag 18 augustus:

Doen in Dordt

Heb je nog leuke aanvullingen voor op het overzicht? Laat het me weten, en ik voeg ze toe aan de lijst!

 

Bedankt voor jullie steun

Bedankt voor jullie steun

Deze is voor jou

Het is niet voor niets een bekend spreekwoord in Afrika: ‘it takes a village to raise a child’. Ik werd er weer aan herinnerd toen laatst een moeder tegen mij zei: ‘we doen het toch allemaal een beetje samen’. Het zette me aan het denken. En hoe meer ik er over nadacht, hoe meer ik besefte dat het klopte. Een kind groot brengen kun je niet alleen. De steun van anderen is daarbij onmisbaar.

Een ode aan jullie

Daarom vandaag een ode aan jou. Mijn steun, mijn redder in nood en rots in de branding. Een bedankje voor jullie, moeders uit mijn netwerk. Want zonder jullie, had ik nooit de stappen kunnen zetten die ik heb gemaakt. En misschien heb ik dit nog niet genoeg gezegd, dus daarom vandaag een keertje extra, in willekeurige volgorde.

Onverwachte tegenslagen

Bedankt lieve mama, dat we op je konden rekenen met onverwachte tegenslagen. Dat je kwam helpen als ik omhoog zat, om een handje toe te steken, de kinderen onder je hoede te nemen of ons simpelweg een zeldzaam avondje uit gaf. Bedankt, dat je ook nu weer je best doet om tussen al je onregelmatige diensten een mouw te passen aan onze nood. Zodat we onze vrije dagen kunnen sparen voor het klussen straks.

Bijslapen

Bedankt lieve papa, voor de fantastische uitjes die jullie iedere keer weer uit de hoge hoed lijken te toveren. Voor de onuitputtelijke liefde, voor alle logeerpartijtjes waardoor wij even konden bijslapen. Maar ook voor het meeleven op de momenten dat we elkaar even niet zagen. Voor de warmte en betrokkenheid die als een onzichtbaar lijntje voelbaar blijft.

Oppassen

Bedankt lieve schoonouders, voor al die talloze oppasmomenten. Voor wanneer ik op cursus moest op de zaterdagen en de kinderen soms voor dag en dauw al kwam brengen. Bedankt, dat zij bij jullie terecht konden toen ik mijn werkrooster moest omgooien. Dat zij iedere keer met enthousiasme naar jullie toegingen en met enthousiasme weer thuiskwamen. Bedankt voor al jullie hulp.

Druk gezin

Bedankt lieve schoonzus, dat ook jij er voor ons was, als onze gastouder ziek was of dingen ineens anders liepen dan gepland. Bedankt dat jij met je drukke gezin onze kinderen er schijnbaar moeiteloos aan toevoegt, met een vanzelfsprekendheid waar menig ouder jaloers op zal zijn. Bedankt, voor jouw kalmte als wij in de stress zaten, voor je relativering en creatieve oplossingen.

Herkenning

Bedankt lieve vriendinnen, voor al die momenten dat ik even stoom af moest blazen. Dat ik huilend aan de telefoon zat, of alleen maar kon klagen over alles in mijn leven. Bedankt voor al jullie medeleven, jullie steun, de herkenning, humor, relativeringsvermogen en ook de knuffels. Bedankt dat jullie me accepteerden, ook als ik er even minder voor jullie was. Bedankt dat er altijd weer een fijn samenzijn is, dat onze kinderen elkaar hebben, en we eerlijke gesprekken kunnen hebben over ons als ouders, over het opvoeden.

Vriendinnen

Bedankt lieve vriendin, dat jij daar ineens voor mijn deur stond met chocolaatjes, toen ik het even zwaar had. Bedankt lieve vriendin, voor wie je bent. Dat je daar was voor mij, langskwam, zomaar, altijd met wat lekkers, een flesje wijn of gewoon een praatje. Zelf hoogzwanger, maar dat vormde voor jou geen belemmering. Bedankt voor jouw persoonlijke cadeautjes, met zoveel zorg en liefde gemaakt.

Hoop en steun

Bedankt lieve buurvrouw, dat jij er voor mij was, toen ik ten einde raad was. Dat jij mijn kinderen onder je hoede nam, zodat ik mijn cursusopdrachten kon afronden. Zodat ik het onmogelijke toch nog mogelijk kon maken. Bedankt dat jij mij die ademruimte gaf, en hoop. Bedankt dat jij er ook was toen wij in het ziekenhuis lagen. Dat Stefan en de kinderen met je mee konden eten, dat je ook hier zorgde voor een rustpunt.

Moeders van school

Bedankt lieve moeder van school, dat jij mijn kinderen van school haalde toen ik hoogzwanger was. Dat jij ze meenam op het moment dat ik zelf niks meer waard was. Dat je mijn oudste twee langer liet spelen toen mijn jongste naar bed moest. Dat je ze alvast een hapje mee liet eten omdat dat qua tijd beter uitkwam. Bedankt, voor al die kleine grote gebaren.

Verhuizing

Bedankt lieve andere moeder van school, dat je mijn zoontje meenam toen ik geen oppas kon vinden toen ik moest werken. Bedankt voor de foto’s die je me stuurde, om te laten weten dat het goed ging met ze. Bedankt lieve derde moeder van school, dat je voorstelde om mijn zoontje met jouw zoontje te laten spelen, zodat wij de laatste dingen voor de verhuizing konden inpakken. Bedankt, dat je meedacht en dat je hem zelfs thuis bracht, wat een service!

Flexibiliteit

Bedankt lieve nanny, voor al jouw liefde, tijd en aandacht voor onze kinderen. Wat jij niet uit werkverplichting doet, maar als mens hebt te geven. Bedankt voor jouw flexibiliteit, dat je helpt op school en wat langer wilt blijven als dit soms nodig is. Bedankt voor jouw rust, kalmte en liefde.

Bedankt voor jullie steun

Bedankt alle lieve mensen, die dit voor mij deden en iedereen die ik niet genoemd heb. Hoe klein sommige gebaren ook mogen lijken, het betekent veel voor mij en ons als gezin. Het maakt me bewust van de rijkdom om ons heen en ik koester die. Bedankt dat jullie er allemaal voor ons zijn. En natuurlijk zijn wij er ook voor jullie!